PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : آموزش مقدماتي عكاسي با دوربينهاي ديجيتال



Ghazaal
30-12-2009, 17:07
سلام
خوب از اونجايي كه به عكاسي ديجيتال علاقه داشتم رفتم توي نت يه چرخي زدم و يه سري مطلب درمورد عكاسي توي حالتهاي مختلف رو جمع آوري كردم.
بهتر ديدم كه اين مطالب رو توي بخش قرار بدم تا كساني كه مثل من علاقه به عكاسي دارند بتونن عكس دلخواهشون رو بگيرند. نا گفته نمونه كه اينها همش تئوري هست و در عمل با تكرار و تمرين ميشه عكسهاي خوبي گرفت.
در آخر هر آموزش فايل پي دي اف اون رو هم ميزارم.

خوب اولين آموزش "قوانين كادر بندي" هست:



قانون یک سوم در کادربندی و ترکیب - مقدماتی
یکی از مهمترین و حیاتی ترین مباحث در عکاسی و نقاشی٬ ترکیب بندی و انتخاب چگونگی قرارگیری عناصر در صفحه است. در این مطلب سعی شده تا در مورد یکی از مهمترین مسائل کادربندی توضیحاتی ذکر شود.
قانون یک سوم (⅓) در واقع مختصر شده مفهوم طلایی است. فلسفه اصلی که در پشت این مفهوم قرار دارد از یک ترکیب و کادربندی متقارن و مستقر در مرکز کادر که معمولا کسل کننده است جلوگیری می کند.

4 خط تقسیم کننده کادر خطوط طلایی و محل برخورد این خطوط، نقاط طلایی نامیده میشوند. (شکل C1 و C2)
از بین بردن تقارن با استفاده از قانون یک سوم به دو شکل می تواند صورت بگیرد.
در یک روش می توان تصویر را به دو بخش مجزا تقسیم کرد به نحوی که یک قسمت ⅓ و قسمت دیگری ⅔ تصویر را شامل شود.


http://img4.tinypic.info/files/geskskevmt28ege2wqoe.jpg
http://img4.tinypic.info/files/imcrf3h2fqtmqnyt9lj9.jpg
در روشی دیگر، تمرکز مستقیما بر روی نقاط طلایی است. فرض کنید که منظره ای بسیار زیبا و بدیع پیش رو دارید اما این منظره فاقد یک نمای هندسی و به اصطلاح Geometric خوب و جذاب است. به عبارت دیگر در عین اینکه منظره بسیار خاص و زیبا است اما اگر به صورت تصویر دربیاید تا حدودی کسل کننده خواهد شد.
راه حل چیست؟ سعی کنید در این منظره یکنواخت یک نقطه عطف و تمایز پیدا کنید، نقطه ای که بتواند یکنواختی و یکدستی نما را از بین ببرد. سپس این سوژه را روی یکی از نقاط طلایی قرار دهید. این نقطه اولین نگاه بیننده را جذب کرده و مخاطب را به دیدن باقی تصویر دعوت میکند. (شکل C2)

http://img4.tinypic.info/files/ey9zmk6kizvcmruclmyf.jpg
http://img4.tinypic.info/files/00kdbsvacl7ooc78mh2b.jpg

Ghazaal
30-12-2009, 17:14
عكاسي از طلوع و غروب آفتاب

طلوع و غروب آفتاب يكي از دراماتيك ترين صحنه هايي است كه طبيعت به ما هديه كرده است. به همين دليل بيشتر عكاسان چه حرفه اي و چه آماتور علاقه خاصي به عكاسي از غروب آفتاب نشان مي دهند لذا بر آن شديم تا در اين مقاله از مقالات آموزش عكاسي ياد بگير دات كام نكاتي را براي گرفتن عكس هاي زيبا از طلوع يا غروب آفتاب بيان كنيم.

خط افق
- خط افق را در مركز تصوير قرار ندهيد
- سعي كنيد خط افق را در فاصله يك سوم از پايين تصوير قرار دهيد و اجازه دهيد آسمان در تصوير شما خود نمايي كند.
- خط افق را همينطور پايين تر بياوريد و اجازه دهيد تغيير رنگ ها در آسمان به چشم بخورد.

درخشش را كم كنيد
هنگام عكاسي از طلوع يا غروب آفتاب معمولاً خورشيد درخشندگي زيادي نسبت به كل تصوير دارد با استفاده از روش هاي زير اين درخشش را كم كنيد:
- با استفاده از دست خود مي توانيد جلوي نور را بگيريد. (مثلاً دست خود را بالاي دوربين قرار دهيد.)
- يك سايبان يا يا يك سطح صاف بالاي دوربين بهتر از دست شما عمل مي كند.
- پديده هاي طبيعت مانند درختان مي توانند سايبان مناسبي براي دوربين شما باشند. حتي ديده شدن شاخ و برگ ها در عكس مي تواند آنرا زيباتر كند.
- يك هود لنز در شرايط مختلف و وقتي كه سايبان نداريد بسيار مفيد است. البته اين هود بر روي دوربين هاي آماتور قابل نصب نيست.

با تنظيم دوربين از قابليت هاي آن استفاده كنيد
- در بعضي از دوربين ها يك مود Sunset وجود دارد مي توانيد آنرا فعال كنيد. در اين حالت دوربين به صورت خودكار بهترين فوكاس و دهانه لنز را انتخاب مي كند، تا براي شرايط نوري محل مناسب باشد. و در اين حالت تنظيمات سفيدي ( WB ) به گونه اي تغيير مي يابد كه رنگ ها به سمت رنگ هاي گرم تر تغيير يابد.

- اگر در تصوير خود جلوي صحنه غروب تصوير ديگري داريد ( جلو زمينه يا پيش زمينه ) از مود Night Scene استفاده كنيد. تا تصوير آن واضح تر شود.
- مود Night Scene به خصوص براي عكاسي از افراد در طلوع يا غروب آفتاب در پشت زمينه مناسب است در اين حالت بايد از سه پايه استفاده كنيد يا دوربين را روي يك سطح ثابت قرار دهيد. در غير اين صورت تصوير شما مات خواهد شد.
- يكي از زيباترين عكس هايي كه در هنگام عكاسي از طلوع يا غروب آفتاب مي توانيد خلق كنيد به كمك فن آوري پاناروما امكان پذير است، كه امروزه اكثر دوربين هاي ديجيتال اين قابليت را دارند.

سياهي اضافه كنيد.
براي اينكه عكس شما جلب توجه بيشتري بكند بايد به صحنه خود عمق و پرسپكتيو بيشتري بدهيد، فلاش دوربين را خاموش كنيد. و در زمينه عكس خود سايه هايي ايجاد كنيد.
براي اين منظور از چيزهايي مانند:اشخاص تخته سنگ ها
كوه ها و تپه ها بوته ها و درختان
حيوانات قايق ها يا هر وسيله دريانوردي
مي توانيد استفاده كنيد.

لنز خود را تميز كنيد.
ذرات گرد غبار، لكه هاي دست يا هر ذره خارجي مي تواند مقدار زيادي انحراف نور و مات شدگي در تصوير غروب آفتاب بوجود آورد. و هنگامي كه تنظيمات خودكار دوربين فعال است دوربين به اشتباه مي افتد و مثلاً دهانه لنز بازتر مي شود. كه در تصوير نهايي تاثير نامطلوب دارد. بنابراين بايد لنز دوربين شما تميز باشد.
به شما توصيه مي كنم مطلب مراقبت از دوربين ديجيتال را مطالعه كنيد.

زمان را از دست ندهيد.
زود شروع كنيد:
- براي عكاسي از هر صحنه بايد چند عكس آزمايشي بگيريد تا تنظيمات لازم اعمال شود.
- بايد فرصت داشته باشيد تا بهترين نقاط را براي استقرار دوربين شناسايي كنيد.

- زمان كافي براي آماده كردن سه پايه و محل استقرار دوربين را آماده كنيد.
- مي توانيد در گوشه اي دنج بنشينيد و افراد عابر و حيوانات را در زمان مناسب در عكس خود بگنجانيد.

بيشتر صبر كنيد:
- رنگ آسمان لحظه به لحظه تغيير مي كند پس عجله نكنيد. بنشينيد و بهترين لحظه ها را شكار كنيد.
- اگر دوربين شما داراي تايمر خودكار است مي توانيد از آن استفاده كنيد. تا هر 30 ثانيه يا هر يك دقيقه يك عكس بگيريد تا اينكه صحنه طلوع يا غروب تمام شود.

وضعيت هوا را بررسي كنيد.
وقتي كه از طلوع يا غروب آفتاب عكس مي گيريد وضعيت آب و هوا بسيار مهم است.
- روزها و شب هاي بدون ابر صحنه طلوع يا غروب پر رنگي براي شما خلق مي كند.
- آسماني كه پر از ابر هاي پراكنده باشد يك تصوير با پشت زمينه تماشايي خلق مي كند.
- هر فصلي شرايط و موقعيت هاي خاص خود را براي عكاسي دارد بنابراين فرصت عكاسي از طلوع يا غروب آفتاب در فصول مختلف را از دست ندهيد.

روي تصوير خود تنظيمات لازم را انجام دهيد.
مطمئن باشيد با پشتكار و تمرين و صرف زمان بيشتر مي توانيد عكس هاي زيبايي از طلوع يا غروب آفتاب بگيريد ولي حتي بعد از اينكه در گرفتن اين عكس ها حرفه اي شديد كار تمام نشده است. و هنوز مي توانيد به عكس خود جلوه بيشتري بدهيد. عكس ها را روي كامپيوتر بريزيد و با نرم افزار هاي ويرايش تصوير مانند فتو شاپ و ... تنظيماتي مانند ميزان كردن خط افق، اعمال فيلتر هاي مختلف و... را انجام دهيد.

Ghazaal
31-12-2009, 20:01
عكاسي در مكانهاي پر نور
عکاسی از چهره افراد به ویژه در چنین نورهائی مشکل است ،زیرا معمولا سایه شدیدی زیر چشمانشان می افتد.یکی از راه ها برای پرهیز از این مسئله این است که موقعیت سوژه را تغییر دهید.روش دیگر (که یک راه حل عمومی در عکاسی در محیطهای پرنوراست)،قراردادن تنظیم دیجیتالی ISOروی پائین ترین حد آن است.پائین آوردن این تنظیم به شما کمک میکند که بتوانید با سرعت شاتر مناسب و متعادل عکاسی کنید، بدون اینکه عکس شما دچار نوردیدگی زیاد(Overexpose)بشود.این کاهش حساسیت ، همچنین تاثیر مختصری هم بر بهتر شدن کیفیت چاپ عکس شما دارد.
استفاده از یک هود برای لنز هم می تواند کمک شایانی به شما در عکاسی در نورهای شدید بکند.هود ،مثل یک فنجان دور دهانه لنز قرار می گیرد و جلوی پرتوهای ناخواسته اضافی اطراف را می گیرد.با استفاده از هود ، دایره های روشن کوچکی که به نام‌ نقاط خورشیدی می شناسیم و در عکس های گرفته شده در محیط پرنور دیده می شود، حذف می شوند.
یکی از چالشهای عکاسی در نور زیاد ،استفاده از سرعت شاتر پائین است که موجب نوردیدگی زیاد تصویر میشود.بطوری که شما بعضی از خصوصیات نادر و ناب عکس هائی را که با زمان نوردهی زیاد می توانید بدست آورید ، از دست می دهید.یک راه خوب استفاده از فیلترهای ND است ، این فیلترها حجم نور وارد شده به لنز را کاهش می دهند بدون اینکه تاثیری روی رنگها بگذارند.ضمنا یک ف ي ل ت ر U.V هم می تواند مفید واقع شود ، به این ترتیب که با کاهش پرتوهای نامرئی ماورائ بنفش محیط ، کمی از نور وارد شده به لنز را کاهش می دهند.

جبران میزان نوردهی ؛ EV compensation
جبران Exposure Value;EV یک راه سریع برای پرهیز از ایراداتی مانند کدر بودن تصویر ثبت شده در نور زیاد است.علت اینکه لازمست در عکاسی در نورزیاد از این تنظیم استفاده کنیم ، اینست که دوربین بطور اتوماتیک ، یک میانگین برای نوردهی محاسبه می کند.این میانگین اگرچه اغلب اوقات درست است ، ولی کمی در مقایسه با آنچه که چشم ما دریافت میکند و آن را به عنوان یک تصویر واقعی می شناسد ، تفاوت دارد.درواقع بدون میانگین گرفتن ، دوربینهای معمولی نمی توانند درست به وظیفه شان عمل کنند.با وجود این ، میانگین گرفتن در محیط های پرنور همیشه درست عمل نمی کند و گاهی نتایج مایوس کننده ای به بار می آورد.با EV compensation می توان این مشکلات را قبل از اینکه تبدیل به مشکل (!) شوند ، به راحتی و به آسانی حل نمود.

1 - اعداد EV compensation باید از میزان نور الگو گرفته شود، نه اینکه نقطه مقابل آن باشد.به عنوان مثال در یک محیط پرنور ممکن است با هر دو میزان اضافه کردن یا کاهش دادن EV به میزان 2 گام (2+ یا 2-) به نتایجی بهتر برسید ، ولی اغلب با افزایش EV است که قسمتهای تیره تصویربا جزئیات بهتر دیده میشوند.برعکس در محیط کم نور که نمی خواهید فلاش بزنید ، ممکن است با EV-2 به نتایج بهتری برسید.این مسئله شاید به نظر کمی متضاد با آنچه تصور داشتید برسد ، ولی واقعیت این است که عملا جبران EV اینگونه کار میکند.تجربه های متعدد و بررسی نتایج ، بهترین آموزش را در پیش بینی تنظیمات دوربین به شما خواهد داد.

2 - به خاطر داشته باشید که تنظیم EV را درحالتی که منظره شما پرنور است یا یک موضوع پرنور در بخشی از کادر شماست ، افزایش دهید.این موضوع مخصوصا هنگامی که شما پس زمینه پرنوری دارید و یا چیزی مانند لامپ یا حتی خورشید در قسمتی از کادر شما دیده میشود ، به شما کمک می کند تا قسمتهای کم و بیش کم نورتر با جزئیات بیشتری ثبت شوند.در غیر این صورت قسمتهای تیره شما دارای جزئیات مبهم زیادی خواهد بود .

3 - به تصویری که در LCD می بینید ، متکی نباشید.به عبارت دیگر ، عکس هایتان را پاک نکنید و دوباره عکاسی کنید.عکس های گرفته شده شما گاهی در LCD به گونه ای دیده می شوند که به نظر می رسد خطای نوردهی داشته اند ، این مسئله مخصوصا خود را در مشاهدات زیر نور شدید نشان می دهد.بهترین کار ، این است که حقه بالا را در ذهنتان نگه دارید.با چند تنظیم مختلف EV عکاسی کنید و نهایتا خواهید دید بعد از چندین بار بررسی کردن عکس ها در کامپیوترتان ، خود به خود به میزان جبران نور لازم میرسید.

4 - اگر مطمئن نیستید که چگونه با تنظیم جبران EV در یک محیط پیش بروید ، هیچ نگران نباشید.با هر دو حالت (افزایش و کاهش)عکاسی کنید و بهتر است همیشه حافظه کافی به همراه داشته باشید تا بتوانید از یک موضوع تعداد عکسهای بیشتری بگیرید.به طور یقین پاک کردن عکسهای اضافی از روی کامپیوتر ، بهتر از این است که بعدا افسوس ازدست دادن یک لحظه را بخورید!

5- از تنظیم EV compensation می توانید برای به دست آوردن افکت های ویژه هنری هم استفاده کنید.مسلما عکاسی واقعی از یک صحنه ، همیشه نمی تواند به طور تمام و کمال شور و حال موجود در صحنه را بیان کند.بنابراین ، همان طور که در قبل از تنظیم EV compensation برای حصول نتیجه واقعی تر استفاده می کردید ، اکنون می توانید با تغییر این تنظیمات در بعضی از صحنه ها آن ها را از حالت واقعی بهتر نشان دهید.شاید در نظر اولیه این عکسها کمی عجیب به نظر برسند ، ولی آیا شما دوست ندارید یک روز غمگین را در عکس خودتان ، با درخشان تر نشان دادن مثلا یک تپه برفی ، جذاب تر کنید؟!
عکاسی در روزهای برفی و همچنین آفتابی شدید ، همواره برای عکاسان مشکلاتی را پیش می آورد.این در اصل به خاطر کنتراست های شدید است .وقتی شما یک پس زمینه خیلی روشن دارید ، دوربین شما دچار اشتباه در محاسبه میزان نور لازم میشود (زیرا عملا نور محیط زیاد است ولی خود سوژه به اندازه پشت سرش روشن نیست ) در اینجا بازهم با EV compensation طبق آنچه در بالا آموختید می توانید مسئله را حل کنید.در صورتی که دوربین شما تنظیمات مختلف برای نورسنجی ها را داشته باشد ، می توانید با قراردادن نوع نورسنجی روی Spot Meter عکاسی بهتری داشته باشید.در این حالت بایستی نقطه ای را که می خواهید نورسنجی کنید دروسط کادر قرار دهید ، شاسی را تانیمه فشار دهید و همانطور که نیمه نگه داشته اید ، کادر خود را تنظیم کنید و با فشار کامل شاسی عکاسی کنید.در عکس زیر ، تیرگی بیش از حد سوژه جلب توجه میکند.این خطا دقیقا با آموخته های بالای شما قابل اصلاح خواهد بود.

Ghazaal
31-12-2009, 20:05
عكاسي از حيوانات

شايد در همه انواع عكاسي سخت ترين كار عكاسي از حيوانات، حشرات و پرندگان باشد. آنها تقريباً هيچوقت آن كاري را كه شما مي خواهيد انجام نمي دهند. بهترين راه براي عكاسي از حيوانات عكاسي در حيات وحش است. اما در باغ وحش هم مي توان عكس هاي زيبايي گرفت. براي عكاسي در باغ وحش بايد به موقعيت دوربين بسيار توجه كنيد. چون وجود نرده، حصار و قفس معمولاً مزاحم عكاس است.
براي عكاسي از حيوانات بايد بسيار صبور باشيد. حيوانات يا براي مدت طولاني حركت نمي كنند تا در موقعيتي كه ما مي خواهيم از آنها عكس بگيريم و يا آنقدر حركت مي كنند كه نمي توانيد از آنها يك عكس واضح بگيريد. حتي بعضي از عكاسان حرفه اي بر روي رفتار حيوانات مطالعاتي انجام مي دهند تا بتوانند حركت هاي آنها را پيش بيني كنند. پرندگان معمولاً در يك مسير مشخص پرواز مي كنند بنابراين اگر آنها را در جايي ديديد مي توانيد بار ديگر در همان حوالي منتظر آنها باشيد. براي عكاسي از پرندگان بايد از زوم منوئال استفاده كنيد چون اگر زوم دوربين بر روي حالت (Auto Focus) باشد احتمالاً به جاي پرنده ها از آسمان عكس خواهيد گرفت.
اكثر حيوانات اجازه نمي دهند خيلي به آنها نزديك شويد. بنابراين براي عكاسي از حيوانات يك لنز بلند با قدرت زوم بالا بسيار اهميت دارد. يك لنز 75 ـ 350 ميليمتر براي اين منظور مناسب است البته يك لنز 500 ميليمتر عالي است اما قيمت آن بسيار بالاست. و بايد همراه با يك سه پايه استفاده شود. و براي كاهش اثر لرزش دست بايد سرعت شاتر دوربين شما بيش از عدد 1 تقسيم براي فاصله كانوني شود. مثلاً اگر فاصله كانوني لنز 500 ميليمتر است سرعت شاتر بايد بيش از 1/500 ثانيه باشد.
هميشه براي عكاسي از حيوانات از لباسي استفاده كنيد كه همرنگ محيط باشد و چيزهاي براق مانند ساعت را بهتر است در جيب خود قرار دهيد يا مي توانيد از شنل هاي استتار استفاده كنيد.
اما اگر مي خواهيد در باغ وحش عكاسي كنيد تا حد امكان اول وقت به سراغ باغ وحش برويد چون خلوت تر است و افراد كمتري مزاحم عكاسي شما مي شوند. دليل دوم اينكه نور در اوايل صبح در بهترين موقعيت براي عكاسي است. و شدت سايه و درخشش هاي زايد كمتر در عكس شما بوجود خواهد آمد. و بالاخره آخرين دليل اينكه حيوانات جنب و جوش بيشتري دارند. البته قبل از غروب آفتاب هم زمان خوبي براي ميزان نور است.
براي عكاسي از حشرات كافيست بي حركت باشيد سعي كنيد از حشرات عكس هاي درشت و نزديك بگيريد. جزئيات اندام حشرات مي توانند بسيار فريبنده باشند. چشم هاي درشت، پاها و تن مودار و ... اثر خوبي روي عكس شما خواهند گذاشت. در عكاسي از حشرات هم بايد توجه داشته باشيد كه زوم دوربين را خود تنظيم كنيد و آنرا در حالت اتومات قرار ندهيد چون معمولاً دوربين در اين موارد اشتباه مي كند.

Ghazaal
01-01-2010, 18:16
عكاسي از ساختمان ها

اگر شما جزو افرادي هستيد كه براي گذراندن تعطيلات خود به جاي رفتن كنار دريا ترجيح مي دهيد از اماكن تاريخي ديدن كنيد، در اين صورت احتمالاً گرفتن چند عكس زيبا برايتان خالي از لطف نخواهد بود بخصوص اگر يك ساختمان زيبا يا يك شاهكار هنري در برابر شما باشد. ولي براي عكس گرفتن از هر سوژه اي اصولي وجود دارد كه توجه به آنها سبب زيبايي و تاثير گذاري بيشتر مي شود.

نور مناسب
مشكل اساسي در مورد نور اينست كه بهترين موقع براي گردش بهترين موقع براي عكاسي نيست. مثلاً هنگام ظهر نه زاويه نور مناسب است و نه ازدحام جمعيت به شما اجازه مي دهد عكس دلخواه خود را بگيريد. شايد در اين شرايط خريد يك كارت پستال بهترين انتخاب باشد ولي اگر شما هم مانند من از علاقه مندان عكاسي باشيد با يك كارت پستال ارضاء نخواهيد شد. بنابراين بايد در زمان مناسب در محل حاضر شويد.
بهترين زمان براي عكاسي در فضاي باز يا صبح زود است يا بعد از ظهر هنگامي كه نور خورشيد مايل مي تابد و به قرمزي مي زند. البته صبح زود بهترين موقع است چون در اين زمان نور خورشيد بهترين كيفيت را دارد. و در ضمن افراد كمتري دور و بر شما و سوژه مي چرخند.
همانند عكاسي از هر سوژه اي در عكاسي از ساختمان ها بايد ببينيد چه چيزي در ساختمان مورد نظر شما آنقدر ويژه و مورد توجه است كه آن را منحصر به فرد كرده است، بر روي آن تمركز كنيد. و آن را در تصوير خود برجسته نماييد. بعضي مواقع بايد كل ساختمان را در عكس خود بگنجانيد و بعضي مواقع فقط روي جزئيات تاكيد كنيد و گاه تركيبي از هر دو.

چهار چوب
وقتي از ساختمان ها عكس مي گيريد بخصوص زمانيكه از قسمت هاي فوقاني عكس مي گيريد. حجم نسبتاً زيادي از عكس شما با تكه اي ملال آور از آسمان تمام مي شود. بنابراين بايد به گونه اي اين قسمت را در تصوير تغيير دهيد. يك ترفند ساده استفاده از درختان اطراف و شاخ برگ آنهاست. بايد آنقدر دوربين را حركت دهيد كه شاخه يا شاخه هاي اطراف در بالاي ساختمان مورد نظر قرار گيرد. در اين حالت زوم اوپتيكال دوربين براي تنظيم چهارچوب عكس به شما كمك بسيار مي كند. البته تنظيم نور و مقياس ساختمان كمي مشكل است.

از پديده پرسپكتيو كمك بگيريد
براي اينكه تصويري متمايز خلق كنيد بايد سعي كنيد كمي از بلندي هاي اطراف كمك بگيريد و از زواياي مختلف به ساختمان مورد نظر نگاه كنيد. گاه در عكاسي از ساختمان هاي بلند مي توانيد از طبقات اول صرفنظر كنيد. يا مي توانيد به ساختمان نزديك شويد و با استفاده از يك لنز وايد حالت پرسپكتيو تصوير را مضاعف كنيد. زماني كه از پايين به سمت بالا نگاه مي كنيد به نظر مي رسد خطوطي كه در دو طرف ساختمان قرار دارند در حال نزديك شدن به يكديگر هستند. و اين طور به نظر مي رسد كه ساختمان در حال خم شدن به سمت پشت است. مشكلي كه وجود دارد اين است كه هنگام عكاسي تشخيص ميزان لازم پرسپكتيو كار راحتي نيست. شايد شما لنز وايد نداشته باشيد اما مهم نيست چون در دنياي ديجيتال كار ها بسيار ساده تر شده اند. كافي است در نرم افزار فتو شاپ از دستورات Distort يا Perspective براي تنظيم ميزان لازم پرسپكتيو خود استفاده كنيد.
براي عكاسي از ساختمان ها دو لنز به شما پيشنهاد مي كنم. يكي لنزي كه 28-80 ميليمتر را بپوشاند يا در رنج آن باشد. و ديگري لنز وايد شماست كه 75-300 ميليمتر را بپوشاند و براي عكاسي از فاصله دور و افزودن جزئيات ضروري است. و احتياج به سه پايه هم ندارد.

Ghazaal
01-01-2010, 18:37
عکاسی در شب
عکاسي در شب مي تواند بسيار سرگرم کننده و جالب باشد. عکاسي در غروب يک روز گرم تابستان و يا در يک شب زمستاني که نورها در دوردست سوسو ميزند بسيار جالب است و راه مناسبي براي محک زدن توانائيهاي يک دوربين مي باشد. تمام چيزي که براي اين کار لازم است يک سه پايه خوب و حوصله فراوان مي باشد.
براي عکس برداري در شب به برنامه ريزي بيشتري نسبت به روز نياز داريد. عکس گرفتن در شب زمان بيشتري مي گيرد و به تنظيمات بيشتري روي دوربين نياز دارد. به علاوه، بايد موضوع مناسبي نيز در دسترس باشد. عکاس بايد ترکيب بندي تصوير با نور موجود را بداند و تعيين نمايد که کدام بخش از ترکيب روشنتر است و دوربين را در چه زاويه اي قرار دهد که احساس و حالت مناسبي را القا نمايد.

عکاسي در شب با دوربين اتوماتيک.
در حالي که بيشتر عکس هايي که در شب گرفته مي شود با استفاده از دوربين هاي حرفه اي است که قابليت کنترل زمان باز ماندن شاتر در آنها وجود دارد، ولي در بعضي از دوربين هاي اتوماتيک ديجيتال نيز مد "عکاسي در شب" وجود دارد که در صورتي که عکاس تنظيمات مناسبي را روي دوربين اعمال نمايد مي توان عکسهاي خوبي در شب گرفت.
در بيشتر مواقع مد عکاسي در شب در دوربين هاي اتوماتيک براي عکاسي از کساني است که در مقابل يک صحنه تاريک (مثلا نماي يک شهر در شب) ايستاده اند. در اين حالت دوربين بطور اتوماتيک فلاش مي زند و بعد از زدن فلاش براي ثبت منظره پشت براي چند لحظه شاتر باز مي ماند. بهمين خاطر اندکي قرمزي چشم در اين حالت ايجاد مي گردد. براي عکاسي از منظره شب بايد فلاش خاموش شود. در مد منظره شب وقتي که فلاش خاموش باشد، بسته به مدل دوربين، ممکن است زمان عکس برداري افزايش يافته و بين 2 تا 8 ثانيه شود. در اين نوع دوربين ها، هر چند دوربين بيشتر در سرعت شاتر و ديافراگم از پيش تعيين شده کار مي کند، ولي ممکن است کنترلهاي ديگري در اختيار کاربر قرار داده شده باشد.

کنترل فوکوس.
سيستم فوکوس خودکار در بيشتر دوربين هاي اتوماتيک در شرايط نور کم دچار مشکل مي باشد. در چنين شرايطي بعضي مدلها (نه همه) بطور پيش فرض تنظيم فاصله را در حالت بينهايت قرار مي دهند. بهر حال، اگر دوربين مد منظره Landscape دارد (که به معني تنظيم فاصله بينهايت است) ميتوان از آن در مد عکاسي در شب استفاده نمود تا به فوکوس درستي دست يافت.

کنترل نور.
اين حقيقت که دروبين هاي اتوماتيک سرعت شاتر را که عامل اساسي در زمان نوردهي و عکاسي در شب است، بطور خودکار تعيين مي کنند يک مشکل اساسي در عکاسي در شب با دوربين هاي اتوماتيک مي باشد. به علاوه دوربين هاي اتوماتيک بخاطر عدم دقت سيستم اندازه گيري نورشان در شرايط نور کم، معمولا زمان لازم براي عکاسي در شب را کمتر از زمان لازم تخمين مي زنند. بخاطر همين معمولا عکس آنها همانطور که در تصوير زير مشاهده مي شود کاملا تاريک ميشود.

http://img4.tinypic.info/files/5ypzocz5t8n8138huhn0.jpg
نوردهي اتوماتيک – 2 ثانيه در f2.8

http://img4.tinypic.info/files/50oxrpuueia5xw475ra1.jpg
نوردهي اتوماتيک – 2 ثانيه در f2.8 و ISO200

براي افزايش روشنايي تصوير در دوربين هاي اتوماتيک دو راه حل وجود دارد. راه اول اينکه حساسيت سنسور را بالا ببريد. با تغيير ISO دوربين به 200 د رهمان زمان نوردهي تصويري روشنتر و جالب تر توليد شده است. با تنظيم ISO در 400 روشنايي باز هم بيشتر مي شود، ولي در تصوير نويز توليد مي شود. از انجا که دوربين هاي مختلف پاسخ متفاوتي در برابر افزايش حساسيت مي دهند، بايد دروبين خود را حتما در اين شرايط آزمايش نماييد.
بعضي از دوربين ها براي اطمينان از کم شدن نويز در شب بطور خودکار ISO را تغيير مي دهند. براي اطلاع بيشتر از مشخصات دوربين خود نگاهي به دفترچه راهنماي آن بيندازيد.
راه دوم براي داشتن عکسهايي روشنتر استفاده از جبران نوري بالاتر است، ولي اين کار به دقت و مهارت بيشتري نياز دارد. تنظيم يک جبران نوري در حدود +1EV يا حتي بيشتر در چنين شرايطي مي تواند دوربين را مجبور به استفاده از سرعت شاتر پايينتري نمايد.

کنترل رنگ.
در شب، احتمالا منبع اصلي نور، لامپهاي التهابي اطراف مي باشد. با تنظيم تراز سفيدي دوربين روي تنظيم مخصوص نور موجود ( در بيشتر دوربين ها بنام نور تنگستن ناميده مي شود) باعث توليد دقيقتر رنگهاي صحنه مورد عکاسي مي شود.

http://img4.tinypic.info/files/po8n0u2l35stjhblq7pf.jpg
تراز سفيدي اتوماتيک

http://img4.tinypic.info/files/28bq5tpa6978677lkdfz.jpg
تراز سفيدي نور تنگستن

همانطور که در تصاوير بالا ديده مي شود، تراز سفيدي اتوماتيک رنگهاي گرمتري توليد مي کند و استفاده از مد نور تنگستن باعث ايجاد رنگهاي سردتر در عکس مي شود. انتخاب بين اين دو تصوير تا به سليقه شخصي عکاس بستگي دارد.
بهر حال بايد دانسته شود که بيشتر دوربين هاي اتوماتيک توانائيهاي محدودي براي عکاسي در شب دارند و در بين آنها، مدلهايي که قابليت هاي بالاتري داشته باشند قادر به توليد عکسهاي بهتري خواهند بود.

عکاسي با دوربين حرفه اي.
براي گرفتن عکس در شب، دوربين بايد محدوده سرعت شاتري تا 15 ثانيه داشته و زمان باز ماندن شاتر قابل کنترل باشد.
همچنين بايد بتواند تصاويري بدون نويز در ISO 100 يا پايينتر بگيرد و در ISO 200 تصاويري با حداقل نويز داشته باشد. بعلاوه دوربين بايد دارراي سيستم کاهش نويز بوده که بطور اتوماتيک يا دستي با بالا رفتن سرعت شاتر فعال شود و تا حد ممکن بتواند نويز تصاوير را کاهش دهد. يکي از بزرگترين مشکلات دوربين هاي ديجيتال در عکاسي شب مساله نويز مي باشد که با بالا رفتن حساسيت و يا کم شدن سرعت شاتر به شدت بر کيفيت عکس تاثير مي گذارد. در دوربين هاي با کيفيت پايين نويز در حدي مي تواند باشد که موضوع مورد عکاسي بکلي مخدوش شود.
همانند بسياري از مسائل مرتبط با عکاسي، ميتوان در مورد عکاسي در شب خطوط راهنماي خاصي را معين نمود، ولي بيشتر نتيجه به دست آمده به دوربين مورد استفاده، مهارت عکاس و موضوع مورد عکاسي بستگي دارد. در ادامه پيشنهاداتي براي تنظيم دوربين براي عکاسي در شب آمده است که با استفاده از تجربه استفاده از چند مدل دوربين به دست آمده است.
چون عکاسي در شب به صرف وقت زياد، شانس، آب و هوا و .. بستگي دارد بنابر اين ممکن است فرصت به دست آمده هميشه به دست نيايد. بنابر اين براي اطمينان از نتيجه کار هميشه از هر موضوع چندين عکس با تنظيم هاي مختلف بگيريد.
اول اينکه بايد از مد برنامه ريزي شده دوربين صرفنظر کنيد. مد برنامه ريزي شده Program حتي در بيشتر دوربين هاي داراي سيستم تنظيم نور پيشرفته و حتي در مد گرفتن چند عکس با تنظيم هاي مختلف، حداکثر نتيجه اي معادل با دوربين هاي اتوماتيک مي دهد. بيشتر مدهاي برنامه ريزي شده براي استفاده در زمان روز و يا با فلاش طراحي شده‌ اند. بنابر اين بهترين نتيجه را مي توا ن در مد تنظيم دستي و يا مد اولويت با شاتر که بعضا مد Time Value (TV) نيز ناميده مي شود به دست آورد.

چند عکس بهتر از يک عکس.
در تصاوير زير، با استفاده از يک شاتر خاص در حالت حداقل نويزي که دوربين پيشنهاد کرده است، يعني ISO 50 شروع به عکاسي شده و در هر عکس زمان نوردهي بيشتر شده است.

http://img4.tinypic.info/files/q7yere89et65lfb7wdcu.jpg
4 ثانيه50 ISO.

http://img4.tinypic.info/files/51byojrljgfb5as2qtdc.jpg
8 ثانيه50 ISO.

http://img4.tinypic.info/files/71ufxguo35sxtduch77d.jpg
15 ثانيه50 ISO.

http://img4.tinypic.info/files/y7xtvvn76cqoq8k3c95c.jpg
30 ثانيه 50 ISO.

http://img4.tinypic.info/files/f5zcixpzgrcopsag6den.jpg
60 ثانيه 50 ISO.

قاعدتا انتخاب بهترين عکس از بين عکسها کار سختي نيست: اول اينکه بايد موضوع مورد نظر در عکس افتاده باشد! و دوم بستگي به سليقه عکاس دارد!
اگر دوربين امکان گرفتن عکسهاي با زمان طولاني تر را مي دهد، ميتوان اين بار با ديافراگم کوچکتر يک سري ديگر عکس گرفت. دروبينهاي کمي هستند که زمان نوردهي تا حد ۱ دقيقه ِا بالاتر دارند و عکاسي در شب با استفاده از ديافراگم کوچک و حساسيت کم (براي کاهش نويز) نياز به زمان نوردهي در حدود دقيقه و بالاتر دارد.

http://img4.tinypic.info/files/yx9hyk4joyamt435pwz0.jpg
نوردهي 1 دقيقه در f8 و ISO 50

معمولا وقتي که فوکوس دوربين روي بي نهايت تنظيم شده باشد، استفاده از ديافراگم در حدود f8 يا f10 نتيجه بهتري مي دهد. در اين حالت تصويرنسبت به حالتي که ديافراگم بازتر است داراي لبه هاي شارپ تري (دقيقتر) است.
به فرض اينکه دوربين داراي زمان نوردهي بالا و ديافراگم کوچک است، مي توان همانند نمونه اي که در بالا مشاهده شد يک سري عکس جديد گرفت، منتها با زمان نوردهي بالاتر که با 5 ثانيه شروع شده و سپس در زمانهاي 15 ثانيه، 30 ثانيه، 1 دقيقه و 1.5 دقيقه با 1so پايين تکرار مي شود. ( در ISO بالاتر، زمان هر عکس بايد کوتاهتر از زمان فوق شود.). با داشتن مد نوردهي B (Bulb) روي دوربين و استفاده از يک ساعت مي توان به سادگي اين کار را انجام داد.
با اين وجود، در حالي که استفاده از ديافراگم کوچک براي منظره چه در روز يا شب مطلوب است، ولي بيشتر دوربين هاي ديجيتال حداکثر زمان نوردهي خود را (احتمالا به خاطر مشکل نويز) محدود مي کنند که استفاده از ديافراگم هاي کوچک را که باعث بالا رفتن زمان نوردهي مي شود غير ممکن مي سازد.
به عنوان اخرين توصيه، اينکه با استفاده از تصوير ي که روي LCD ديده مي شود نمي توان زياد در مورد روشنايي تصوير اظهار نظر کرد. چون پشت LCD براي ديدن تصوير روشن مي شود، معمولا عکسي روشنتر از عکس واقعي را نشان مي دهد. به علاوه در شب که چشم به نور کم محيط عادت کرده است، ممکن است تصوير روي LCD خيلي روشن تر به نظر آيد و گمراه کننده باشد. بنابر اين بايد در صورتيکه ممکن باشد روشنايي صفحه در شب کم شود.
نهايتا اينکه بقول قديميها کار نيکو کردن از پر کردن است! تجربه از دوربين مهمتر است. پس تا جايي که مي توانيد تجربه کنيد و از تجربيات خود ياد بگيريد و لذت ببريد.

خوب از کجا شروع کنيم؟
انتخابهاي بسياري داريد! چراغهاي سوسو کننده اي يک آسمان خراش تا يک منظره اي مهتابي. اين بستگي به سليقه و موقعيت شما دارد. اگر شما تا حالا تلاشي براي عکاسي در شب نکرده ايد، خوب الان بهترين موقع است! و اگر شما يک حرفه اي هستيد، ديگه نيازي به توضيح اضافه نيست: شب زمان مناسب براي گرفتن عکس هاي بي نظير ميباشد.
در شب شما نياز به دوربيني داريد که قابليت نوردهي بالا (Long Exposure) را داشته باشد. البته بسيار از دوربين هاي ديجيتال معمولي داراي محدود زماني براي اينکار هستند، اما براي برخي از مناظر شما احتياج به چيزي فراتر از آن داريد. و آن شاتر سرعت ‘B’ است. در بسياري از دوربين هاي SLR موجود است و اين امکان را به شما ميدهد که شاتر را براي هر زماني که ميخواهيد باز نگه داريد. يکي از لوازمي حتمي که شما به آن احتياج داريد سه پايه است. وقتي دوربين در جايي محکم قرار گرفت شما ميتوانيد از سرعت هاي شاتر طولاني استفاده کنيد بدون آنکه در عکس خود لرزه اي مشاهده کنيد. سه پايه هاي محکم و سنگين تر براي اين کار مناسب ترند. کابل و يا کنترل بي سيم اين قابليت را به شما ميدهد که بدون لرزه شاتر را فشار دهيد. (در دوربينهاي ديجيتال معمولي هم ميتوانيد از Self-Timer دوربين استفاده کنيد.) لنزهاي استاندار براي اکثر مواقع کافي هستند ولي استفاده از لنزهاي Wide-Angle و يا Telephoto براي عکسهاي Panorama مورد نياز هستند.
عکاسي از يک آتش بازي بهترين موقع براي تمرين مهارت هاي شما در عکاسي شب است و مي توانيد عکاسهاي بي نظيري از آتش بازي بگيريد. اگر براي مشاهده به مکان عمومي مي رويد، هرچه زودتر به آنجا برويد تا بتوانيد محل مناسبي را که ديد بهتري دارد انتخاب کنيد. اگر نميدانيد دقيقاً کجا بايستيد ميتوانيد با يکم پرس و جو محل مناسبي را پيدا کنيد.
هرچه به موضوع نزديک تر باشيد شما پرسپکتيو بهتری نسبت به ايستادن در نقاط دورتر را داريد. و همچنين اين شانس را داريد که مردم در مقابل ديد شما نباشند و يا به سه پايه شما ضربه نزنند. دقت کنيد اگر ميخواهيد دوربين را با دست در نقطه بالاتر نگه داريد وقت تلف کردن است. پس به يا داشته باشيد که سه پايه را حتماً به همراه ببريد. همچنين موقع استفاده از ISO با سرعت 400 و يا 800 بدون سه پايه چيز ارزنده اي بدست نمي آوريد، براي اينکه هر دسته از گلوله هاي پرتاب شده چند ثانيه زمان براي پخش شدن در آسمان احتياج دارند.
يک شليک آتش بازي براي ايجاد يک عکس جالب کافي نيست، شما به تعداد بيشتري نياز داريد پس تعداد زيادي عکس بگيريد و بعداً آنها را در خانه با يکديگر ترکيب خواهيم کرد. براي اينکار بايد رنگ آسمان مشکي با آبي تيره باشد. معمولاً اين به معناست که دريچه ديافراگم خود را روي f/11 يا f/16 و با سرعت ISO 100 و براي حدود 4 تا 8 ثانيه نوردهي انجام گيرد. (البته عکس هاي اوليه خود را روي دوربين مرور کنيد تا دچار overexposure يا به قول معروف عکس شما نسوزد.)
حد زوم لنز هم بستگي به محيط دارد. لنزهاي wide ميتوانند مردم، آب و يا ساختمانها را نيز در پايين عکس نمايش دهند که حس تفاوت مقياس جذابيت خاصي به عکس شما ميبخشد. ولي همچنين گرفتن چند عکس با استفاده از لنز Tele براي نشان دادن و تمرکز به روي رنگهاي آتش بازي خالي از لطف نيست.
در زماني که کار را شروع ميکنيد زياد عجول براي گرفتن عکس نباشيد. از درون چشمي و يا LCD نگاه کنيد و مطمئن شويد موقعيت دوربين درست ميباشد.
بهترين زمان براي عکاسي از ساختمانها در موقع گرگ و ميش است. زماني که مقدار رنگ آبي در آسمان ديد ميشود.
شهر شب:
آتش بازي يکبار در سال اتفاق مي افتد ولي خوشحال باشيد که شما ميتوانيد عکس هاي زيباي در تمام شب هاي سال از شهر خود بگيريد.
اگر در جايي زندگي ميکنيد که ساختمانهاي زيادي دارد پس تمام چيزي را که ميخواهيد فراهم شده است. شهرها معمولاً در شب ها هم زنده هستند با چراغ هاي داخل خان ها که نورشان به بيرون منعکس ميشود و با چراغ هاي خيابان که شب ها روشن ميشوند و شهرها تبديل به آشوبي از رنگها ميشوند.
سخترين مسئله در گرفتن عکس در شب محاسبه مدت زمان نوردهي است.
منتظر نشويد تا هوا کاملاً تاريک بشه، چون آن وقت خيلي دير شده – آسمان کاملاً تاريک ميشود و عکس های شما مرده به نظر ميرسند – در حقيقت بهترين موقع براي گرفتن عکس هاي شب در موقع گرگ و ميش است، درست بعد از غروب آفتاب، موقعي که هنوز آسمان رنگي هم دارد.
شما همچنين بايد White Balance را هم تنظيم کنيد. زيبايي عکس هاي شب به انواع گوناگون رنگ ها و تشعششهاي رنگي است، اما WB اتوماتيک سطح نرمال شده اي از اين رنگها را ضبط ميکند و عکس شما از لحاظ رنگ بسيار ملايم و معمولي خواهد شد. بيشتر اوقات بهترين انتخاب براي WB مد Daylight (روز) است.
يک عکس از آتش بازي زياد جذاب نيست. سعي کنيد عکس هاي متفاوت بگيريد و بعد آنها را روي هم بگذاريد.
در پايان:
يک از مشکلات در مواقع عکاسي با استفاده از نور ماه اين است که عکس شما با آنچه با چشمانتان ميبيند يکسان نميباشد. اين بدان علت است که سيستم بينايي ما در موقع تاريک به ترتيب ديگري عمل ميکند. در طول روز ما دنيا را رنگي مي بينيم، براي اينکار از مخروط شبکيه خود استفاده ميکنيد. ولي شبکيه حساسيت خود را از دست مي دهد موقعي که نور به اندازه کافي نباشد. به همين علت با همه چيز را به صورت خاکستري ميبينيم. دوربين هاي ديجيتال به طور حتم رنگها را ثبت ميکنند و مهم نيست که نور به چه اندازه باشد، به همين خاطر نتيجه داراي رنگهاي قوي تر و پر رنگ تر خواهد بود، نه آن خاکستري که شما انتظار داريد.

Ghazaal
02-01-2010, 14:02
تكنيكهاي به كار رفته در عكس برداري از پرواز زنبورها
معمولا و متاسفانه اولین سوالی که با دیدن یک عکس خوب مطرح میشود این استکه دوربین شما چیست؟ کسانی که با عکاسی بیشتر آشنایی دارند میدانند که کیفیت عکسهای دوربینهای حال حاضر دنیا، حداقل برای چاپ در سایزهای کوچکتر از 30*40 آنچنان قابل توجه نیست ودر واقع تسلط عکاس بر آنچه در اختیار دارد بسیار مهمتر از مارک یا مدل دوربین اوست. در هرحال، تمام عکسهای این وب سایت ( بجز5 یا 6 عکس که با Canon AE-1 گرفته شده ودرزیر عکسها هم ذکر شده ) با Nikon coolpix 5700 گرفته شده اند. در مجموعه پرواز زنبورها -2 از فلاش Unomat ( که قابلیت TTL ندارد ) ویک نورپخش کن ( Diffuser ) دست ساز هم استفاده کرده ام ولی در مجموعه اخیر فقط از فلاش داخلی خود دوربین، بدون هیچ تجهیزات اضافه استفاده شده.

اما توضیح در مورد تکنیکها :

سرعت شاتر :
همانطور که میدانید حداقل سرعت مناسب برای عکاسی از سوژه های غیر متحرک برای آنکه لرزش دست عکس شما را متاثر نکند، معادل فاصله کانونی لنز شماست، مثلا اگر با لنز واید 28 میلیمتری عکاسی میکنید سرعت 30/1 ثانیه سرعت نسبتا مطمئنی است و یا اگر مثلا با لنز تله 500 عکاسی میکنید باید حداقل سرعت شما 500/1 ثانیه باشد، مگر آنکه از سه پایه یا لنز مجهز به لرزش گیر استفاده کنید که در مورد اخیر میتوانید با 2 یا 3 سرعت پایین تر هم عکاسی کنید.
اما در مورد سوژه های متحرک، بسته به سرعت حرکت آنها، ناچار باید از سرعتهای بالاتر استفاده کرد. تجربه به من نشان داده که حداقل سرعت برای شکار زنبورهای در حال پرواز 1000/1 ثانیه است و کمتر از آن اگرچه قابل استفاده است ولی در بزرگنمایی 100% تاری ناشی از حرکت را میتوان دید.بنابراین من حداقل سرعت 1000/1 را توصیه میکنم .

http://img4.tinypic.info/files/antxynd6r7e8fhcktxwd.jpg
استفاده از سرعت کمتر از 1000/1 باعث تاری ناشی از حرکت شده است

دیافراگم :
ديافراگم به همراه فاصله کانونی لنز و نیز فاصله دوربین از سوژه ( و نیز سایز سنسور دوربین بطور غیر مستقیم ) عواملی هستند که بر عمق میدان ( یعنی قسمتهایی از عکس که از نظر فاصله در فوکوس هستند ) تاثیر میگذارند. بطوریکه هرچه دیافراگم بسته تر باشد ( یعنی f عدد بزرگتری را نشان دهد ) عمق میدان بیشتر میشود. هر چه فاصله کانونی لنز بیشتر باشد عمق میدان کمتراست و بنابراین لنزهای واید عمق میدان بیشتری از لنزهای تله دارند . وهرچه دوربین به سوژه نزدیکتر باشد، عمق میدان کمتر است.به علاوه دوربینهای کمپاکت چون سنسور کوچکتری دارند ، عمق میدان بيشتری فراهم میسازند چرا که سنسور کوچکتر زاویه تنگتری از لنز را پوشش میدهد .مثلا وقتی شما با یک دوربین کمپاکت با فاصله کانونی معادل 100 میلیمتر عکس میگیرید ، در واقع فاصله کانونی حقیقی شما حدود 20 میلیمتر است ( بسته به سایز سنسور دوربین ) و بنابراین عمق میدان بیشتری نسبت به یک لنز 100 میلیمتزی واقعی ایجاد میکند.
عمق میدان زیاد همیشه یک حسن نیست، مثلا در همین مورد زنبورها، استفاده از دیافراگمهای خیلی بسته باعث وضوح پس زمینه (back ground ) شده، منجر به گم شدن سوژه اصلی درپس زمینه شلوغ گلها میشود. در حالیکه با استفاده از دیافراگمهای بازتر عمقق میدان کاهش یافته ودر نتیجه در حالیکه پس زمینه تار ومحو دیده میشود، شارپ وفوکوس بودن سوژه اصلی باعث زیبایی عکس وجلوه بیشتر سوژه اصلی میشود.

http://img4.tinypic.info/files/2bcs0unnd6aivdxd0s89.jpg
دیافراگم بازf=3.3 باعث تاری پس زمینه و برجسته شدن سوژه اصلی شده است

http://img4.tinypic.info/files/ueexpyf6mvba7d28v156.jpg
دیافراگم بسته f=8 باعث عمق میدان زیاد و گم شدن سوژه اصلی شده است

با توجه به اینکه من ازیک دوربین کمپاکت و فاصله کانونی حدودا معادل 150( در دوربینهای 35 میلیمتری ) استفاده کرده ام وازفاصله تقریبی 10-15 سانتیمتری عکسها را گرفته ام، دیافراگم 4.5 را برای عمق میدان مناسب انتخاب کردم . ولی چنانچه شما از یک دوربین SLR با سنسور APS-C size استفاده میکنید، احتمالا دیافراگم حدود 8 ( بسته به فاصله کانونی لنز شما ) میتواند بهتر باشد.

با یا بدون فلاش؟
سوال بعدی این استکه آیا استفاده از نور طبیعی محیط بهتر است یا استفاده از فلاش؟
در پاسخ باید بگویم که ترکیب این دو بهترین گزینه است. اگر چه بدون استفاده از فلاش وبا نور طبیعی محیط هم میتوان عکسهای بسیار خوبی گرفت ولی طبیعت متحرک این سوژه که دائما در حرکت بوده ودر بسیاری از موارد در زیر سایه گلها ویا در وضعیت ضد نور قرار میگیرد، باعث میشود که بسیاری از عکسها فاقد کیفیت مورد انتظار باشند. از طرفی چنانچه اولویت را به فلاش بدهید، معمولا پس زمینه تاریکی خواهید داشت.

http://img4.tinypic.info/files/t2dvpoo9navieafkn02f.jpg
وضعیت ضد نور

http://img4.tinypic.info/files/y6tixyfuh121baad113i.jpg
قرار گرفتن سوژه در سایه

http://img4.tinypic.info/files/fm32rayl7w7k3njieu0z.jpg
اولويت فلاش در نورسنجی و تاریکی پس زمینه

بنابراین بهترین گزینه ترکیبی از هر دو است. من اولویت را به نور محیط میدهم. سعی میکنم در شرایط آفتابی عکس بگيرم، روی پرنورترین قسمتهای پس زمینه نورسنجی میکنم و معادل یک توقف، سرعت را از میزان نورسنجی شده بالاتر میبرم، مثلا چنانچه با دیافرگم 4.5 در شرایط آفتابی سرعت 1000/1 مناسب باشد، من سرعت را روی 2000/1 قرار میدهم. حالا از فلاش هم بصورت جبرانی ( fill in ) کمک میگیرم، ولی قدرت فلاش را هم روی 2- تنظیم میکنم. تجربه به من نشان داده که این بهترین حالت تنظیمات ( حداقل در مورد دوربین من ) است . وآخرین نکته اينکه سعی میکنم در شرایط ضد نور قرار بگیرم، یعنی در شرایطی که خورشید در مقابل من و در پشت سوژه باشد، چراکه در اینحالت موها وجزئیات دیگر زنبورها درخشانتر خودنمایی خواهد کرد و فلاش نیز در روشن کردن سمت تاریک سوژه، وظیفه خودرا بخوبی انجام خواهد داد.

http://img4.tinypic.info/files/1w93zom3d11c68sayc9l.jpg
نورسنجی برای نور محیط ، وضعیت ضد نور ، استفاده از فلاش و دیافراگم باز

روش فوکوس کردن:
مسلما در سوژه های متحرک اینچنینی که به سرعت جابجا میشوند واز محدوده کادر شما میگریزند، فرصت فوکوس روی زنبورهای در حال پرواز وجود ندارد. ناچار بایستی از روش پره فوکوس استفاده کنید. من در زمانيکه زنبور روی گل در حال جمع آوری گرده یا شهد گل است فوکوس میکنم و بمحض پرواز، ماشه را میچکانم. با دقت روی رفتار زنبورها کمکم میتوانید تشخیص دهید که چه زمانی زنبور آماده پرواز است.

Ghazaal
02-01-2010, 14:18
نكاتي در مورد عكاسي

موضوعات خود را در مركز تصوير قرار ندهيد.
همانطور كه در مقالات قبلي آموزش عكاسي «ياد بگير دات كام» بارها ذكر شده است. سعي كنيد موضوع عكاسي خود را در مركز تصوير قرار ندهيد. بهتر است از قانون يك سوم استفاده كنيد. فرض كنيد تصوير شما به سه قسمت تقسيم شده است چه از نظر عمودي و چه از نظر افقي آنگاه موضوع خود را روي يا نزديك يكي از اين خطوط قرار دهيد. اين قانون را قانون يك سوم مي نامند. البته سعي كنيد خلاقيت خود را حفظ كنيد و از اين قانون تابعيت محض نداشته باشيد. به خاطر داشته باشيد براي انسان و حيوان وقتي كه روي سر آنها زوم مي كنيد بينندگان بيشتر به چشم آن انسان يا حيوان توجه مي كنند بنابراين در اين گونه مواقع قانون يك سوم بر مو قعيت چشم ها اعمال مي شود.

چشم ها بسيار اهميت دارند.
چشم ها بازگوي داستان هستند. وقتي كه از انسان يا حيوان عكس مي گيريد هر چيزي ممكن است از نظر پنهان باشد ولي چشم ها بايد آشكارا قابل ديدن باشند. و كيفيت تصوير چشم بايد بالا باشد آنوقت است كه تأثير شگفت انگيز چشمها را در عكس هاي خود خواهيد ديد.

فاصله را براي فلاش تخمين بزنيد.
بهترين فلاشها در فواصل بيش از 10 متر تأثيري ندارند. براي فواصل دور در نور كم به جاي استفاده از فلاش ميزان exposure دوربين خود را افزايش دهيد و از يك سه پايه استفاده كنيد. و اگر لازم است از ISO بالاتر استفاده كنيد.
اگر از چند نفر با فلاش عكس مي گيرد بدانيد كه چهره افرادي كه به دوربين نزديكتر هستند روشنتر و چهره افرادي كه از دوربين دورترند تيره تر است بنابراين سعي كنيد فاصله افراد با دوربين يكسان و به اندازه كافي نزديك باشد.

حركت كنيد
در هنگام عكاسي خود يا موضوع عكاسي را آنقدر حركت دهيد تا موضوع شما در پشت زمينه خودنمايي كند يا به عبارت ديگر موضوع و پشت زمينه هم رنگ نباشند.


چگونه عکس های بهتری بگيريم؟
اگر دوربين عکاسی از ذکاوت مغز انسان بر خوردار بود، برای گرفتن عکس های خوب، کافی بود دوربين را به طرف موضوع مورد نظرمان گرفته و دکمه را فشار دهيم. اما چنين نيست.
وقتی سوژه ای نظر ما را جلب می کند، مغز ما، از ميان ازدحام چيزهايی که در اطراف آن قراردارند، به طور خاص، به آن سوژه توجه می کند. قابليت انطباق ديد انسان با نورهای مختلف هم از جمله برتری های ديگر چشم انسان بر دوربين عکاسی است.
برای اينکه عکسی که می گيريم نيز همين رابطه را با بيننده بر قرار کند، بايد نکات ظريفی را در نظر داشته باشيم
عکاسی مانند هر وسيله بيانی ديگری زبان خاص خودش را دارد. آموختن اين زبان به ما کمک می کند تا از طريق عکس هايی که می گيريم، فکرها و جهان اطرافمان را بيان کنيم.
در نظر گرفتن نکات زير می تواند به ما کمک کند تا عکس های گويا تری بگيريم.

١- نور، مهم ترين عامل در عکاسی
کلمه فتوگرافی در زبان انگليسی يعنی "نگاشتن با نور". نور مناسب می تواند به عکس ما جان ببخشد و بالعکس...
با اين وجود، نور مستقيم سايه روشن های تند و ناخوشايندی در عکس ايجاد می کند. برای گرفتن عکس، نور غيرمستقيم بهترين است و رنگ ها را نيز زنده تر می کند.
روزهايی که ابر نازکی تندی نور خورشيد را در آسمان می گيرد، صبح های زود و عصرها بهترين اوقات برای عکاسی هستند. يادمان باشد که نور بايد بر سوژه عکس ما بتابد و نه بر دوربين.

٢- سوژه جالب
انتخاب موضوع يا سوژه جالب قدم اول است. پيش از گرفتن عکس از خود بپرسيم چه چيزی ما را به موضوع مورد نظرمان جلب کرده و سعی کنيم آن را به روشنی در عکسی که می گيريم نشان دهيم.
هم چنين، به يک عکس اکتفا نکرده، زوايای متفاوتی را برای نشان دادن موضوع مورد نظرمان تجربه کنيم. اين کار به ما فرصت بهتری برای انتخاب بهترين عکس خواهد داد.
در عکس بالا، فرم و رنگ دسته های تره فرنگی در ميان انبوه سبزيجات حاضر در بازار مورد توجه عکاس بوده. هر چند عکس اول موضوع را ارائه کرده اما عکس دوم (زير) در بيان منظور عکاس تواناتر است و به دليل عمودی بودن سوژه، تصوير کامل تری را عرضه می کند.

٣- دو قدم به جلو
همه دوربين ها قابليت زوم کردن (طويل تر شدن عدسی دوربين) را ندارند و اين کار، حتی وقتی امکانش باشد، از عمق ميدان عکس می کاهد و بخش کوچکتری از آن واضح به نظر می آيد.
برای حذف آنچه حضورش در عکس لازم نيست، بهترين راه نزديک شدن به موضوع است. اين کار از شلوغی عکس کم کرده تاکيد بيشتری بر آنچه مورد نظر عکاس است می گذارد.
پيش از فشردن دکمه دوربين، چند قدم به موضوع عکس نزديک شويد و دوباره از دريچه دوربين به آن نگاه کنيد. اگر آنچه مورد نظر شماست بخش عمده عکس را پر نکرده، باز هم جلو تر بايد رفت.
در عکس زير، انعکاس آسمان در آب و شکل برگ هايی که سطح آن را پوشانده اند توجه عکاس را به خود جلب کرده. برای تاکيد بر اين نکته بايد چيز های زيادی از عکس حذف می شده اند. اين کار با نزديک شدن عکاس به موضوع عملی شده است.

٤- کادر عکس
اين انتخاب که چه چيزهايی را در عکس جا دهيم و چه چيزهايی را حذف کنيم يکی از مهم ترين عوامل در موفقيت عکس ماست.
پنجره مستطيل شکل دوربين که از آن به جهان نگاه می کنيم کادر عکس ما را تشکيل می دهد. پيش از گرفتن عکس، با نگاهی به آنچه در اين کادر قرار گرفته، می توانيم آنچه را برای بيان عکس لازم است حفظ و آنچه را اضافی ست حذف کنيم.
حرکت دادن دوربين، تغيير فاصله ما با سوژه عکس و تغيير جای سوژه در صورت امکان، محتوای اين کادر را تغيير می دهد.

٥- زمينه پشت عکس
زمينه شلوغ پشت عکس را در زبان عکاسی می شود به هياهويی تشبيه کرد که مانع رسيدن صدای ما به گوش مخاطب می شود.
تغيير جای دوربين می تواند اين پس زمينه را تغيير دهد. آرام بودن اين پس زمينه به بيننده فرصت می دهد با تمرکز بيشتری به موضوع عکس نگاه کند.

٦- کمپوزيسيون يا همچينی
آنچه از پنجره دوربين می بينيم عکس نهايی ما را تشکيل می دهد. آيا اجزای عکس ما با دقت کنار هم چيده شده اند؟
کمپوزيسيون يا همچينی در عکس را می توانيم به دستور زبان تشبيه کنيم. اگر کلمات ما با نظم در کنار هم قرار بگيرند، بيان ما روشن و مفهوم خواهد بود.
رابطه بين اجزای عکس، کمپوزيسيون عکس را می سازد. اين رابطه بايد چنان باشد که منظور ما را از گرفتن عکس به روشنی بيان کند.
مرکز عکس هميشه بهترين محل برای قرار دادن موضوع نيست. با حرکت دادن دوربين می توانيم بهترين کمپوزيسيون را کشف کنيم.

٧- وضوح در عکس
آنچه در يک عکس واضح يا فوکوس باشد نگاه بيننده را به خود می کشد. عکاس با واضح نشان دادن عناصر عکس به بيننده می گويد "اينجا را نگاه کنيد."
در بيشتر دوربين های عکاسی ديجيتال که همه چيز اتوماتيک انجام می شود، نقطه وضوح در مرکز تصوير قرار گرفته و اگر موضوع مورد نظر شما در گوشه عکس قرار بگيرد از وضوح کمتری برخوردار خواهد بود.
برای حل اين مشکل، می توانيد:

- با قرار دادن سوژه در وسط کادر، دکمه گرفتن عکس را تا نيمه فشار دهيد و نگه داريد
- با اين عمل سوژه شما واضح شده می توانيد آن را هر کجای کادر که بخواهيد قرار دهيد
- حالا دکمه را که در نيمه راه نگه داشته ايد تا انتها فشار داده عکس را بگيريد
اين قاعده شامل همه عکس ها نمی شود. گاهی مبهم بودن به بيان موضوع عکس کمک می کند.

٨- عمق عکس
آنچه در عکس ما به وضوح ديده می شود عمق عکس را تشکيل می دهد. اين عمق به ما امکان می دهد تا بخش هايی از جهان اطرافمان را، که از سه بعد بر خوردار است، در يک عکس، که تنها دو بعد دارد، نشان دهيم.
نور از عوامل اصلی ايجاد عمق در عکس است. در نور زياد، دريچه ورودی دوربين مانند چشم گربه در روز تنگ می شود. اين شرايط وضوح بيشتری در عکس ايجاد می کند.
چيدن اجزای عکس به صورتی که بعضی نزديک تر به دوربين و بعضی دورتر باشند نيز به عکس ما عمق بيشتری می دهد. عدسی های بلند (زوم) از عمق عکس می کاهند و عدسی های کوتاه با ميدان ديد وسيع تر (وايد انگل) به آن می افزايند.

از کارتيه برسون، يکی از بهترين عکاسان جهان، نقل شده که گفته است "عکاسی يعنی طوری به جهان نگاه کنيم که گويی اولين بار است آن را می بينيم."
1- گذشته از عمق میدان، دیاف های بسته تر سوژه اصلی عکس رو هم شارپ تر میکنه.
2- اگه میخواین عکس رو با سرعتهای 30/1 ثانیه و پایینتر بگیرین از سه پایه استفاده کنید.
3- عمق میدان کم ( پس زمینه محو ) سوژه اصلی رو برجسته میکنه.
4- عمق میدان کم، برای عکاسی پرتره و عکاسی ورزشی بسیار کاربرد داره و توصیه میشه.
5- عمق میدان بیشتر تو عکاسی طبیعت خیلی کاربرد داره.
6- اگه تو محیطی قرار گرفتید که نورهای ناخواسته و شدیدی داشت حتی المقدور از دیاف های بسته تر استفاده کنید.
7- اگه از دوربینهای غیر حرفه ای استفاده میکنید ( کامپکت ) حتی المقدور از فاصله های کانونی واید واید و تله تله خودداری کنید تا عکستون دچار مشکل اعوجاج یا از ریخت افتادگی ( Distortion ) و محوی گوشه ها ( Corner softness ) نشه.



نکات مهم در عکاسی دیجیتال

توصيه هاي Derrick Story نويسنده کتاب راهنماي جيبي عکاسي ديجيتال:
شايد قبلا اين جملات را شنيده ايد: " دوربين هاي ديجيتال تمام کار را خودشان انجام مي دهند، فقط کافي است دکمه را فشار دهيد تا عکسي سحر آميز به دست آيد. هرچه دوربين بهتر باشد عکسي بهتر به دست مي آيد." آيا درست است؟ من اصلا قبول ندارم!
واقعيت اين است که شما مي توانيد با استفاده از دوربين هاي ساده اتوماتيک عکسهاي جالبي بگيريد و يا برعکس با استفاده از گرانترين دوربين نيکون عکسي بد! اين دوربين نيست که عکسي زيبا مي گيرد، عکاس است. با کمي دانش و آمادگي مي توان با انجام تنظيم هاي صحيح و استفاده از تکنيک هاي کار، با استفاده از کوچکترين دوربين ديجيتال عکسي به يادماندني گرفت.
براي کمک به شما براي گرفتن عکسهاي خوب، ده نکته در اينجا ذکر مي کنم که شما را قادر مي سازد عکسي در حد حرفه ايها بگيريد بدون اينکه پول زيادي براي خريد دوربين هاي گرانقيمت حرفه اي پرداخته باشيد.

1- رنگها را گرم کنيد.
آيا تا بحال متوجه شده ايد که عکسهايتان بعضي وقتها سرد و بي روح هستند؟ اگر چنين احساسي داريد، بدانيد که شما تنها نيستيد. تراز سفيدي (White Balance) پيش فرض براي دوربين هاي ديجيتال روي حالت اتوماتيک تنظيم شده است که براي بيشتر وضعيت ها نيز مناسب است، ولي معمولا کمي تمايل به رنگهاي سرد دارد.
وقتي در حال عکاسي از چهره و يا منظره در هواي آزاد هستيد، سعي نماييد تراز سفيدي دوربين را از حالت اتوماتيک به حالت ابري (Cloudy) تغيير دهيد. بله ابري! چرا؟ اين حالت مثل اينست که يک فيلتر ملايم گرم کننده رنگ را روي دوربين خود نصب کرده باشيد. در اين حالت رنگهاي قرمز و زرد قوي تر شده و تصاوير گرمتري به دست مي آيد.

http://img4.tinypic.info/files/rte8poljnf4tm8h29nmx.jpg
در شکل (1-الف) - عکسي از جايي در نزديک کوهستان که در حالت تراز سفيدي اتوماتيک گرفته شده است.

http://img4.tinypic.info/files/c8o0n0opxb78z04d4vqc.jpg
در شکل (1-ب)- با استفاده از حالت تراز سفيدي ابري و نگه داشتن يک عينک افتابي در مقابل لنز رنگها گرمتر شده اند. (دوربين Canon PowerShot S200, Program mode ).

اگر باو رنمي کنيد امتحان کنيد. در هواي آزاد چند عکس با تراز سفيدي اتوماتيک بگيريد و سپس همان عکسها را با تراز سفيدي ابري تکرار نماييد. عکسها را روي کامپيوتر منتقل نموده و در کنار يکديگر قرار دهيد و با هم مقايسه نماييد. من حدس مي زنم که شما عکسهاي گرمتر را بيشتر خواهيد پسنديد.

2- از فيلتر قطبي کننده (پولاريزه) استفاده نماييد.
اگر مي خواهيد به عکسهاي خود جاني ببخشيد از فيلترهاي پولاريزه استفاده نماييد. اين فيلتر، جزو لوازم واجبي است که بايد هر عکاسي براي گرفتن عکس منظره و عکاسي در هواي آزاد همراه داشته باشد. اين فيلتر با کاهش درخشندگي بيش از حد و حذف انعکاسهاي ناخواسته باعث به دست آمدن تصاويري با رنگهاي غني تر و اشباع تر بخصوص در آسمان مي شود.
چي؟ دوربين شما قابليت نصب فيلتر را ندارد؟ اصلا مهم نيست! من سالهاست که از اين حقه در دوربين اتوماتيک خودم استفاده مي کنم. اگر يک عينک آفتابي با کيفيت داريد، به سادگي از آن به عنوان فيلتر پولاريزه استفاده نماييد. شيشه عينک را تا جايي که ممکن است به لنز دوربين نزديک کنيد و قبل از گرفتن عکس در مانيتور دوربين ديده نشدن قاب عينک در تصوير را بررسي کنيد.

http://img4.tinypic.info/files/fsnbayjdohzkn755ydyf.jpg
شکل 2-الف- عکس معمولي بدون فيلتر

http://img4.tinypic.info/files/2yhpffgok2h7qt82mclc.jpg
شکل 2-ب- همان عکس با استفاده از نگه داشتن عينک افتابي روي لنز. به بهبود رنگها و بخصوص طيف هاي عميق تر آسمان در اين عکس توجه نماييد. (Canon PowerShot S200)

براي گرفتن بهترين نتيجه طوري قرار بگيريد که خورشيد در طرف راست يا چپ شما واقع شود. اثر پولاريزه شدن هنگامي که منبع نور داراي 90 درجه زاويه با آن باشد به حداکثر مي رسد.

3- گرفتن عکسهاي پرتره درخشان در هواي آزاد.
يکي از مشخصات بسيار جالب دوربين هاي ديجيتال که ناشناخته مانده مد fill Flash يا فلاش روشن است. با زدن فلاش هر جا که شما تشخيص دهيد بجاي اينکه هر جا که دوربين تشخيص دهد يک قدم مهم به سمت گرفتن عکسهاي عالي در هواي آزاد برداشته ايد.
در حالت فلاش روشن، دوربين ابتدا براي صحنه پشت تصوير نورسنجي مي کند و سپس به اندازه اي فلاش مي زند که پرتره مورد عکاسي شما را روشن نمايد. نتيجه يک عکس در حد حرفه اي است که همه چيز در آن داراي ترکيبي مناسب به نظر مي آيد. عکاسان عروسي از اين استفاده زيادي مي برند.

http://img4.tinypic.info/files/kwxvkihyg7tbdfk72t89.jpg
شکل 3- با گذاردن موضوع عکاسي در پشت سايه يک درخت و استفاده از fill flash هم بچه ها و هم منظره پشت بخوبي نورسنجي شده اند. (Canon G2, 250/1 , F4 ، با فلاش).

وقتي به اندازه کافي با روش استفاده از فلاش در هواي آزاد آشنا شديد، چند تغيير در اين روش بدهيد و آن اينکه موضوعات عکاسي را در وضعيتي قرار دهيد که نور خورشيد موها را از طرفين و يا پشت روشن نمايد که اصطلاحا به آن نوردهي حاشيه اي گفته مي شود. يک تکنيک خوب ديگر اينست که مدل عکاسي خود را در زير سايه درخت قرار داده و با استفاده از فلاش آن را روشن نماييد. اين کار باعث مي شود که مدل عکاسي در زير سايه احساس راحتي و خنکي نموده و چشمها به علت آفتاب حالت نيمه بسته نداشته باشد. در اين حالت پرتره گرفته شده حالت راحت تري خواهد داشت.
به ياد داشته باشيد که بيشتر فلاشهاي سرخود دوربين ها حداکثر بردي در حدود 3 متر دارند. بنابر اين بايد مواظب باشيد که هنگام استفاده از فلاش در هواي آزاد فاصله اي بيش از اين نداشته باشيد.

4- مد ماکرو را از ياد نبريد!
آيا تا بحال کودکي را که براي اولين بار در علفها قدم مي زند ديده ايد که با چه دقتي براي کشف ناشناخته ها جلو و پشت پاي خود را نگاه مي کند؟ وقتي شما به زمين خيلي نزديک شويد، اجتماعي از موجودات عجيب و غريب را خواهيد ديد که تا بحال هرگز متوجه آنها نشده ايد!
براي ديدن اين شگفتيها لازم نيست در باغ يا حياط پشتي با شکم روي زمين دراز بکشيد! فقط کافي است مد ماکروي دوربين خود را فعال نموده و به جستجوي موجودات ريز دنياي اطراف خود بپردازيد. دستاورد شما از اين کار تصاويری جديد از موضوعاتي است که تا بحال عکسي از آنها نگرفته بوديد!
حتي ساده ترين شئ د رمد ماکرو جاذبه جديدي دارد. و جالبترين بخش اين داستان اين است که انجام اين کار با دوربين هاي ديجيتال بسيار راحت است.

http://img4.tinypic.info/files/vp9lcs2qhcudacdjfbbd.jpg
شکل 4- طبيعت از نزديک بسيار متفاوت و عجيب به نظر مي رسد. (Canon Powershot G2)

فقط کافي است مد ماکرو که معمولا داراي ايکون يک گل است را روي دوربين خود پيدا نماييد و تا جايي که دوربينتان اجازه مي دهد به موضوع نزديک شويد. وقتي چيزي در خور توجه براي عکاسي يافتيد دکمه شاتر را تا نيمه فشار دهيد تا دوربين فوکوس نمايد . سپس با ديدن علامت فوکوس، شاتر را تا ته فشار دهيد تا عکس گرفته شود.
به ياد داشته باشيد که در مد ماکرو عمق ميدان بسيار باريکي داريد. بنابر اين روي بخشي از جسم که بيشتر براي شما اهميت دارد فوکوس کنيد و اجازه بدهيد بقيه تصوير مات شود.

5- اهميت خط افق را فراموش نکنيد.
بدلايلي مبهم بيشتر افراد، هنگاميکه از LCD دوربين براي عکاسي استفاده مي کنند سعي دارند که دوربين را در حالت افقي نگه دارند. معمولا نتيجه بدست آمده غروبي کج، منظره اي يک وري يا برجي کج است!
بخشي از مشکل از آنجا ناشي مي شود که دوربين شما هنگام نمايش منظره اي وسيع روي صفحه دو اينچي نمايشگر دچار کمي اعوجاج مي باشد! ممکن است درختها به چشم صاف ديده شوند، ولي روي مانيتور دوربين شما حالتي کماني داشته باشند.

http://img4.tinypic.info/files/mw6m91pb2irqtyob7ngp.jpg
شکل 5- براي پرهيز از اشتباه از خطوط افقي طبيعت به عنوان خطوط راهنما استفاده کنيد. در اين عکس از خط ساحلي آب براي تنظيم ترکيب عکس استفاده شده است. (Canon powershot G2).

چکار مي توانيد کنيد؟ يک کليد سحر آميز براي حل مشکل خطوط افقي وجود ندارد، ولي با در نظر داشتن چند نکته مي توان مشکل را به حداقل رساند.
اول از همه بدانيد که بايد تا جايي که ممکن است عکس خود را در حالت همتراز با افق بگيريد. اگر در کادر بندي دلخواه تصوير مشکل داريد چند عکس با تغييرات جزئي در موقعيت دوربين بگيريد. در اين حالت حتما هنگام مرور عکسها در کامپيوتر يکي از آنها درست به نظر خواهد رسيد. اکنون با انتخاب عکس درست مي توانيد ساير عکسها را حذف نماييد.
با گذشت زمان و بعد از کسب تجربه در کادر بندي صحيح افق در عکس هايتان شما خواهيد توانست تراز افقي عکسهايتان را با دقت بالايي به راحتي انجام دهيد.

6- کارت حافظه با ظرفيت مناسب بخريد.
هنگامي که براي خريد يک دوربين ديجيتال برنامه ريزي مي کنيد، خريد يک کارت حافظه اضافي را هم در بودجه خود لحاظ نماييد. چرا؟ چون کارت حافظه براي دوربين شگفت انگيز شما حکم يک کيف پر از خوراکي براي شما هنگام گرسنگي شديد را دارد!
براي يک دوربين 2 مگاپيکسلي حداقل به 64MB، براي 3MP حداقل به 128MB و براي دوربين 4MP و بالاتر حداقل به 256MB و بالاتر حافظه نياز خواهيد داشت. با اين انتخاب تقريبا مي توان مطمئن شد که بخاطر پر شدن حافظه دوربينتان از گرفتن يک عکس ديگر محروم نخواهيد شد.

7- هميشه با رزولوشن بالا عکس بگيريد.
يکي از مهمترين دلايلي که مي گويم حافظه بالا براي دوربين تان بخريد اينست که بتوانيد با حداکثر رزولوشن دوربين عکس بگيريد. اگر براي خريد يک دوربين 3MP پول خرج کرده ايد براي پولتان ارزش قائل شويد و عکس 3MP بگيريد. و با استفاده از با کيفيت ترين تنظيم فشرده سازي دوربين عکسها را ذخيره نماييد، نه با فشرده ترين حالت.
چرا نبايد با پايين آوردن کيفيت فشرده سازي و رزولوشن، تصاوير بيشتري را روي حافظه جاي داد؟ چون شما هيچگاه آگاه نيستيد که کدام عکس شما ممکن است جزو منتخب بهترين عکسهاي قرن 21 شود!! و اگر شما عکسي زيبا را با دقت 480*640 گرفته باشيد، به مفهوم اينست که فقط مي توان پرينتي به اندازه يک عکس پرسنلي از آن گرفت، نه به اندازه اي که قابل ارائه در هيچ موزه يا نشريه اي باشد.
به عبارت ديگر با ثبت تصوير با دقت 1536*2048 (3 مگاپيکسل) يا بزرگتر، شما ميتوانيد يک عکس دوست داشتني در اندازه A4 پرينت بگيريد که براحتي روي جلد مجله اي مثل تايمز را بيارايد! حتي با داشتن پيکسل اضافي مي توانيد براي اينکه به موضوع نزديکتر باشيد حاشيه هاي ناخواسته تصوير را بريده و هنوز هم به اندازه کافي دقت در تصوير داشته باشيد که پرينت مناسبي از عکس بگيريد.
نکته در اينجاست که با داشتن حافظه کافي شما مجبور به گرفتن عکسهاي کم دقت و از دست دادن يک فرصت طلائي براي گرفتن عکسي معروف و مهم نيستيد.

8- سه پايه مناسب را فراموش نکنيد.
من اتفاقي شنيدم که کسي مي گفت:" او بايد يک عکاس واقعي باشد. چون از سه پايه استفاده مي کند!". خوب، بهر حال استفاده کردن يا نکردن از سه پايه دليلي بر عکاس بودن کسي نيست. ولي در شرايط خاص اين موجود سه پايه لنگ دراز خيلي بدرد مي خورد!
مشکل در اين است که به همراه بردن سه پايه مثل تحمل ريگ در کفش است! معمولا سه پايه ها حجيم، سنگين، و بعضي وقتها نااميد کننده هستند و با تصور آنها عبارت "بلاي لازم" به ذهن خطور مي کند!! (حيونکي سه پايه ها!!)
ولي خبرهاي خوش نيز وجود دارد و آن توليد سه پايه هاي بسيار کوچک و جمع و جور است که در جيب جا مي شود و شما را قادر مي سازد تا در شرايط خاص دوربين خود را با آن ثابت نماييد. بدين منظور مي توانيد دوربين خود را روي يک بلندي هموار مثل ميز يا تخته سنگ گذارده و يا با استفاده از گيره يا بند اين سه پايه را به يک شاخه يا ميله ببنديد و دوربين خود را به آن متصل نماييد.
ممکن است شما به سه پايه اي بزرگ براي کارتان نياز داشته باشيد. براي اين منظور نيز توليداتي نظير svelte UltraPod وجود دارد که با خريد آنها از رنج خريد و حمل و نقل سه پايه هاي گران و سنگين رها مي شويد. بله، شما هم مي توانيد يک عکاس واقعي شويد!

9- از تايمر دوربين لذت ببريد
اکنون با داشتن سه پايه مي توانيد از يکي از تواناييهاي کم استفاده که تمام دوربين ها دارند، استفاده نماييد: تايمر دوربين. تايمر گرفتن عکس را با يک تاخير تا 10 ثانيه پس از فشردن شاتر انجام مي دهد و يکي از مشکلات شايع عکسها که غايب بودن عکاس است را حل مي کند.
خب اين گناه شما نيست که تاريخ نگار فعال خاندان خود شده ايد که بايد چهره منورتان از تمام عکسهاي يادگاري خانوادگي غايب باشد!! يا اينکه براي حاضر بودن در عکس مجبور شويد دوربين تان را به دست غريبه ها بسپاريد که به زمين بزنند يا از آن بدتر، با دروبين شما شروع به مسابقه دوي سرعت کنند!!
بجاي اين همه دردسر، سه پايه محترم را در آورده، تنظيم هاي لازم را روي دوربين انجام داده و تايمر دوربين را فعال نموده و عکس دلخواهتان را بگيريد. در چنين مواقعي معمولا روشن کردن فلاش براي اطمينان از نور کافي در تمام صحنه مفيد است. ضمنا مطمئن شويد که نقطه فوکوس دوربين روي يک نفر در گروه تنظيم شده باشد نه در نقطه اي در منظره پشت افراد، که در اين صورت درختاني واضح و اعضاي خانواده اي تيره و تار خواهيد داشت!
تايمرها براي شرايط ديگري نيز مناسب مي باشند. آيا به گرفتن عکس هاي زماندار هنگام عبور ماشينها در شب يا عکس از مناظر شب علاقه داريد؟ پس دوربينتان را روي سه پايه محکم کرده و با تايمر شاتر را فعال کنيد. با اين کار از لرزش ناخواسته دوربين هنگام فشار دادن شاتر روي سه پايه جلوگيري مي شود.

10- عکس آب را با حرکت آهسته بگيريد.
من از خانواده اي هستم که کمتر مي توان با عکسي هنري آنها را تحت تاثير قرار داد. يکي از استثنائاتي که اخيرا روي داد اين بود که خواهرم يک سري از عکسهايي که از آب گرفته ام را همانند يک نقاشي زيبا توصيف کرد. اين براي من يک تعريف بزرگ به حساب مي آمد!!
آنچه که او را به واکنش برانگيخت يکي از انواع عکاسي مورد علاقه من مي باشد: عکسي از آب متحرک با سرعت پايين. با پيدا کردن يک موقعيت و ترکيب مناسب از آب در حال حرکت و سپس باز نگه داشتن شاتر براي يکي دو ثانيه ، عکسي جالب که داراي منظره اي واضح و زيبا و آبي مات و متحرک است به دست مي آيد.

http://img4.tinypic.info/files/nyz91nlba9bstfsd9yov.jpg
شکل 7-الف

http://img4.tinypic.info/files/u86d1sj9vg56a2xqmc8p.jpg
شکل 7-ب- شما با قرار دادن دوربين روي سه پايه و کند کردن سرعت شاتر تا 1 ثانيه يا بيشتر مي توانيد منظره اي نقاشي مانند از آب متحرک داشته باشيد. (Canon Powershot G2).

شما براي ثابت نگه داشتن دوربين در طي عکاسي زماندار نياز به سه پايه خواهيد داشت و با استفاده از تايمر نتيجه بهتري خواهيد گرفت. اگر دوربين شما داراي تنظيم اولويت ديافراگم مي باشد، ديافراگم را روي f8، F11، يا F16 تنظيم نماييد. با اين کار عمق ميدان بيشتري خواهيد داشت و ضمنا سرعت شاتر پايينتر خواهد آمد.
بهتر است شاتر حدود يک ثانيه يا بيشتر باز باشد تا اثر حرکت آب به خوبي مشاهده شود. براي اين منظور بهتر است دنبال آبشارها يا جويبارهايي باشيد که در سايه قرار دارند تا بتوان زمان شاتر را در حد مطلوب کم نمود.
يک حقه ديگر اين است که از قرار دادن عينک آفتابي خود در مقابل لنز براي تاريک تر کردن منظره و بالا بردن زمان عکس برداري استفاده نماييد . با اين کار از مزيت حذف انعکاسهاي مزاحم در تصوير نيز بهره مند خواهيد شد.

سخن آخر
بيشتر دوربين هاي ديجيتال حتي دوربين هاي اتوماتيک داراي تنظيم هاي جالبي هستند. با کمي خلاقيت و نبوغ و بازي کردن با تنظيم ها و بکار بردن حقه هاي ساده مختلف مي توان عکسهايي گرفت که بيننده آن بلافاصله بپرسد:" دوربين شما چيست؟"
مي توانيد نوع دوربين را به آنها بگوييد، ولي خودتان خوب مي دانيد که اين دوربين نيست که چنين عکسهاي خوبي مي گيرد، عکاس چيره دست است!!

Ghazaal
03-01-2010, 16:03
ماکروگرافی و یا عکاسی ماکرو

ماکروگرافی و یا عکاسی ماکرو ، نوعی از عکاسی است که بزرگنمایی در آن معادل 1:1( یک به یک ) و یا بیشتر است. اما منظور از بزرگنمایی 1:1 چیست ؟
با بیانی ساده، اگر ابعاد تصویر یک شیئ بر روی یک فریم عکس 35 میلیمتری مساوی با ابعاد واقعی آن شیئ باشد به چنین بزرگنمایی، بزرگنمایی 1:1 گفته میشود . برای مثال، طول واقعی بدن این زنبور 18 میلیمتر و طول عکس آن در یک فریم عکس 35 میلیمتری نیز 18 میلیمتر است. لذا بزرگنمایی این عکس 1:1 است.

http://img4.tinypic.info/files/obo61pdh9pe1qvwqzk3j.jpg

عکسهایی با بزرگنمایی نزدیک به 1:1 مثلا 1:2 و یا 1:3 که از بزرگنمایی قابل توجهی برخوردارند و سوژه را از فاصله ای نزدیک بنمایش میگذارند ، عکس های Close-up میگویند.
(گاه بزرگنمایی لنزها با عدد اعشاری نشان داده میشود ، مثلا لنزی که حداکثر بزرگنمایی آن 1:3 است، بدینصورت نمایش داده میشود :
حداکثر بزرگنمایی : 33X. )
به عکسهای زیر توجه کنید. عکس سمت راست بوسیله لنز کیت 55-18 و با بزرگنمایی 1:4 گرفته شده است، در حالیکه عکس سمت چپ بکمک لنز ماکرو و با بزرگنمایی 1:1 گرفته شده:

http://img4.tinypic.info/files/ag0qemlzkyuy3u18wvr0.jpg

بزرگنمایی 1:4

http://img4.tinypic.info/files/da3zpdvxq9cyngvgbpnk.jpg
بزرگنمایی 1:1

نمونه ای از عکسهای Close-up و ماکرو ، با بزرگنمایی های متفاوت را در زیر مشاهده میکنید :


http://img4.tinypic.info/files/m9bzumapguj9jy17nkmf.jpg
بزرگنمایی 1:3 ( کل طول کادر : 108 میلیمتر )

http://img4.tinypic.info/files/0bccfpz3b7z620apsj3d.jpg
بزرگنمایی 1:1 ( کل طول کادر : 36 میلیمتر )

برای دستیابی به بزرگنمایی 1:1 ، ساده ترین راه استفاده از لنز های ماکروست . اما استفاده از لنزهای ارزانقیمت تر و موجود، مثل لنزهای کیت، نرمال و حتی لنزهای واید، بهمراه تجهیزاتی جانبی همانند Extension tube ، فیلترهای Close-up ، مبدل های تله ( Tele converters ) و نیز استفاده از لنزهای موجود بصورت معکوس نیز امکاناتی فوق العاده جالب را برای عکاسی ماکرو فراهم می آورد که گاه نتیجه ای بسیار قابل توجه تر از لنزهای ماکرو را پدید می آورند .

علاوه بر امکان ایجاد بزرگنمایی زیاد، آنچه در عکاسی ماکرو بسیار حائز اهمیت است ، نورپردازی مناسب بکمک فلاش و یا سایر تجهیزات نورپردازیست. فلاشهای اختصاصی برای ماکروگرافی وجود دارد که قیمتی بسیار بالا دارند، اما استفاده صحیح از فلاشهای موجود و حتی فلاش سرخود (pop=up ) دوربین بکمک ترفندهایی خاص نیز نتایجی عالی ببار می آورد که در ادامه بحث بدانها خواهم پرداخت.

1- زاویه مناسب انتخاب کنید : سعی کنید دوربین و سوژه در یک سطح قرار گیرند. حتی المقدور از بالا از سوژه عکس نگیرید، گاه همسطح با آن و در مواردی حتی پایینتر از سوژه قرار بگیرید:

زاویه مناسب ( همسطح با سوژه )

http://img4.tinypic.info/files/cltoyoc0kgm1nzna2pcq.jpg

زاویه نامناسب ( بالاتر ازسوژه )
http://img4.tinypic.info/files/txiqi6lgs7jpaeiyusoi.jpg

2- به پس زمینه هم توجه کنید : یک پس زمینه مناسب مبهم و خوشرنگ به زیبایی عکس شما می افزاید و یک پس زمینه شلوغ و خشن سوژه اصلی را تحت الشعاع قرار میدهد :

پس زمینه مبهم و یکنواخت
http://img4.tinypic.info/files/j0npqw2h9c3eyequzuzy.jpg

پس زمینه شلوغ و نامناسب
http://img4.tinypic.info/files/den6q7bbwk2whmbkhkkf.jpg

3- عمق میدان را بدرستی انتخاب کنید : همانطور که در جلسات پیشین آموزش عکاسی ذکر کردم، سه عامل عمده در کنترل عمق میدان نقش دارند : دیافراگم، فاصله کانونی و فاصله از سوژه. گاه برای حصول نتیجه مطلوب نیاز به کم کردن عمق میدان میباشد ( مثال بالا ) و گاه بالعکس ، میبایست حتی المقدور به هر وسیله ممکن عمق میدان را افزایش داد. بعنوان یک قاعده کلی ، هرچه از سوژه بیشتر فاصله دارید و با بزرگنمایی کمتری عکاسی میکنید بهتر است از دیافراگم بازتر ( برای دستیابی به پس زمینه مبهمتر ) استفاده کنید و بالعکس هرچه با بزرگنمایی بیشتری عکاسی میکنید از دیافراگم بسته تر استفاده کنید تا قسمتهای بیشتری از سوژه در فوکوس باشد. در بزرگنمایی های بالاتر از 1:1 عمق میدان آنچنان کم است که حتی با دیافراگم بسته11 هم پس زمینه کاملا مبهم و یکنواخت خواهد بود.
به این نکته توجه داشته باشید که دیافراگم های بالاتر از 8 بعلت بروز پدیده پراکندگی نور با افت کیفیت و سافت شدن عکس همراهند. این افت کیفیت تا دیافراگم 16 قابل قبول است و برای رسیدن به عمق میدان مناسب اغلب ناچار بایستی بدان تن داد اما دیافراگمهای بسته تر (22، 32 و ... ) با افت شدید کیفیت همراهند و حتی المقدور باید از آنها اجتناب کرد.

بزرگنمایی 3:1 ( f=13 )
http://img4.tinypic.info/files/tp25qhf2el0oj2tt5m4f.jpg

بزرگنمایی 1:2 ( f=6.3 )
http://img4.tinypic.info/files/k10zzsd9evf6e12dzxei.jpg

3- نقطه فوکوس روی چشم سوژه باشد : معمولا در عکاسی ماکرو، بخاطر فاصله بسیار کم از سوژه و نیز بزرگنمایی زیاد، عمق میدان کمتر از آنست که بتوان تمام سوژه را در فوکوس داشت. لذا همینکه چشم و حداکثر سر حشره در فوکوس قرار گیرد کافی است. بالعکس چنانچه عمده بدن حشره در فوکوس باشد اما تنها چشم او خارج از فوکوس باشد ظاهری ناخوشایند و ناشیانه به عکس میدهد چراکه چشم اولین جایی است که نظر بیننده را بخود معطوف مینماید :

فوکوس روی نقطه مناسب ( چشم حشره )
http://img4.tinypic.info/files/amh347p5z163iad9rdqk.jpg

فوکوس روی نقطه نا مناسب ( بدن حشره )
http://img4.tinypic.info/files/k8hzhoq7f68zp93yi2qr.jpg

5- از فوکوس دستی استفاده کنید : چنانچه دوربین روی دست قراردارد ( نه روی سه پایه ) کمترین حرکت دست که البته اجتناب ناپذیر هم هست باعث خارج شدن سوژه از فوکوس میشود و اغلب سرعت لرزش دست و جابجایی دوربین از سرعت اوتوفوکوس دوربین بیشتر است. لذا پیش از آنکه دوربین بتواند عمل اوتوفوکوس را بخوبی انجام دهد سوژه بخاطر لرزش دست در موقعیت جدیدی قرار میگیرد و دوربین باید بر روی محل جدید اوتوفوکوس کند و این سیکل معیوب ادامه میابد. و یا گاه اوتوفوکوس دوربین روی یک نقطه قفل میشود اما باز بخاطر حرکت دست و دوربین سوژه از فوکوس خارج میشود و عکس شما باز شرایط ایده آل را نخواهد داشت. بنابراین بهتر است از فوکوس دستی استفاده کنید و با کمی عقب و جلو کردن دوربین و بمحض اینکه چشم سوژه در فوکوس قرار گرفت شاتر را بدون وقفه بچکانید. و یا از پیش فوکوس ( prefocous ) استفاده کنید. یعنی دکمه شاتر را تا نیمه فشار دهید تا روی سوژه فوکوس کند و در حالیکه همچنان دکمه شاتر را تا نیمه نگاه داشته اید مراحل بالا را تکرار کنید.

6- استفاده از فلاش ویا سه پایه : اینکه از فلاش یا سه پایه استفاده کنید ( و یا ترکیبی از هردو ) نتیجه نهایی را بشدت تحت تاثیر قرار میدهد. استفاده از فلاش بعنوان منبع اصلی نوردهی باعث تاریک و سیاه شدن پس زمینه میشود. چراکه پس زمینه در فاصله دورتری از سوژه قرار دارد و نوری که برای روشن کردن سوژه کفایت میکند بخاط دوری پس زمینه کمتر به آن رسیده و پس زمینه تاریک بنظر میرسد. اما استفاده از فلاش، رنگها و کنتراست سوژه را بهبود میبخشد، بخاطر سرعت بسیار بالای تخلیه فلاش از تاری ناشی از لرزش دست پیشگیری میکند و ظاهری شارپتر به عکس میدهد. از طرفی استفاده از سه پایه و عدم استفاده از فلاش ظاهری طبیعیتر به عکس میدهد. چراکه هم سوژه و هم پس زمینه توسط نور محیط روشن میشوند و روشنایی یکسان و مطلوبتری خواهند داشت. ( در استفاده از نور محیط بعنوان منبع اصلی نوردهی ، بخاطر استفاده از دیافراگمهای بسته ( بمنظور دستیابی به عمق میدان کافی )و نتیجتا سرعت کم شاتر و فاصله بسیارکم سوژه از دوربین و بزرگنمایی زیاد که باعث تشدید تاثیر مخرب لرزش دست و تاری ناشی از آن مشود، اغلب ناچار بایستی از سه پایه استفاده کرد.)

استفاده از سه پایه و نور محیط با روشنایی یکنواخت سوژه و پس زمینه
http://img4.tinypic.info/files/1m06b8oufhh7zztbw1zf.jpg

استفاده از فلاش همراه با تاریک شدن پس زمینه
http://img4.tinypic.info/files/rjxcx81r4hz9nt2tkgsa.jpg

و مجددا یادآوری میکنم که در بزرگنماییهای بالاتر از 1:1 بخاطر افت شدید نور، استفاده از فلاش بهمراه یک پخش کننده مناسب اجتناب ناپذیر است.

Ghazaal
04-01-2010, 19:42
آشنايي با ISO و حساسيت بالا

عكاسي با ISO بالا به شما كمك مي كند در نور كم تا حد ممكن از تار شدن تصوير جلوگيري كنيد. اين خاصيت معمولاً به شما اجازه مي دهد بدون فلاش عكس هايي بگيريد كه طبيعي تر به نظر مي رسند.
اگرچه در دوربين ههاي ديجيتال معمولي كه سنسورهاي كوچكي دارند. با افزايش ISO از 100 كيفيت تصوير هم افت مي كند. حقيقت اين است كه هر چه ISO بيشتر باشد نويز تصوير هم بيشتر است.
همانطور كه ذكر شد با چند استثنا فقط دوربين هايDigital Single Reflex) DSR) با ISO بالا مي توانند عكس هاي واضحي بگيرند.

بهينه سازي سنسورها
كارخانه هاي سازنده در حال انجام بهينه سازي هايي بر روي سنسورها هستند. يكي از اين كمپاني ها Fojifilm است كه با توليد سنسورهاي Super CCD به موفقيت هايي در اين زمينه دست پيدا كرده است. البته همه دوربينهاي ساخت كمپاني Fojifilm داراي اين تكنولوژي نيستند. سنسورهاي Super CCD نور بيشتري را با نويز الكتريكي كمتر مي بينند. به طوريكه عكس هاي با ISO 400 شفافتر مي شوند. و حتي عكس هايي كه با 800ــ ISO با اين دوربين ها گرفته شده اند قابل قبول و قابل استفاده هستند. و عكس هايي كه 1600ــISO گرفته شده اند داراي نويز هستند ولي جزئيات كمي از تصوير از بين مي رود.

مشكلات استفاده از مود حساسيت بالا
بعضي از دوربينهاي يك مود براي حساسيت بالا دارند كه در نور كم فعال مي شود. اين مود يا وضعيت با توجه به نور به طور اتومات ISO بالاتر را انتخاب مي كنند. در بعضي از دوربين هاي ديجيتال زمانيكه ISO بالا را انتخاب مي كنيد به طور اتومات رزولوشن عكس را كاهش مي دهد. مثلاً اگر دوربين شما 6 مگاپيكسل باشد با ISO بالا ممكن است رزولوشن عكس 3 مگاپيكسل شود.

كاهش نويز و ISO بالا
دوربين هاي ديجيتال براي اصلاح نويز از يك نرم افزار كاهش نويز يا Noise Reduction استفاده مي كنند. ولي اين خاصيت مي تواند كمي تصوير را تار كند. به اين ترتيب شما جزئيات ريز عكس را از دست مي دهيد و لكه هاي رنگي در تصوير شما ظاهر مي شود. هر چه ISO را بالاتر ببريد سيستم كاهش نويز فعالتر مي شود و در نتيجه لكه هاي بيشتر و جزئيات كمتر در عكس خواهيد داشت.


حال چگونه از ISO بالا استفاده كنم.
اگر دوربين ديجيتالي داريد كه به راحتي مي توان آنرا ثابت نگه داشت تا حد امكان از ISO بالا استفاده نكنيد. براي يك عكس مهم كه بايد در نور كم گرفته شود از ISO پايين و سه پايه براي دوربين خود استفاده كنيد.
زمانيكه در نور كم عكاسي مي كنيد بهتر است ISO را خود انتخاب كنيد تا اينكه اجازه دهيد دوربين مقدار ISO را براي شما انتخاب كند. دوربين خود را با بالاترين ISO ها امتحان كنيد، تا بيشترين ISO موررد قبول شما مشخص شود.

شاتر چیست :
در مورد دوربین های 35 میلیمتری،مانعی بر سر راه نور وجود دارد و هنگام ثبت عکس این مانع از سر راه نور کنار رفته و پس از مدت معینی(تعیین کننده سرعت شاتر) مانع به سر جای خود باز میگردد.هنگام عکس گرفتن هم شما میتوانید صدای کنار رفتن و بازگشتن شاتر را بشنوید.اما در مورد دوربین های دیجیتال چنین مانعی وجود ندارد.در مورد دوربین های دیجیتال،به جای فیلم صفحه ای وجود دارد که حساس به نور است و نور را ثبت میکند.در واقع در دوربین های دیجیتال تعریف شاتر به این صورت است که این صفحه برای مدت زمان معینی فعال شده و تصویر را ثبت می کند و سپس مجددا غیر فعال میشود.به همین دلیل هم شما هیچ صدایی که به علت حرکت شاتر باشد،نمی شنوید.
سرعت شاتر را میتوان بر حسب مدت زمان نوردهی تعریف کرد.بدین معنا که هرچه مدت زمان بیشتری برای نوردهی صرف شود،سرعت شاتر کمتر است.در دوربین ها سرعت شاتر را با کسر هایی از ثانیه مشخص می کنند به طور مثال در مورد دوربین خودم سرع شاتر از 2000/1 ثانیه تا 15 ثانیه متغیر هست.که 2000/1 سرعت شاتر بالا و 15 ، سرعت شاتر پایین هست.

نکته :
هرچه سرعت شاتر کمتر باشد نوردهی بیشتری صورت میگیرد و میانگین نوری تصویر بالاتر می رود.و بالعکس.

دیافراگم چیست :
علاوه بر زمان نوردهی شما میتوانید به گونه ای دیگر نیز بر نوردهی سوژه خود تغییر ایجاد کنید.فرض کنید که اتاق شما دو پنجره دارد.یکی بزرگ و دیگری کوچک.حال اگر شما پنجره بزرگ را با پرده بپ.شانید و پنجره کوچک را باز بگذارید،مسلما نور کمی وارد اتاق شما خواهد شد.حالا اگر پنجره کوچک را بپوشانید و پنجره بزرگ تر را باز کنید نور بیشتری به اتاق شما وارد میشود.
دیافراگم نیز مانند پنجره دوربین شماست که قابلیت کوچک و بزرگ شدن دارد.یعنی شما قادرید میزان بازشدگی دیافراگم دوربین خود را تغییر دهید.و از این طریق میزان نور ورودی به دوربین خود را کنترل کنید.نقش دیگر دیافراگم در تعیین عمق میدان است که بعدا توضیح داده میشود.
میزان بازشدگی دیافراگم با f-stop ها تعیین میشود که با 1.4,2.8,5.6,8 و یا اعدادی مشابه تعیین میشود.میزان باز شدگی دیافراگم با f-stop ها نسبت عکس دارد.به طور مثال 2.8/1 بسیار باز و 8/1 بسیار بسته است.معمولا در تنضیمات دوربین ها فقط f-stop نمایش داده میشود (مثلا 2.8) و شما برای داشتن تصویری از میزان بازشدگی دیافراگم باید عکس آن را در نظر بگیرید.

دوتایی های (سرعت،دیافراگم) :
دو متغیر اصلی در تعیین نور سوژه شما سرعت شاتر و میزان بازشدگی دیافراگم میباشند.باید متذکر شد که عوامل دیگری همچون حساسیت(ISO) و Exposure Compensation نیز بر نوردهی اثر دارند که انشاء**** در آموزش های بعدی توضیح داده می شوند.
بنابراین برای تهیه یک عکس خوب شما باید یک دوتایی مناسب از این دو انتخاب کنید.این دوتایی ها همانطور که گفته شد میزان نور ورودی به دوربین را تعیین میکنند.اما شما میتوانید دوتایی های زیادی داشته باشید که نور یکسانی را تامین میکنند.به این صورت که اگر شما یک پله سرعت شاتر را بالاتر میبرید،دیافراگم را هم یک پله بازتر کنید،همان میزان نور وارد دوربین میشود.
تصویر زیر موضوع را روشنتر می کند :

http://img4.tinypic.info/files/kdnmex3nbwjg8l9oz2kl.jpg

اما شاید این سوال برای شما پیش بیاید که با توجه به این تعداد دوتایی ها،دوربین ها در حالت اتوماتیک،کدام را انتخاب میکنند؟پاسخ ساده است : دوربین ها معمولا زوج هایی را که در آنها سرعت شاتر بالاتر است را انتخاب میکنند تا از خراب شدن عکس در اثر لرزش جلوگیری شود.

عمق میدان :
عمق میدان،به طور ساده،به فاصله ای گفته می شود که در صورتی که سوژه در آن قرار گیرد به صورت واضح،نمایش داده میشود.در واقع هنگامی که شما روی یک سوژه فوکوس میکنید،آن را در این فاصله قرار میدهید.
همانطور که قبلا گفته شد،عمق میدان نیز بوسیله میزان بازشدگی دیافراگم تعیین میشود.بدین معنی که هرچه دیافراگم بسته تر باشد (f-stop بزرگتر ،مثلا 8 به جای 2.8) ،عمق میدان بیشتر است.تصویر زیر موضوع را روشنتر میکند :

http://img4.tinypic.info/files/bwq8usmvyjp5dnmv6nuz.jpg

نکته دیگری که باید مد نظر قرار دهید،فاصله سوژه تا لنز دوربین است.بدین معنی که هرچه فاصله سوژه با دوربین بیشتر باشد،عمق میدان بیشتر خواهد بود.

http://img4.tinypic.info/files/9x6cju05abezx4hv4xs8.jpg

اگر دقت کرده باشید،عکس های ماکرو،عمق میدان بسیار کمی دارند و تنها محدوده بسیار کوچکی واضح است.بنابراین در صورتی که از حالت دستی استفاده میکنید باید دقت بیشتری کنید وگرنه سوژه از فوکوس خارج می شود.در حالی که برای سوژه هایی که فاصله زیادی با لنز دارند به دقت کمتری برای فوکوس کردن نیاز دارید زیرا عمق میدان زیاد است و سوژه در هر جای آن باشد واضح می افتد.

بنابراین :
با فرض ثابت بودن فاصله کانونی(زوم) و فاصله سوژه از دوربین،با بزرگ کردن اندازه دیافراگم (مثلا 2.8 به جای 8) عمق میدان کم میشود و تصاویر تنها در فاصله خاصی واضح ثبت میشوند.تصویر زیر نقش عمق میدان را روشنتر نشان میدهد :

http://img4.tinypic.info/files/o9lgs5uj8jcorj595b36.jpg

نکته اخلاقی :
همواره در موقع عکاسی به :
- نور (سرعت شاتر و دیافراگم و ...)
-لرزش (سرعت شاتر)
-عمق میدان (دیافراگم)
توجه داشته باشید.

Ghazaal
08-01-2010, 10:41
Silhouette يا تصویر سایه نما

در معنی لغوی یعنی تصویر سایه نما، سیاه نما و......
تکنیک ساده ایه، تو خیلی از موارد هم اگه سوژه و موضوع حسابی داشته باشید عکستون بسیار گویاتر و زیباتر از عکس معمولی خواهد بود.
قبل از اینکه به این تکنیک بپردازیم بهتره به عکس زیر نگاه کنید تا با محصول نهایی بیشتر آشنا بشید:

http://www.alaska-in-pictures.com/data/media/1/caribou-silhouette_1592.jpg

تو این تکنیک وجود دو تا چیز قطعیه پس زمینه روشن با نور کاملاً مناسب بعلاوه سوژه ای که کاملاً سیاه شده.
سوژه میتونه هر چیزی باشه، انسان، حیوان، درخت و اشیاء مختلف.....
برای گرفتن این جور عکسها فقط کافیه نور سنجی رو بر اساس پس زمینه روشنتر قرار بدید، یعنی دیافراگم و سرعت باید بر اساس پس زمینه ای که روشنتر هست تنظیم بشن.
به زبون ساده تر اینکه منبع نور یا پس زمینه روشن باید مقابل یا روبروی دوربین قرار داشته باشه.
تو این تکنیک فقط دو تا نکته ظریف وجود داره:
یکی اینکه سعی کنید با دیافهای بسته تر عکس بگیرید که سوژه و پس زمینه هر دو شارپ باشن، البته نقطه فوکوس باید روی سوژه باشه.
دوم اینکه اگه منبع نور پس زمینه خورشیده، برای زیبایی بیشتر، عکس رو در غروب یا طلوع خورشید بگیرید.
اینم دو تا عکس دیگه که میتونه شما رو با انواع و کاربردهای مختلف این تکنیک بیشتر آشنا کنه:

http://www.impactlab.com/wp-content/uploads/2009/05/silhouette17.jpg
http://www.illustratedphotography.com/site-images/support-features/technique/08-05/silhouette-tips-4.jpg

دقت داشته که پیش زمینه هم مثل عکس بالا میتونه روشن با نور مناسب باشه ولی سوژه باید حتماً سیاه باشه.
یه خورده که به اینجور عکاسی بیشتر عادت کنید انواع مختلف و کاربردهای اون رو هم بیشتر میشناسید.

http://www.impactlab.com/wp-content/uploads/2009/05/silhouette12.jpg

تو خونه هم میتونید این نوع عکاسی رو تجربه کنید....
یه منبع نور ( مثل یه آباژور یا.... ) به عنوان پس زمینه در نظر بگیرید، نور سنجی رو بر اساس همین پس زمینه در نظر بگیرید، سوژه رو به مقدار کافی جلوتر از پس زمینه قرار بدید، روی سوژه زوم کنید، کادربندی کنید، فوکوس و بعدشم کلیک.
تبریک میگم، شما اولین عکس سیاه نما یا Silhouette خودتون رو گرفتید.

hosseinD720
10-01-2010, 22:23
خدا خيرت بده :003::8:

FAZEL
18-01-2010, 19:14
خیلی جالب و کارامد بود

ممنون از شما

اگر باز هم مطلبی هست قرار بدید تا همه دوستان استفاده کنند

realness
02-04-2010, 23:19
تشکر می کنم از دوستانی که آموزش های مفید رو در موبایلستان قرار می دهند .
2 سوال داشتم :
1- لطفا در مورد تکنیک هایی برای عکس گرفتن از صحنه های ورزشی و کودکان توضیح دهید .
2- در مورد خرید لنز راهنمایی کنید .
دوربین من Nikon D60 با لنز 55-18 می باشد.

Alijo0on
02-04-2010, 23:57
با سلام
میدونم جای این پستم اینجا نیس اما ترجیح دادم اینکارم بهتر از زدن تاپیک هست !!!
میشه راهنمایی کنید بین برندهای دوربین کدوم بهتره ، کدوم تو چه کارایی برتری داره ...
کلا یه دوربین جمع و جور که کیفیت و کارایی خوبی داشته باشه امتحانشم پیشتون پس داده باشه معرفی کنید، مرسی:011:

tatu_mail
24-08-2010, 11:25
عالی بود خدا خیرت بده

shojaoddin
15-03-2011, 11:36
بسیار سپاسگذارم
من تازه یه دوربین canon sx210 خریدم امیدوارم بتونم با راهنمایی های شما عکسهای خوبی بگیرم

saalaam
14-04-2011, 10:22
مرسي غزل خانم .

end_start
16-05-2011, 15:15
:hello:
با تشکر از مطالب مفیدتان و سپاس از اینکه فایل pdf را هم ضمیمه کردید
شاد باشین:dh:

ASSO
19-05-2011, 12:17
ممنون از زحماتتون . مطالب بسیار مفید و کاربردی بود . خیلی وقت بود همه جا رو واسه ش زیر و رو کرده بودم خدا رو شکر همه رو یه جا پیدا کردم .

فریبرزک
21-02-2012, 05:10
با تشکر ازارسال آموزش خوب شم

p30panel
13-09-2012, 17:32
سلام خدمت شما
عالی بود . ممنون