PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : عكاسي از ماه وستارگان



پاييزان
03-05-2007, 18:59
لي وريس و كتابش درباب عكاسي و رتوش چهره

لي وريس Lee Varis سي سالي است كه به كار عكاسي پرتره در هاليوود مشغول است. آثارش در مجلات نشنال جئوگرافيك، نيوزويك و فورچون بارها منتشر شده و به دفعات جلد كاتالوگها، سي دي ها و كتابها را مزين نموده است. وي اخيرا كتابي منتشر كرده‌ است بنام Skin: The Complete Guide to Digitally Lighting, Photographing, and Retouching Faces and Bodies كه به عكاسي پرتره در دنياي ديجيتال پرداخته است: از نحوه انتخاب و نصب سخت افزار و نرم افزار، مديريت رنگ، مديريت فايلها، تا نورپردازي و رتوش حرفه‌اي به طور كامل. اين طور كه بنظر ميايد مي‌توان اين كتاب را انجيل عكاسي پرتره در دنياي ديجيتال ناميد.
يكي از بخشهاي اين كتاب را ميتوانيد به فرمت PDF از آدرس زير دريافت كنيد.
در سايت لي وريس نيز مطالب آموزشي و منابع جالبي جهت مطالعه و دريافت موجود است.
http://www.akkasee.com/darkroom/archives/image/skin_sm.jpg

سايت لي وريس:
http://www.varis.com/Navigation/NavMenu.html

منبع : سایت عکاسی

پاييزان
03-05-2007, 19:09
عکاسی از ماه و ستارگان

من شخصا خیلی به نجوم و مسائل مرتبط به آن و از جمله عکاسی از اشیاء آسمانی علاقه دارم. امروز عکسی از راه شیری در فتوسیگ دیدم که واقعا حیفم آمد شما هم نبینید. نام عکاسی آن jhapeman/Jeff است و با Canon 1DS Mark II عکاسی می کند. این عکس واقعا شاهکار است و نشانی واضح از تواناییهای این دوربین است. این عکس در ISO 3200 گرفته شده و از تلفیق دو عکس 30 ثانیه ای ایجاد شده است. با این وجود تصویر را نگاه کنید که چقدر کم نویز است! لنز مورد استفاده یک لنز Canon EF 24mm f/1.4 L USM بوده است.


http://www.shahbazi.persiangig.com/image/1548760-9668c7eccd9958e5.jpg

شاید این عکس بهانه ای باشد تا عکسهای ماه و ستاره دوستان را در این بخش ببینیم.

پاييزان
03-05-2007, 19:13
برای عکاسی از ماه باید دیافراگم و شاتری را انتخاب نمایید که برای روز آفتابی شدید انتخاب می کنید! در این صورت بافتهای روی ماه را دقیق خواهید داشت. مثلا F5.6 و سرعت 250/1 یا 500/1 را امتحان نمایید.
چرا؟
برای اینکه شما دارید از یک منظره آفتابی عکس می گیرید. در واقع روی ماه آفتاب است! ولی نور سنج دوربین با متوسط گیری دچار خطا می شود و نمی تواند نور صحیح را انتخاب نماید. برای عکاسی از ماه باید از نور سنجی دستی استفاده نمایید.

پاييزان
05-05-2007, 21:33
در این مقاله سعی می کنم تا شما کاربرای عزیز را به صورت مختصر با عکاسی آسمان شب آشنا کنم. این مقاله شما را یاری خواهد کرد تا برحسب امکاناتی که دارید، به عکاسی نجومی به پردازید. در مقالات آینده بحث عکاسی نجومی را به صورت دقیق تری پیگری خواهم کرد.
عکاسی از رد ستاره ها:

ابزار: هر دوربین عکاسی (دیجیتال یا آنالوگ) که سرعت قابل تنظیم داشته باشد و بتوان دیافراگم آن را برای مدت طولانی باز نگه داشت. دوربین را حتما" باید روی سه پایه یا هر وسیله دیگری ثابت نگه داشت.
سیستم نوری: لنز معمولی دوربین عکاسی کافی است. هر لنز با فاصله کانونی 50mm تا 300mm مناسب است. قطر لنز ترجیحا" باید بیشتر از 15mm باشد.

روش عکاسی: فاصله لنز دوربین را روی بینهایت ( ∞ ) تنظیم کنید و دوربین را به هر قسمت از آسمان که می خواهید نشانه روید. 10 دقیقه یا بیشتر، دریچه دیافراگم را بازنگه دارید. (در واقع فیلم و یا CCD دوربین شما به این میزان نور می بیند.) آسمان باید تاریک باشد در شبهای مهتابی عکس خوبی از رد ستاره ها نخواهید گرفت.

عکاسی از ماه:

ابزار: تلسکوپ (بازتابی یا شکستی)، با آداپتوری که تلسکوپ را به دوربین عکاسی وصل کند. از لنز تله هم می توانید استفاده کنید. اگر تلسکوپ موتور ساعتی (برای ردیابی اجرام آسمانی) دارد بهتر است ولی الزامی نیست. دوربینهایعکاسی از ماه دیجیتال که قاصله کانونی آنها بیشتر از 100mm می باشد هم مناسب هستند.

سیستم نوری: فاصله کانونی موثر عدسی بین 1000mm تا 2000mm می باشد و قطر آن باید بیشتر از 25mm باشد. از لنز تله 200 تا 1000 هم می توانید استفاده کنید. نسبت کانونی ممکن است بین f/8 تا f/80 باشد.

009/0 ضرب در فاصله کانونی لنز دوربین = قطر تصویر ماه

روش عکاسی: سه پایه و استقرار محکم لازم است. از فیلم حساسیت بالا استفاده کنید تا زمان نوردهی را به یک صدم (100/1) یا حتی کمتر کاهش یابد. در دوربینهای دیجیتال از ISO بیشتر از 100 بهره بگیرید. اگر موتور ساعتی دارید، از فیلم کم حساسیت و نوردهی زیاد استفاده کنید. در دوربینهای دیجیتال از ISO کمتر از 100 بهره بگیرید.

عکاسی از خورشید:

ابزار: تلسکوپ و دوربین عکاسی. اگر تلسکوپ ندارید، از لنز تله با فاصله کانونی بالا می توانید استفاده کنید. حتما" باید از ..... استفاده کنید. اگر به ..... مخصوص رصد خورشید (مایلار) دسترسی ندارید می توانید از فیلم سوخته و ظاهرلکه های خورشیدی شده عکاسی، شیشه دوده اندود، ورقه مغناطیسی داخل دیسکت کامپیوتر، و یا ..... مخصوص جوشکاری به جای ..... استفاده کنید تا شدت نور خورشید را به اندازه نور ماه بدر کاهش یابد. اگر از دوربین دیجیتال استفاده می کنید بهتر است ..... مخصوص رصد خورشید (مایلار) استفاده کنید زیرا اگر در این ..... های دست ساز مشکلی وجود داشته باشد ممکن است به CCD دوربین شما آسیب برساند.

سیستم نوری: مشابه عکاسی از ماه، بهتر است از لنز با قطر 50mm به بالا و f/8 استفاده کنید.

روش عکاسی: اگر شدت نور خورشید تا حد ماه بدر کاهش یابد، می توان سرعت ی..دم (100/1) تا یک پانصدم (500/1) و فیلم های با حساست کمتر استفاده کنید. در دوربینهای دیجیتال از ISO کمتر از 100 بهره بگیرید.

عکاسی از نواحی پر ستاره آسمان:

ابزار: هر دوربینی که دارید. سه پایه مجهز موتور ساعتی (برای ردیابی اجرام آسمانی) لازم است. اگر این ابزار را ندارید، از فیلم های خیلی حساس باید استفاده کنید. راه شیری

سیستم نوری: بهتر است قطر عدسی کمتر از 25mm نباشد. فاصله کانونی مناسب بین 30mm تا 330mm است.

روش عکاسی: از فیلم با حساسیت بالا استفاده کنید. دوربین را باید دقیقا" به سمت موضوغ نشانه رود و همراه با حرکت ظاهری ستاره ها، حرکت کند. اگر موتورردیاب ندارید، نوردهی می تواند برای لنز نرمال ( 50mm ) تا 60 ثانیه ادامه پیدا کند که این زمان هرچه لنز بزرگتر می شود باید کمتر شود زیرا در اینصورت شما رد ستاره ها را به جای ستاره ها عکاسی می کنید. بطور مثال برای لنز 70mm تا 30 ثانیه و برای لنز 100mm تا 10 ثانیه و برای لنز 300mm تا 4 ثانیه این زمان را باید کاهش دهید. اما اگر از موتور ردیاب استفاده می کنید این زمان می تواند 10 دقیقه و یا بیشتر باشد.

پاييزان
05-05-2007, 21:36
عکاسی از خوشه های باز:

ابزار: دوربین، تلسکوپ یا لنز با فاصله کانونی 500mm یا بیشتر، سه پایه مجهز به موتور ردیاب. اگر از دوربین دیجیتال استفاده می کنید بهتر است از نوع SLR باشد زیرا که دوربین های دیجیتال غیر SLR فاصله کانونی کمتر از 500mm دارد خوشه پروینو همچنین قابلیت اتصال به تلسکوپ را ندارند. البته می توان با روشهای ابتکاری دوربینهای دیجیتال معمولی را نیز به تلسکوپ متصل کرد.

سیستم نوری: قطر عدسی تلسکوپ و یا لنز نباید کمتر از 50mm باشد، هرچه قطر آن بیشتر باشد، زاویه دید آن نیز بیشتر است. بنابراین ستاره های بیشتری را ثبت خواهید کرد.

روش عکاسی: نوردهی 15 دقیقه یا بیشتر. هرچه فاصله کانونی تلسکوپ بیشتر باشد کار مشکل تر است. در این هنگام شما به یک استقرار محکم برای تلسکوپ نیاز دارید. حتی وزش باد نیز می تواند عکسهای شما را خراب کند. پایه تلسکوپ و یا دوربین عکاسی باید دقیقا" قطبی شده باشند. (یعنی محور بعد، باید دقیقا" در سمت ستاره قطبی باشد) روش قطبی کردن تلسکوپ را در مقاله های آینده که در مورد تلسکوپ ها می نویسم به طور کامل شرح خواهم داد. در دوربینهای دیجیتال از ISO بیشتر از 200 بهره بگیرید.

عکاسی از سحابی ها و کهکشانها: M64 کهکشان زیبای خفته یا

ابزار: تلسکوپ و دوربین عکاسی. قطر شیئی تلسکوپ و فاصله کانونی آن باید زیاد باشد. داشتن موتور ردیاب الزامی است.

سیستم نوری: قطر شیئی بزرگتر از 75mm باید باشد، و فاصله کانونی آن 500mm تا 2500mm .

روش عکاسی: از فیلم های حساس استفاده کنید. با این فیلمها، حتی با 10 دقیقه نوردهی هم می توان عکس گرفت. بسیاری از این اجرام کم نورند. بنابراین استفاده از تلسکوپ بزرگتر و فیلم حساستر بهتر است. در دوربینهای دیجیتال از ISO بیشتر از 800 بهره بگیرید. http://www.persianstar.com/images/stories/photography/parvin.jpg

پاييزان
05-05-2007, 21:41
http://www.persianstar.com/images/stories/photography/leonid.jpg


عکاسی از شهابها:

ابزار: از هر نوع دوربینی می توان استفاده کرد. استفاده از عدسیهای زاویه باز (واید) بهتر است. زاویه دید دوربین نباید کمتر از 40 درجه باشد.


http://www.persianstar.com/images/stories/photography/comet_hyakutake.jpg

سیستم نوری: دوربین 35 میلیمتری با فاصله کانونی 50mm مناسب است. دوربینهای دیجیتال معمولی در صورتی که قابلیت تصویر برداری با نوردهی های بالا (در حد ساعت) را دارند مناسب است. اما دوربینهای دیجیتال نوع SLR هم انتخاب خوبی است.
روش: باید زمان بارشهای شهابی و مکان بارش را بندانید (به مقاله بارشهای شهابی مراجعه کنید.). یکی دو دوربین را به آن منطقه نشانه روید و شروع کنید به نوردهی، شهابها به صورت خطوط روشن روی فیلم نقش می بندند.

امیدوارم این نکات مختصر برای شما سودمند باشد.

پاييزان
05-05-2007, 22:29
وربین‌های دیجیتال همه كاره‌اند. می‌توان از آن‌ها در دیجیتالی كردن اسلایدهای 35 میلی‌متری و عكس‌های چاپی بهره گرفت. هم‌چنین می‌توان از آن‌ها به عنوان منظری برای نگریستن به حیات وحش استفاده نمود. قیمت دوربین‌هایی با كیفیت بالا، دائماً پایین می‌آید. همه این قابلیت‌ها باعث می‌شود تا دوربین‌های دیجیتال موردی جذاب برای عكاسی نجومی باشند. اگر یكی از آن‌ها را دارید، باید ببینید كه چه كارها می‌تواند بكند...

نوشته Edwin L. Aguirre

مجله Sky & Telescope

ترجمه رضا امیرارجمند

فیلسوف یونانی، هراكلیتوس، می‌گوید: «هیچ چیز دائمی نیست به جز تغییر». هركس كه اخبار دنیای عكاسی دیجیتال را دنبال كند با این گفته موافقت می‌كند. دوربین‌های دیجیتال موجود در بازار هرروز قوی‌تر، كوچك‌تر و ارزان‌تر می‌شوند. آن‌ها جایگزین دوربین‌های معمولی در عكاسی‌های روزمره شده‌اند. ولی در عكاسی نجومی چه طور؟


http://www.tehranastro.com/images/stories/upload/image002.jpg

برای تازه‌كارهای عكاسی دیجیتال نجومی، اولین و در دسترس‌ترین جرم ماه است. ماه جرمی است پرنور و با جزئیات سطحی بسیار. این عكس نمای‌نزدیك را Alan Adler، از دهانه تیكو (در نزدیكی پایین عكس با یك برآمدگی در وسط آن) كه 85 كیلومتر پهنا دارد و Straight Wall (در بالا گوشه سمت چپ تصویر) با یك دوربین Nikon Coolpix 950 گرفته است. او دوربینش را با استفاده از یك چشمی 5/10 میلی‌متری به تلسكوپ 8 اینج f/6 نیوتونی شكستی خود متصل كرده است.

پاييزان
05-05-2007, 22:36
هنوز، فیلم، بر بهترین دوربین‌های دیجیتال، در وضوح و دقتِ رنگ برتری دارد. برخلاف CCDهای مخصوص عكاسی نجومی كه از سیستم خنك كننده استفاده می‌كنند، حسگرهای دوربین‌های دیجیتال موجود در بازار، در نوردهی‌های بلند مدت «نویز» زیادی تولید می‌كنند به طوری كه مدت زمان نوردهی مفید آن‌ها تنها چند ثانیه است. این زمان برای اجرام درخشانی هم‌چون ماه و سیارات مناسب است ولی برای اجرام اعماق آسمان بسیار كم است. با این وجود، می‌توان این مشكل را با گرفتن تعداد عكس زیاد، با نوردهی كوتاه، و روی هم قرار دادن آن‌ها با استفاده از روش‌های دیجیتال، حل كرد. به طور كلی، دوربین‌های دیجیتال برای ویرایش و چاپ شدن نیاز به كامپیوتر دارند ولی فناوری به سرعت در حال پیشرفت است و چاپگرهای عكسی، كه بدون نیاز به كامپیوتر كار می‌كنند، به آسانی در بازار یافت می‌شوند.



البته مزایای دیجیتالی انجام دادن كارها بسیارند. نتایج را به سرعت می‌گیرید و به همین صورت می‌توانید آن‌ها را تنظیم كنید و دیگر نیازی نیست تا منتظر بمانید تا عكس‌ها را از لابراتوار چاپ بگیرید. می‌توانید از هرچه كه می‌خواهید عكس بگیرید و آن‌هایی را كه خراب شده‌اند دور بریزید، بدون آن كه نگران هزینه‌های چاپ باشید. احتمالاً حافظه دوربین می‌تواند تعداد عكس‌های بیشتری نسبت به یك حلقه فیلم در خود نگاه دارد.



از آن جایی كه خروجی دوربین از همان ابتدا دیجیتال است، عكس‌ها برای پردازش‌های كامپیوتری با برنامه‌هایی هم‌چون Adobe Photoshop آماده‌اند. این نرم‌افزارها می‌توانند ناهماهنگی‌های رنگی را اصلاح كنند، میزان روشنایی، گستره دینامیكی، كنتراست و اشباع شدگی‌های رنگی را، بهینه سازند و كیفیت تصویر را با روی هم قرار دادن چند تصویر، افزایش دهند. می‌توان با در كنار هم قرار دادن عكس‌هایی كه به صورت موزاییكی گرفته شده‌اند، تصویری با نمای بزرگ به دست آورید. عكس‌ها برای قرار داده شدن در اینترنت آماده‌اند؛ می‌توان آن‌ها را ایمیل كرد یا به اشتراك بگذاشت. عكس‌های دیجیتال آسان‌تر مرتب می‌شوند و نسبت به آلبوم‌های عكس فضای كمتری اشغال می‌كنند.


http://www.tehranastro.com/images/stories/upload/image004.jpg


سیارات نیز جز اهداف اولیه برای دوربین‌های دیجیتال هستند. عكس بالا را Edwin Aguirre، با یك دوربین Coolpix 990 متصل به چشمی 12 میلی‌متری یك تلسكوپ Meade 8 اینجی f/10 اشمیت-كاسگرین، از زهره گرفته است.

پاييزان
05-05-2007, 22:52
روش Afocal

دوربین‌های دیجیتالِ ساده موجود در بازار، لنزهای باز شدنی ندارند. برای این منظور باید به سراغ دوربین‌های گران‌تر SLR بروید. برای همین، تنها روش عكاسی با آن‌ها، از طریق تلسكوپ، afocal است. در این روش دوربین مستقیماً در جلوی چشمی تلسكوپ قرار می‌گیرد. می‌توان دوربین را با دست گرفت، بر روی سه‌پایه‌ای جداگانه گذاشت یا قطعه‌ای برای اتصال آن به تلسكوپ ساخت یا خرید.


http://www.tehranastro.com/images/stories/upload/image006.jpg

منجم آماتور نیوجرسی، Lester Dobos، برای گرفتن این تصویر از مشتری، آیو (نقطه كم‌نور پایین سمت چپ) و اروپا (بالا سمت راست)، از دوربین Olympus C-2020 و یك تلسكوپ 16 اینچ دابسونی همراه با چشمی 9 میلی‌متری استفاده كرده است. به لكه بزرگ قرمز و سایه اروپا در حین عبور توجه كنید.



همانند تكنیك قدیمی eyepiece-projection روش afocal به طور چشم‌گیری اندازه تصویر را زیاد می‌كند و در مقابل نسبت فاصله كانونی موثر را كاهش می‌دهد. ممكن است عكس نیز مقداری معوج و سایه‌دار شود. سایه‌دار شدن یعنی تیره شدن لبه‌های عكس بر اثر انسداد مسیر نور به علت محدودیت‌های مكانیكی. معمولاً این حالت زمانی پیش می‌آید كه دوربین بیش از اندازه از چشمی دور باشد یا زاویه دید دوربین از چشمی بیشتر باشد. با این وجود،در عكس‌برداری از سیارات یا اجرام كوچك، كه می‌توان آن‌ها را به راحتی در مركز میدان دید قرار داد، این مسئله مطرح نیست. برای جلوگیری از سایه‌دار شدن عكس، باید دوربین را تا حد ممكن به چشمی نزدیك و در مركز آن نگاه داشت و از چشمی‌هایی كه گشادی آن‌ها بزرگ است، استفاده كرد. بعضی از چشمی‌های با فاصله كانونی كوتاه، آن قدر گشادی‌شان محدود است كه نمی‌توان دوربین را به اندازه كافی نزدیك‌شان قرار داد عكس گرفت. در هرصورت با تجربه است كه می‌توان بهترین وضعیت قرارگیری دوربین را پیدا كرد.



زوم كردن میدان دید دوربین را كاهش می‌دهد و در نتیجه سایه‌دار شدن عكس به حداقل می‌رسد ولی از زوم دیجیتال پرهیز كنید، چرا كه وضوح تصویر را كم می‌كند. زوم كردن بزرگ‌نمایی را هم می‌افزاید و باعث می‌شود تا فو... كردن راحت‌تر شود ولی از طرف دیگر پیدا كردن جرم مورد نظر را سخت‌تر می‌كند.

پاييزان
05-05-2007, 22:56
فو... كردن


http://www.tehranastro.com/images/stories/upload/image010.jpg

عكاس‌های نجومی پرجرأت، می‌توانند دوربین دیجیتال را مستقیماً جلوی چشمی نگاه دارند یا اگر دوربین‌تان سوكت استاندارد سه‌پایه را دارد می‌توانید از یك قلاب دست‌ساز یا آماده، برای قرار دادن دوربین بر روی سه‌پایه‌ای جداگانه استفاده كنید.



همانند عكاسی نجوی با فیلم، نیاز است تا فو... به صورت كامل انجام شود چرا كه هرگونه خطایی به وضوح آشكار خواهد شد. می‌توان با فو... كردن چشمی، با استفاده از دید (اگر از عینك طبی استفاده می‌كنید، آن را به چشم‌تان بزنید) و تنظیم كردن لنز دوربین بر روی بی‌نهایت، شروع كرد. اگر دوربین حالت تنظیم دستی ندارد بگذارید بر روی تنظیم اتوماتیك باشد. از نمایشگر روی دوربین، می‌توان برای به وسط آوردن و فو... كردن بر روی جرم مورد نظر استفاده نمود. برای بعضی اشخاص این صفحه نمایشگر كوچك است و فو... نمودن، به صورت دقیق، از روی آن دشوار.


http://www.tehranastro.com/images/stories/upload/image012.jpg

برای دوربین‌های دیجیتالی كه لنزشان پیچی است، مثل Nikon Coolpix 990 كه در این جا نشان داده شده است، می‌توان آداپتورهای مختلفی را برای اتصال به چشمی از بازار تهیه كرد.

چپ: این آداپتور محصول شركت ScopeTronix مستقیماً پیچ لنز 8 میلی‌متری 990 را به چشمی‌های یك و یك‌چهارم اینچی مختلفی وصل می‌كند.

راست: آداپتور T 28 میلی‌متری شركت CKC Power با آداپتور دوربین Orion جفت می‌شود.



اگر دوربین‌تان خروجی ویدیو دارد می‌توانید آن را به یك نمایشگر بزرگ‌تر وصل كنید (مثلاً تلوزیون 13 اینج سفری) تا بتوانید با نگاه كردن به تلوزیون راحت‌تر فو... كنید. هم‌چنین وقتی نمی‌توان خوب دید، می‌توان از این حالت برای پیدا كردن بهترین لحظه برای گرفتن عكس استفاده كرد.



عكاسی از خورشید نیازمند داشتن فیلتری ایمن و مناسب است. حتماً باید جلوی یابنده دوربین را پوشاند. فو... كردن با استفاده از نمایشگر دوربین، در نور زیاد روز، ممكن است غلط‌انداز باشد برای همین روی نمایشگر یا تلوزیون، سایه ایجاد كنید.



همانند عكاسی نجومی با فیلم، یك جوینده با كیفیت بالا، برای نشانه‌روی تلسكوپ بسیار كمك كننده است. اگر یك جوینده بزرگ‌تر و قوی‌تر با تلسكوپ به خوبی هم‌خط شده باشد می‌تواند به راحتی، شما را در قرار دادن اجرام كوچك در میدان دید دوربین، یاری دهد.

پاييزان
05-05-2007, 23:07
گرفتن عكس


http://www.tehranastro.com/images/stories/upload/image014.jpg

دوربین‌های دیجیتال ساده نمی‌توانند نوردهی‌های بلند مدت داشته باشند چرا كه اگر گرفتن عكس بیش از چند ثانیه طول بكشد، نویزهای الكترونیكی زیادی بر روی عكس ایجاد می‌شوند. این عكس 8 ثانیه‌ای پر نویز را Dennis di Cicco، از سحابی اوریون (42M) با یك دوربین Nikon Coolpix 990 متصل به یك تلسكوپ 6 اینج f/6 ماكسوتوف-نیوتونی و چشمی 30 میلی‌متری، گرفته است.



برخلاف دوربین‌های SLR[1]، دوربین‌های دیجیتال معمولی آینه‌ای ندارند كه بخواهد بسته شود و در زمان گرفتن عكس لرزش ایجاد كند، ولی هنوز هم امكان این كه در حین فشردن شاتر لرزش ایجاد لرزش شود، هست. می‌توان برای جلوگیری از این امر، از قابلیت به تاخیر انداختن لحظه گرفتن عكس یا كنترل از راه دور، استفاده نمود. در غیر این صورت باید شاتر را بدون تكان دادن تنظیمات و با ملاحظه، فشرد.

http://www.tehranastro.com/images/stories/upload/image016.jpg



این عكس را Alan Adler، از دهانه برخوردی 110 كیلومتری Gassendi در لبه شمالی Mare Humorum ماه با استفاده از دوربین Nikon Coolpix 950 متصل به تلسكوپ 8 اینچ f/6 نیتونی و چشمی 5/10 میلی‌متری، گرفته است.



بسیاری از دوربین‌های متداول، تنظیم دستی برای انتخاب مدت زمان نوردهی ندارند. برای همین، باید به بخش اتوماتیك‌شان اعتماد كرد. این بخش معمولاً برای عكاسی از اجرام بزرگ، درخشان و با نور یك‌نواخت مناسب است، همانند تصاویر نمای‌نزدیك ماه. ولی نورسنج دوربین ممكن است نوردهی را برای هلال ماه یا سیارات، بیشتر یا كمتر از میزان لازم، قرار دهد. برای همین ممكن است نیاز باشد به صورت دستی نوردهی را تنظیم كنید. برای این كار، با هربار تغییر، نتیجه را بر روی نمایشگر دوربین ببینید و بهترین آن‌ها را ذخیره كنید.

Single Lens Reflex[1]

پاييزان
05-05-2007, 23:16
http://www.tehranastro.com/images/stories/upload/image018.jpg

این عكس از لكه‌های خورشیدی را كه با چشم غیرمسلح دیده می‌شدند، Wiphu Rujopakarn، از رصدخانه ...dkao در Kanchanaburi تایلند، در 25 مارچ 2001 با استفاده از دوربین Canon IXUS متصل به تلسكوپ شكستی Tele Vue Pronto و چشمی 32 میلی‌متری گرفته است.



برای یافتن بهترین حالت برای سیارات، سعی و خطا لازم است. یك نقطه خوبِ شروع برای مشتری و زحل، یك چهارم تا یك دوم ثانیه، برای یك تلسكوپ اشمیت-كاسگرین است. برای جلوگیری از تار شدن تصویر به علت اغتشاشات جوی، زمان نوردهی را باید كوتاه در نظر گرفت. (با این وجود، بهترین تصاویرِ جدید از سیارات، نه با گرفتن یك عكس، بلكه با روی هم قرار دادن صدها فریم ویدیویی، گرفته شده با یك وب‌كم دیجیتال، به دست می‌آیند)



برای ذخیر كردن عكس‌ها از بالاترین كیفیت دوربین‌تان استفاده كنید. یعنی از آخرین وضوح دوربین و كم‌ترین میزان فشرده‌سازی. اكثر دوربین‌های دیجیتال از فرمت فشرده سازی JPEG برای كم كردن حجم عكس‌ها و جا دادن عكس بیشتر در حافظه دوربین، استفاده می‌كنند. هرچه كه بیشتر تصویر را فشرده كنید، بیشتر اثرات مصنوعی بودن در آن ظاهر می‌شود. مثل كم شدن رنگ و مربع مربع شدن تصویر در هنگام بزرگ كردن آن. از كم‌ترین میزان فشرده‌سازی ممكن استفاده كنید یا اگر دوربین‌تان اجازه می‌دهد، عكس را در فرمتی غیرفشرده، همانند RAW یا TIFF، ذخیره كنید.



از این كه می‌توان عكس‌های نجومی بیشتری نسبت به عكس‌های عادی، كه در نور روز گرفته می‌شوند، در دوربین ذخیره كرد، شگفت‌زده نشوید. زمینه سیاه یك عكس نجومی بسیار بیشتر از عكس‌های معمولی فشرده می‌شود. اگر دوربین‌تان اجازه می‌دهد می‌توانید این موضوع را با گرفتن عكس‌های سیاه و سفید، امتحان كنید. به علت نحوه كار CCDهای رنگی، عكس‌هایی كه به صورت سیاه و سفید گرفته می‌شوند شارپ‌تر از عكس‌های رنگی هستند.


http://www.tehranastro.com/images/stories/upload/image020.jpg

این عكس‌ها را از اختفای Eta Geminorum (با قدر 3) و ماه، Dennis di Cicco، از ماساچوست شرقی گرفته است. هركدام از این عكس‌های 4 ثانیه‌ای را با استفاده از یك دوربین Nikon Coolpix 990 متصل به یك تلسكوپ 6 اینچ f/6 ماسوتوف-نیوتنی و چشمی 26 میلی‌متری گرفته است.

نیاز به برق

دوربین‌های دیجیتال مصرف كننده شدید باتری هستند، به خصوص اگر از نمایشگرشان به صورت مداوم استفاده شود. اگر به آداپتور و برق دسترسی باشدد، می‌توان از این مشكل رهایی یافت. ممكن است باتری‌های تازه در بعضی از دوربین‌ها كم‌تر از نیم ساعت داوام بیاورند. در شب‌های سرد نیز باتری‌ها زودتر خالی می‌شوند. داشتن تعدادی باتری آكالاین یا لیتیوم ذخیره، می‌تواند بسیار گران باشد برای همین بهترین گزینه خریدن باتری‌های قابل شارژ NiMH[2] است. برای رصدهای طولانی یك یا دو جفت از آن‌ها را همراه داشته باشید.

برای جلوگیری از آسیب رسیدن به قطعات حساس الكترونیكی، از دوربین در مقابل شبنم زیاد محافظت كنید. وقتی از دوربین استفاده نمی‌كنید آن را بپوشانید و در شب‌های شبنم‌خیز، آن را روشن نگاه دارید تا قطعات داخلی آن گرم باشند.



***



دوربین‌های دیجیتال خانگی، علی رغم نارسایی‌های‌شان در بعضی موارد، آمده‌اند كه بمانند و مطمئناً بهتر هم خواهند شد و بدون شك نقش‌شان در نجوم آماتوری پررنگ‌تر خواهد شد. پس چرا از همین حالا شروع نكنیم؟


Nickel Metal Hydride[2]

پاييزان
08-05-2007, 19:37
خاطره اولین شب عکاسی از آسمان شب

یادم می یاد، تازه چند روزی بود که دوربین زنیت 412 LS رو به همراه سیم دکلانشور خریده بودم و خیلی ذوق داشتم که از آسمان شب عکاسی کنم، آن هم با دوربینی که سرعت B داشت و می شد در بلند مدت به فیلم نور دهی کرد.غروب همان روز رفتم و یک حلقه فیلم 12 تایی با حساسیت ASA 100 خریدم. هوا صاف بود.سعی کردم فیلم رو جا بندازم، نشد دوباره با دقت سعی کردم ولی باز هم نشد ولی من دست بردار نبودم چون می دونستم اگر فیلم به خوبی جا نرود ، خاطره شیرینی مثل عکاسی از آسمان شب تبدیل به یک ضایع اسفناک خواهد شد، خلاصه با هزار زور زحمت فیلم را جا انداختم ولی باز هم مطمئن نبودم و با خودم گفتم یا شانش یا اقبال، یا می شود و یا تجربه ای برای دفعه بعد خواهد بود.

سایر کار هام را انجام دادم و منتظر شدم تا هوا تاریک بشه... خلاصه حوالی ساعت 1 شب با تجهیزاتی نه چندان پیشرفته اما کافی مانند، دوربین،عدسی نرمال 50 میلی متری،سیم دکلانشور، سه پایه، چراغ قوه با نور قرمز ، کتاب صورت های فلکی آقای دالکی و صندلی تا شو از خانه رفتم بیرون . به آسمان نگاه کردم ،وای...هوا ابری بود آن هم از نوع ابر های باران زا...مدتی منتظر شدم تا هوا کمی صاف شد و سر کله صورت فلکی جبار(محبوب قلب ها) و ستاره شباهنگ از پشت ابر ها پیدا شد، ولی باز هم شرایط برای عکاسی مناسب نبود، باز هم صبر کردم و نا امید نشدم، هوا سر بود یه شب سرد زمستانی ....گاهی ابر ها می آمدند و مدتی بعد می رفتند، دل رو زدم به دریا، فوکس دوربین رو گذاشتن رو بی نهایت، دیافراگم رو هم تا آخر گشودم،از شباهنگ شروع کردم، یادم رفته بود ساعت ببرم،دوربین رو سرعت B تنظیم کردم سیم دکلانشور و نصب کردم، دکمه سیم دکلانشور رو فشار دادم و قفلش کردم، در همین زمان دوربین را با دست نگه داشتم در اثر باز شدن شاتر و ضربه نلرزد، شاتر باز شد، شروع کردم به شمردن 1001، 1002،...، 10013 بعد قطع کردم چون جایی شنیده بودم ستارگان نزدیک به استوای سماوی بعد از گذشت تقریبا 13 ثانیه( به خاطر حرکت وضعی زمین و حرکت ظاهری ستارگان) از حالت نقطه ای خارج شده و رو عکس رد می اندازند. چند تا عکس از جبار گرفتم؛ کمربند و خود صورت فلکی، نهر و ثور و...دوباره رفتم سر وقت شباهنگ، گاهی ابر ها جلوی ستاره ها رو می گرفتن یکی دو تا از عکس هام این جوری خراب شد، خواستم از نوار راه شیری عکس بگیرم،یک بار امتحان کردم،1 دقیقه نوردهی ، دوباره خواستم امتحان کنم، وقت نشد ،فیلم 12 تایی بود اما 17 تا 18 تا عکس گرفتم،خوشحال از اینکه فردا فیلم ها رو چاپ می کنم، و اولین عکس های خودم از آسمان شب را می بینم، اگرچه که اون موقع توقع چندانی از خودم نداشتم، هنوز هم ندارم.

برگشتم خانه ،خواستم فیلم و جمع کنم نشد، هر چی سعی کردم نشد، گیر کرده بود، با خودم گفتم نکنه فیلم جا نرفته باشه، بعد دیدم نه ، اگه جا نرفته بود گیر نمی کرد، هرز می چرخید. یه ایده نه چندان جالب به ذهنم رسید رفتم یه جای خیلی تاریک و در دوربین را باز کردم، به آرامی قسمت خارجی شو لمس کردم، فیلم صحیح و سالم سر جاش بود، دوباره سعی کردم فیلم رو جمع کنم، اما چشمتون روز بد نبینه، از آنجا که فشار آخر من خیلی یاد بود(آخه من ورزشکارم) فیلم پاره شد، دنیا رو سرم خراب شد، یکی دو ساعت تمام تو سرما ، اون همه دقت، عکس هام، هر چه قدر باهاش کلنجار رفتم تا حداقل دوباره فیلم رو به داخل قالب هدایت کنم نشد،دیگه هیچی برام فرق نمی کرد، در دوربین را باز کردم و فیلم رو کشیدم بیرون، اولش کمی ناراحت بودم ولی بعد ها فراموشش کردم، تجربه خوبی برام بود که کار رو به کاردان بسپارم و از تجربه دیگران استفاده کنم، من به راحتی می تونستم دوربین را با فیلم ببرم لابراتوار و از متصدّی درخواست کنم، تا فیلم را جلوی من دربیاره ، این جوری هم فیلم ها سالم می ماند و هم خودم روش صحیح فیلم در آوردن فیلم رو یاد می گرفتم.

البته اگر دوربین دیجیتال از نوع SLR داشتم شاید هرگز این اتفاق برام نمی افتاد،در کل آن شب تجربه خوبی برام بود،من نا امید نشدم و درس بزرگی گرفتم، و به عکاسی ادامه دادم.


http://www.parssky.com/News/my_documents/upload-new/uploads/BF8_Best.jpg

به نظر من مهم ترین اصل در عکاسی از آسمان شب ، آزمون و خطا است، و اشتباهات انسان به شرط اینکه تکرار نشوند، هر کدام به عنوان راهنمایی بسیار ارزشمند به سوی موفقیت خواهند بود.



نگاه به شکوه آسمان شب در تنهایی چنان لذت بخش است که یک بار تجربه آن، به تمام شکست ها می ارزد .

پاييزان
08-05-2007, 19:46
برای عکاسی از آسمان شیوه و ترفندهای فراوانی وجود دارد که به وسیله این روشها میتوان به عکسهای جالب و زیبا تری دست پیدا کنیم. در این مقاله قصد داریم به چند ترفند و روش در این زمینه بپردازیم.
به طور کلی عکاسی از آسمان به چند بخش تقسیم می‌شود:
1-عکاسی از ماه و مناظری که ماه در آن قرار دارد
2-خورشید و مناظر مرتبط با آن.
3-ستارگان و اجرام آسمانی که سیارات؛سحابی ها؛ستاره ها و در مجموع صورتهای فلکی از جمله آنها مي‌باشد.
اما در این مقاله فقط به روشهای عکاسی از آسمان شب می‌پردازیم. عکاسی در این زمینه نیازمند تجربه فراوانی می‌باشد که این تجربه با مرور زمان در اختیارعکاس قرار می‌گیرد.
مواردی وجود دارد که قبل ازعکاسی باید در مورد آنها اطلاعاتی کسب کرده باشیم که همواره بتوانیم در زمانهای خاص از آنها استفاده کنیم.

1- دوربین :
دوربین شما باید قابلیت استفاده از حساسیتهای بالا را داشته باشد که مناسبترین حساسیت در عکاسی‌های نقطه‌ای بدون استفاده از پایه مخصوص،1600 می‌باشد. اگر دوربین شما دارای نویز کمی باشد، از حساسیت‌های 3200 هم می‌توان استفاده کرد.
برای عکاسی از رد ستارگان نیازی به حساسیت‌هاي بالا نیست. اما کماکان نویز در دوربین مهمترین مسئله می‌باشد.
دوربین باید ورودی دکلانشور داشته باشد که به وسیله آن بتوانیم از شاترهای طولانی مدت هم استفاده کنیم و یا از ریموتهای مادون قرمز استفاده کنیم.

2- لنز:
حتی الامکان از لنزهایی با دامنه ثابت و دیافراگم پایین استفاده کنیم. استفاده از دیافراگم‌های پایین چندین حسن دارد. به طور مثال اگر لنز ما داری دیافراگم 1.4 باشد، می‌توانیم از دیافراگم 2.8 این لنز بهترین استفاده را داشته باشیم. معمولا در بزرگترین دیافراگم مشکلات بیشتری در تصویر دیده می‌شود. به همین دلیل لنزهایی که دارای دیافراگم‌های بزرگی هستند، کیفیت بالاتری را در دیافراگم‌های کوچکتر در اختیار ما قرار می‌دهند.
برای عکاسی از مناظر آسمان شب به همراه مناظر اطرافمان نیاز به لنزهای واید مناسبی داریم.
اما به هرحال تهیه این گونه لنزها کمی مشکل می‌باشد. به همین دلیل از سوپرواید زوم لنزها هم استفاده می‌کنیم.

3- پایه:
برای عکاسی‌های طولانی مدت نیاز به سه پایه های مناسب و محکم داریم که از ابتدای کار تا انتها ثبت تصاویر مناسب را برای عکاسی ما تضمین کند.
اما برای عکاسی‌های نقطه ای نیاز به پایه های مجهز به موتور ردیاب داریم که کار کردن با چنین پایه ای نیازمند تجربه می‌باشد.

4-نصب نرم افزارهای کاهش نویز که بهترین آنها برای این کار Imagenomic Noiseware Professional می‌باشد.

لوازم مهم ديگري نيز در این سبک عکاسی وجود دارد که خارج از حوصله این مقاله می‌باشد.

و اما پردازش عکس.
قبل از عکاسی باید بدانیم عکسی که می‌گیریم مشخصات لازم براي استفاده از این روش را دارا می‌باشد. یعنی اینکه عکس ما هرگز Over Expose نشده باشد.
عکس های رد ستارگان و نقطه ای که در آنها از پایه های مخصوص استفاده کرده ایم نیازی به تلفیق برای درج بهتر نور ستارگان ندارد.
درواقع هدف ما بدست آوردن یک عکس خوب و مناسب با کمترین امکانات هست که از جمله این امکانات پایه مخصوص ردیابی ستارگان می‌باشد.
برای تلفیق نیاز به چند عکس داریم که معمولا گرفتن چند عکس بخاطر حرکت زمین باعث تغییر شکل در اجرام سماوی می‌شود و کار تلفیق را دشوار می‌کند. مخصوصا که پس زمینه ای در عکس وجود داشته باشد.
اما ترفندی هم برای این کار وجود دارد:
در روش تلفیق باید چندین مورد را رعایت کنید. اول اینکه همانطورکه گفته شد عکس شما نباید اور اکسپوز شده باشد .
دوم اینکه عکس باید کاملا یکدست باشد، نه اینکه قسمتی از عکس بخاطر آلودگی نوری اور اکسپوز شده باشد و قسمتی دیگر تیره. و در نهایت اینکه کاملا به فتوشاپ مسلط باشید تا نتیجه خوبی بگیرید.
حال با توجه به تمام دانسته ها یک عکس تهیه کرده ایم.
در ابتدا باید کمی ویرایش برای کاهش نویز در این عکس انجام دهیم.
1- عكس را در نرم افزار فتوشاپ باز می‌کنیم. قبلا باید نرم افزار کاهش نویز مورد نظر را در پلاگینهای فتوشاپ نصب کرده باشیم.
این پلاگین به همراه فیلترهای فتوشاپ در منوی ..... قرار می‌گیرد.
ابتدا از منوی فیلتراین پلاگین را باز می‌کنیم.در قسمت Setting مد Custom را انتخاب می‌کنیم.
ابن نرم افزار به چند بخش تقسیم شده.
در بخش اول (Noise Level Adjustment) مقدار Luminance را در حداقل قرار می‌دهیم و مقدارهای Color ، High Freq ، Mid Freq ، Low Freq و Very Low را در حداکثر قرار می‌دهیم.
در بخش Noise Suppression مقدارLuminance را 70% و مقدار Color را 80% وبقیه موارد را مانند قبل انجام دهید.
در قسمت آخر بخش فرمان مقدار شارپنس را در مقدار 3- قرار دهید (منفی 3) و سپس کلید OK را انتخاب کنید.
اگر مقدار نویز تک رنگ درعکس شما زیاد باشد این نرم افزار نمی تواند عملکرد مناسبی را ارائه دهد. در چنین مواقعی هیچ یک از نرم افزارهای کاهش نویز نمی‌توانند عملکرد مناسبی داشته باشند. مگر اینکه مقدار Luminance را زیاد کنیم که این عمل باعث از دست رفتن جزئیات درعکس می‌شود.

بعد از انجام مراحل فوق یک لايه کپی از عکس ايجاد کنید.
Belending Mode لايه را در حالت Color Dodge قرار دهید.
ممکن است قسمتهایی ازعکس شما به خاطر یک دست نبودن دچار اغتشاش شود.
اگر چنین اتفاقی در عکس شما رخ داد آن قسمت را با یک لایه ماسک به حد مناسب بپوشانید و یا از بین ببرید.
حال میِتوانید از این لایه یک لايه کپی ديگر ايجاد کنید. اگر نیاز باشد میِ‌توانید اپاسیته لایه‌ها را به اندازه لازم کنترل کنید. شاید نیاز به استفاده از چندین لایه برای این کار باشد.
در منوی Image/Adjustment/Level مقدار سفیدی و سیاهی هر لایه را به اندازه دلخواه تنظیم کنید.

در آخر لایه ها را Flat کنید. ممکن هست در رنگهای عکس شما کمی تداخل به وجود آمده باشد که میتوانید از منوی Image/Adjustment/Selective Color را انتخاب کنید و مقدار رنگ‌ها را برای تصحیح عکس تنظیم کنید.
همچنین از ابزار Level هم می‌توانید برای بهبود عکس استفاده کنید.
در آخر دوباره یک لايه کپی از عکس ايجاد کنید. سپس Filter/Blur/Gaussian Blur را انتخاب کنید و مقدار آن را روی 2 پیکسل قرار دهید.
سپس Belending Mode این لایه را در حالت Lighten قرار دهید و اپاسیته آنرا به میزان لازم تنظیم کنید و در آخر لایه ها را Flat کنید.

در این روش می‌توانید عکسهای کم نور خود را به بهترین روش تصحیح کنید.
توجه کنید که در تمام زمانهای عکاسی نویز ریداکشن دوربین باید روشن باشد تا هات پیکسلها واغتشاشات اضافی کاملا از بین برود.
چون این گونه اغتشاشات در نرم افزارهای کاهش نویز به راحتی از بین نمی‌رود. (عکس1).


http://www.akkasee.com/digitalcamera/image/night%20sky/Resize%20of%20talfigh1.jpg
http://www.akkasee.com/digitalcamera/image/night%20sky/Resize%20of%20talfigh1.jpg

اما برای رد گیری از ستاره ها نیاز به عکاسی با شاتر باز هست که این عمل به میزان قابل توجهی نویز را افزایش می‌دهد.
اگر از دوربینهای کم نویز همراه با نویز ریداکشن روشن استفاده کنید می‌توانید عکسهای مناسب و کم نویزی بدست آورید. البته به علت روشن بودن نویز ریداکشن ؛ زمان پردازش عکس در دوربین به اندازه زمان نوردهی طولانی می‌شود. البته توجه کنید که در این روش از عکاسی نباید نوردهی را بیش از 1ساعت انجام دهید. در غیر این صورت میزان نویز عکس به مراتب زیاد می‌شود. بهترین زمان برای دوربینهای کانن حدود 45 دقیقه و حداکثر 1 ساعت و در دوربینهای نیکون 30حداکثر دقیقه می‌باشد. دوربینD200 و D2X و کانن 1D به هیچ عنوان برای زمانهای طولانی و حساسیت‌های بالا پیشنهاد نمی‌شود. بهترین دوربین‌ها برای این سبک از عکاسی 20Da و 5D و 1D mark II n می‌باشد.
در آخر باز هم می‌توانید یک لايه کپی از عکس خود تهیه کنید و در منوی Filter/Blur/Gaussian Blur را انتخاب کنید و مقدار آنرا روی 2 پیکسل قرار دهید.سپس Belending Mode این لایه را در حالت Lighten قرار دهید و اپاسیته آنرا به میزان لازم تنظیم کنید.
و در آخر لایه ها را فلت کنید.(عکس2).

http://www.akkasee.com/digitalcamera/image/night%20sky/Resize%20of%20talfigh2.jpg
اما روش دیگری برای عکاسی رد ستارگان وجود دارد که از روش قبلی مشکل تر است .چون باید مدام در کنار دوربین باشید, مگر اینکه از دستگاهای کنترل زمان برای این کار استفاده کنید. اما در عوض دیگر به پروسس عکس در فتوشاپ احتیاجی نیست. ابتدا دوربین را درسرعت شاتر B قرار دهید. سپس نویز ریداکشن را خاموش کنید که وقفه ای بین فریمها به وجود نیاید.
سپس از دکلانشور برای عکاسی استفاده کنید. دیافراگم را بر روی F4.0 و حساسیت را روی ایزوی 200 قرار دهید.
حال با استفاده از ساعت زمان بندی کنید و 3 دقیقه عکس بگیرید و سپس با یک وقفه کوتاه شاترر را قطع و وصل کنید و همینطور ادامه دهید. تا چندین فریم که حد اقل نباید زیر 15 فریم باشد. اگر رو به ستاره قطبی عکاسی می‌کنید ، نباید کمتر از 25 فریم عکاسی کنید.
سپس تمام فریمها را در يك فايل فتوشاپ در لايه هاي جداگانه باز کنید و Belending Mode هر لایه را در حالت Lighten قرار دهید. سپس لایه‌ها را فلت کنید و با ابزارهای فتوشاپ تصحیح رنگ و غیره را انجام دهید.
توجه کنید که برای عکاسی از آسمان شب حتما از فرمت RAW استفاده کنید. همچنین در روش گفته شده باید از یک تراز سفيدي واحد و ثابت استفاده کنید.چون دوربین در هنگام نورسنجی برای هر فریم دچار اشتباه خواهد شد و هر فریم شما با یک وایت بالانس گرفته خواهد شد. بهترین تراز سفيدي برای آسمان شب فلورسنت می‌باشد. درآخر هم می‌توانید باز درجه حرارت عکس را در فتوشاپ تغییر دهید.(عکس3).


http://www.akkasee.com/digitalcamera/image/night%20sky/Resize%20of%20talfigh3.jpg


اما روش عکاسی از سحابی‌ها.در این مورد به علت نداشتن تجربه شخصی سعی می‌کنم فقط مطالبی را که شخصا در مورد آن خوانده ام در اینجا ارائه کنم.
برای عکاسی از سحابی ها حتما نیاز به پایه ردیاب مخصوص است.
در سحابی ها چون مقدار نورها متفاوت است، نمی‌توان فقط یک عکس گرفت. معمولا در این روش باید حداقل 3 عکس تهیه کرد و دو به دو بر روی یکدیگر قرار داد. چون هر عکس برای قسمت خاصی نور سنجی شده ، قسمتی از آن یا کاملا اور اکسپوز شده و یا کم نور.
حال می‌توانید با لایه ماسک قسمتهای از دست رفته را پاک کنید تا عکسی که برای آن قسمت نور سنجی شده است در لایه اول شما پدیدار شود.(عکس4).

http://www.akkasee.com/digitalcamera/image/night%20sky/Resize%20of%20talfigh4.jpg
یک عکس زیبا از 20Da ، این عکس از تلفیق 14 عکس با زمان نوردهی 4 دقیقه با ایزو 800 بدست آمده و هیچ نویز ریداکشنی بر روی ان انجام نشده.

Alex
08-06-2007, 17:50
اینم یه عکس با گوشی 2 مگاپیکسلی خودم اصلا خوب در نیومده یک دونه با زوم کامل
و اون یکی با زوم نصف ببینید چه طور شده

IMAN
29-09-2007, 10:20
آقا من خیلی حال میکنم که بتونم با دوربین گوشیم از آسمون شب عکس بگیرم ولی بعیده که بتونم.
آخه هر چی زور میزنم نمیشه.چرا؟
میشه با N95 از آسمون شب عکس گرفت؟
مخصوصاً از قرص ماه.

IMAN
07-11-2007, 17:24
چند تا عکس دیدم از آسمون گفتم بذارم شما هم ببینین:


http://irapic.com/uploads/1194535053.jpg

IMAN
07-11-2007, 17:27
....


http://irapic.com/uploads/1194469848.jpg

IMAN
07-11-2007, 17:31
...

http://irapic.com/uploads/1194474717.jpg

IMAN
07-11-2007, 17:31
...

http://irapic.com/uploads/1194485370.jpg

IMAN
07-11-2007, 17:32
......

http://irapic.com/uploads/1194490490.jpg

MOHAMMED
10-11-2007, 22:13
خیلی عکس خوبی در اومده ایمان جان ... با چی گرفتی ؟؟ با گوشی یا با دوربین دیجیتال ؟؟؟ از چه تلسکوپی استفاده کردی ؟؟

ali-a-w810
03-12-2007, 08:12
:flower: سلام به همه رفقای این تاپیک جالب :flower:

این دو عکس رو نه با تلسکوپ و نه با دوربینهای حرفه ای ، بلکه با
گوشی موبایل گرفتم . ( W810 )
دیدنش خالی از لطف نیست .
مقارنه ماه و مریخ
:Great:

MOHAMMED
07-12-2007, 20:01
علی جان اینجوری که عکس خوب نمیشه ، باید گوشی رو بزاری پشت تلسکوپ تا خوب از اب در بیاد !