• ورود

    عضويت در سايت موبايلستان ايميل فعال سازي ارسال نشده است ؟ کلمه عبور خود را گم کرده ايد ؟
  • ثبت نام

  • صفحه 2 از 14 نخستنخست 123412 ... آخرینآخرین
    نمایش نتایج: از 11 به 20 از 139

    نصب و راه اندازی

    1. Top | #11


      درجه : مدير بازنشسته
      بخش : عمومی | بازارچه | مشاوره
      شماره كاربري : 314196
      نوشته ها: 8,298
      سپاس ها : 10,149
      سپاس از شما 33,745 بار در 6,561 پست
      جزئيات بيشتر

      پیش فرض Dual Channel چيست؟

      تكنولوژي Dual Channel كه احتمالا بسياري از شما اين نام را در مشخصات مادربوردهاي مدل بالاتر شنيده يا ديده ايد.
      افزايش سرعت وبهره گيري از حداكثر توان پردازنده ها،يكي از مهمترين اهداف طراحان سيستم هاي كامپيوتري است و تكنولوژي هاي DDR و Dual Channel يكي از راه هاي افزايش سرعت هستند.

      اما برسيم به Dual Channel :
      براي بهتر فهميدن اين موضوع يك مثال مي زنيم:
      شما يك پردازنده پنتيوم 4 با FSB800 مگاهرتز همراه يك RAM DDR400 را در نظر بگيريد.

      نكته:FSB چيست؟
      FSB مخفف FrontSide Bus است.منظور از FSB همان گذرگاهي است كه CPU از طريق آن با پل شمالي مادربورد ارتباط برقرار مي كند.و همچنين نمايانگرسرعت انتقال اطلاعات بين پردازنده و چيپ اصلي مادربورد يعني Memory ControlerHub است. تا پيش از سال 1995 و اومدن پنتيوم پرو ها،Host Bus اين وظيفه را بر عهده داشت و بعد از اون FSB پا به عرصه گذاشت.فركانس FSB از نظر كارايي سيستم بسيار داراي اهميت است،چون تنها راهي است كه پردازنده از طريق آن داده رو از حافظه و دستگاهاي ديگر كسب مي كند و در واقع مي شود گفت كه FSB پايه اصلي سرعت مادربورد است چون تعيين كننده سرعت ارتباط پردازنده با گذر گاهاي PCI و AGP نيز است.

      در حالت FSB800 مگاهرتز سرعت انتقال اطلاعات در حدود 6/4 گيگابايت در ثانيه است و حداكثر سرعت انتقال در رم هاي DDR400 در حدود 3/2 مگابايت در ثانيه است با يك حساب دودوتا چارتا معلوم مي شود كه نيمي از پهناي باند پردازنده و MCH تقريبا بلا استفاده مي ماند و اين يعني 50% كارائي سيستم.
      با استفاده از اين تكنولوژي به جاي استفاده از يك مسير انتقال اطلاعات،بين رم و كنترلر حافظه،از 2 مسير استفاده مي شود.كه با توجه به پهناي باند هر يك از كانال ها(3/2 Gb/s )مجموع نرخ انتقال اطلاعات در هر 2 تا كانال با نرخ انتقال اطلاعات بين CPU و MCH برابر مي شود.

      چند نكته :
      1- رم هايي كه در اين تكنولوژي استفاده مي شود تفاوتي با رم هاي معموليDDR ندارند.
      2- تعداد رم هاي نصب شده بروي مادربورد حتما بايد زوج باشند.
      3- رم ها حتما ميباست با در اسلات هاي 1 و 3 و يا در اسلات هاي 2 و 4 به صورت جفت نصب شوند.اصولا براي راحتي كار اين بانك هاي رم بروي مادربورد با 2 رنگ مجزا مشخص مي شوند.
      4- رم هايي كه به صورت جفت نصب مي شوند هر 2 تاي آنها بايد از نظر فركانس و ظرفيت يكسان باشند،مثلا اگر يكي از رم ها 256 و DDR333 است اون يكي هم بايد مشابه همين باشه.
      5- نيازي نيست كه رم ها در اسلات هاي 1و3 با رم هاي اسلات 2و4 مشابه باشند.


    2. 5 كاربر زير از شما SAEED عزيز، سپاسگزاری كرده اند



    3. کسب و کار


    4. Top | #12


      درجه : مدير بازنشسته
      بخش : اخبار| مشاوره برای خرید| ارتباطات و مخابرات
      شماره كاربري : 447930
      نام : BEHNAM
      نوشته ها: 4,695
      سپاس ها : 15,773
      سپاس از شما 20,095 بار در 4,520 پست
      جزئيات بيشتر

      پیش فرض نسل های کامپیوتر

      نسل های کامپیوتر

      Generation of Computer
      نسل های کامپیوتر:

      کامپیوترها از لحاظ توانایی­ها و پیشرفت­هایی که در طول زمان بدست آوردند.به شش نسل تقسیم بندی می­شوند که در این قسمت با آنها آشنا می­شویم:

      کامپیوتر های نسل اول

      کامپیوترهای نسل اول ترکیبی از مکانیک و الکترونیک محسوب می­شدند.این کامپیوترها از لامپ­ها به عنوان حافظه استفاده می­کردند و معمولا حجم بسیار بالایی داشتند و برای نگهداری از آنها به دهها متخصص مکانیک و الکترونیک نیاز بود.از این کامپیوترها ازسال1944تا سال 1955 در فعالیت­های تحقیقاتی استفاده می­شد.

      کامپیوتر های نسل دوم

      با اختراع ترانزیستور تحول عظیمی در کامپیوترهای نسل اول بوجود آمد. استفاده از ترانزیستور بجای لامپ کامپیوترهای نسل اول را بسیار کوچکتر سبکتر و سریعتر نمود. کامپیوتر های نسل دوم علاوه بر دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی در موسسات دولتی و خصوصی نیز بکار گرفته شدند.این کامپیوترها تا سال 1960در بسیاری از کشورهای دنیا بکار گرفته می شدند.

      کامپیوترهای نسل سوم

      با بوجود آمدن مدارهای مجمتمع یا IC ها حجم کامپیوترها باز هم کاهش یافت و بر سرعت و میزان حافظه آنها افزوده شد.پیشرفت­های نرم افزاری نیز به کمک کامپیوترهای نسل سوم آمد و آنها را قدرتمندتر و استفاده از آنها را ساده­تر کرد.اولین کامپیوتر نسل سوم را شرکت IBMدر سال 1960به بازار عرضه نمود که این کامپیوتر از سری IBM360 بود.از کامپیوترهای نسل سوم تا سال 1970در کلیه زمینه­ها تحقیقاتی تجاری و صنعتی استفاده می­شد.

      کامپیوترهای نسل چهارم

      در سال 1970 با پیشرفت علم الکترونیک و بوجود آمدن مدارهای مجتمع با تراکم خیلی زیاد کامپیوترهای نسل چهارم با توانایی های بسیار بالا به بازار عرضه شدند.در این کامپیوترها از تکنولوژیVLSI در صراحی میکروپروسسورها یا ریزپردازنده استفاده شد.ریزپردازنده­های 80486.80386.80286.8086 و غیره از کامپیوترهای نسل چهارم محسوب می­شوند.در واقع کامپیوترهای شخصی و خانگی از کامپیوترهای نسل چهارم محسوب می­شوند.این کامپیوترها تحولی را در دنیا بوجود آوردند که به انقلاب انفورماتیک معروف شده است.این کامپیوترهای شخصی امروزی نیز از همین نسل می­باشند که سرعت و حافظه آنها به صورت چشمگیری افزایش یافته است.این کامپیوتر ها از لحاظ قیمت به مراتب از نسلهای قبلی ارزانترند.

      کامپیوتر های نسل پنجم

      ایده تولید کامپیوتر های نسل پنجم از سال 1990به بعد مطرح شد.کامپیوترهای نسل پنجم را می­توان کامپیوترهای هوشمند نامید.کامپیوترهای نسل­های گذشته براساس منطق دودویی ((صفر و یک))ساخته شده­اند اما کامپیوترهای نسل پنجم منطق فازی است.منطق فازی شاخه­ای از علم هوش مصنوعی است.ربات­های هوشمند نمونه­ای از کامپیوترهای نسل پنجم محسوب می­شوند.

      کامپیوترهای نسل ششم

      کامپیوترهای نسل ششم در واقع کامپیوترهای هستند که همانند مغز انسان عمل می­کنند و قادر خواهند بود در مورد مسائل فکر کرده و تصمیم بگیرند.این نسل از کامپیوترها هنوز تولید نشده­اند و فقط بصورت ایده و فکر می­باشند.

    5. 8 كاربر زير از شما .:BEHNAM:. عزيز، سپاسگزاری كرده اند




    6. Top | #13


      درجه : مدير بازنشسته
      بخش : عمومی | بازارچه | مشاوره
      شماره كاربري : 314196
      نوشته ها: 8,298
      سپاس ها : 10,149
      سپاس از شما 33,745 بار در 6,561 پست
      جزئيات بيشتر

      پیش فرض راهنمای خرید یک ام پی تری پلیر مناسب

      مگر خرید Mp3Player هم نیاز به راهنما دارد؟ هنگام خرید که فرا برسد متوجه میشوید که ماجرا سخت تر از چیزی است که فکر می کنید. امکانات متفاوت، سایز، رنگ، قیمت و... همه عوامل مهمی هستند که در خرید شما موثراند. علاوه بر این چه پخش کننده ای برای نیاز شما مناسب تر است؟
      به طور کلی ام پی تری پلیرها از یک نگاه به دو دسته کلی تقسیم میشوند: ‏

      پخش کننده های دارای هارد درایو: ‏ این ام پی تری پلیرها ظرفیت بالایی دارند و می توانید بیشتر آرشیو موسیقی تان را به همراه داشته باشید. ظرفیت آنها معمولا بین ۲۰ تا ۱۶۰ گیگابایت است. آی پاد کلاسیک مثال خوبی از یک پخش کننده موسیقی دارای هارد درایو است. ‏


      مزایا: ‏
      با داشتن ظرفیت بالا می توانید یک عالمه موسیقی و کتاب صوتی به همراه داشته باشید. این پخش کننده ها امکانات زیادی دارند و معمولا یک نمایشگر بزرگ هم آنها را همراهی می کند. به خاطر ظرفیت بالا، هنگام خرید آنها حس خوبی پیدا می کنید چون نسبت به پولی که میدهید ظرفیت بالایی دریافت می کنید! ‏

      معایب: ‏ این پخش کننده ها معمولا بر اساس هارد دیسک های ۱.۸ اینچی ساخته میشوند. بنابراین کمی سنگین تر و بزرگ تر از مدل های دیگر هستند. در کنار آن به یاد داشته باشید که هارد درایو دارای قطعات متحرک است. بنابراین این پخش کننده ها برای کسانی که به هنگام تحرک و ورزش موسیقی گوش می کنند انتخاب مناسبی نیستند چون ممکن است آسیب ببینند. بیشتر آنها از باطری های قابل شارژی استفاده می کنند که قابل جایگزینی نیستند و احتمالا بعد از چند سال استفاده مجبور به خرید یک پخش کننده جدید هستید. ‏



      پخش کننده های دارای حافظه فلش: ‏ این ام پی تری پلیر ها قطعات متحرک ندارند بنابراین تقریبا در هر وضعیتی می توانید از آنها استفاده کنید. سایز آنها کوچکتر و در اندازه های بسیار متنوعی با ظرفیت ها و امکانات متفاوت ارایه میشوند. اما از نظر قیمت گران تر هستند. باطری انها طول عمر بیشتری دارند و از نظر امکانات جانبی موارد جالبی روی انها پیدا می کنید که در مورد اش مفصل صحبت می کنیم. پس ادامه مطلب را از دست ندهید... ‏


      ام پی تری پلیر چگونه کار می کند؟ هر فایل موسیقی مانند تمام فایل های دیگری که روی کامپیوتر شما قرار دارد از یک سری اعداد صفر و یک تشکیل شده. برای اینکه سیگنال های آنالوگ صوتی به دیجیتال تبدیل شود، مثلا صدای خودتان را که با میکروفن ضبط می کنید. دستگاه های الکترونیک از یک مبدل به نام ADC استفاده می کنند که مخفف Analog to Digitall converter است. این در واقع یک نرم افزار است که می تواند یک صوت آنالوگ را به قطعات کوچک صفر و یک تبدیل کند. اگر عکس زیر را ببینید احتمالا به خوبی متوجه روش کار آن می شوید. ‏


      هر ثانیه از این اطلاعات که به صفر و یک تبدیل میشوند حدود ۱.۳ مگابایت فضا اشغال می کند. بنابراین ما به یک سیستم فشرده سازی نیاز داریم تا فایل های صوتی مان ۳۰۰ مگابایتی نشوند. با تحقیق های مختلف روی اینکه مغز انسان چگونه صدا ها را می شنود و حذف صداهایی که مغز قادر به شنیدن آنها نیست مهندسین الگوریتم های فشرده سازی ایجاد کردند که Codec نام دارند و احتمالا اسم آنها را شنیده اید. کار این Codec ها فشرده سازی فایل ها تا جایی است که کاهش کیفیت زیادی نداشته باشیم. ‏

      در واقع کیفیت صدایی که می شنوید به دو عامل بستگی دارد. کیفیت روش فشرده سازی که به کار رفته و Bit rate که بر اساس Kbps محاسبه میشود. ‏

      زمانی که یک فایل را روی ام پی تری پلیرتان پخش می کنید این دستگاه از یک مبدل به نام DAC استفاده می کند تا اطلاعات صفر و یک را به صدای آنالوگ تبدیل کند. این مبدل دقیقا بر عکس مبدل قبلی عمل می کند. بنابراین کیفیت صدایی که در یک پخش کننده می شنوید بستگی به این عوامل دارد: کیفیت فایل، توانایی چیپ مبدل پخش کننده، سر و صدا و نویزی که خود دستگاه پخش کننده ایجاد می کند و کیفیت هدفون یا اسپیکری که موسیقی را با آن گوش می کنید. بنابراین تمام این ۴ عامل در شنیدن یک موسیقی با کیفیت عالی موثر هستند. ‏

      اولین Codec که بسیار فراگیر شد MP3 نام داشت و حالا آنقدر فراگیر است که خیلی ها فایل موسیقی را MP3 می نامند. اما هم اکنون Codec های صوتی دیگری هم مانند AAC ‪-‬ WMA ‪-‬ OGG فراگیر شده است. بنابراین یکی از مواردی که هنگام خرید باید توجه کنید این است که پخش کننده شما قادر به پخش چه Codec هایی است. ‏



      هنگام خرید به چه امکاناتی توجه کنم؟ ‏ این روزها انواع و اقسام امکانات را روی این پخش کننده ها پیدا می کنید تا شما را ترغیب به خریدن بکنند. باید هنگام انتخاب ببینید که کدام یک از آنها برایتان مهم تر است تا انتخاب خودتان را بر اساس مدل هایی انجام بدهید که دارای خصوصیات لازم است. ‏

      نمایشگر رنگی، مشاهده عکس و پخش ویدیو: ‏ بسیاری از پخش کننده های فعلی با یک نمایشگر رنگی می توانند برایتان تصاویر را هم پخش کنند این امکان برای کسانی که دوست دارند همیشه خاطرات را به همراه داشته باشند مفید است. اگر این امکان برایتان خیلی مهم است به دنبال پخش کننده هایی باشید که نمایشگر OLED دارند که کیفیت بهتر و زاویه دید بیشتری دارند. در کنار آن امکان پخش فایل های ویدیویی هم برای بعضی افراد مهم است. هر چند اکثر این پخش کننده ها نمایشگر بسیار کوچکی دارند که در عمل برای این کار مفید نیستند. ‏

      رادیو: ‏ رادیو زیاد گوش می کنید؟ پس به دنبال پخش کننده ای باشید که رادیو هم دارد. بهتر است بدانید که رادیو معمولا از نوع FM است و مدل هایی که رادیو AM داشته باشند بسیار نادر هستند. بعضی از مدل ها می توانند رادیو FM را ضبط هم بکنند بنابراین شاید نیاز باشد به این مورد دقت کنید. در کنار آن انواعی هم وجود دارند که امکان ارسال صوت به صورت FM را هم دارند و از آنها می توانید برای پخش موسیقی در ماشین یا پخش خانگی استفاده کنید. ‏

      امکان WiFi و بلوتوث: ‏ امکان جدیدی که در پخش کننده ها به کار میرود اتصال بی سیم است. برای مثال Zune مایکروسافت می تواند به صورت بی سیم به دیگر پخش کننده ها متصل شود تا بتوانید فایل هایتان را با دیگران به اشتراک بگذارید. یا اینکه به اینترنت بی سیم متصل شده و از آنجا موسیقی دانلود کنید. بعضی از مدل ها هم از بلوتوث برای انجام همین کار استفاده می کنند. ‏

      ضبط موسیقی: ‏ این مورد را با ضبط صدا که مورد بعدی است اشتباه نگیرید. بعضی پخش کننده ها یک ورودی برای ضبط صدا از طریق یک ورودی آنالوگ دارند. در موارد کمتری می توانید یک ورودی میکروفن هم روی برخی مدل ها پیدا کنید که می توانند به صورت دیجیتالی از از روی میکروفونی که به آنها متصل می کنید کار ضبط صدا را انجام بدهند. ورودی اولی به شما اجازه می دهد که از روی استریو قدیمی خانگی تان نوارهای کاست را ضبط کنید و به ورودی دومی می توانید یک میکروفون کوچک متصل کنید تا صدای یک جلسه یا کلاس را با کیفیت خیلی خوب ضبط کنید. ‏

      اگر به دنبال کیفیت ضبط صدای بالا هستید اطمینان حاصل کنید که پخش کننده شما می تواند صدا ها را از طریق میکروفن خارجی و بدون فشرده سازی با فرمت WAV ضبط کند. برخی مدل ها همزمان فایل را در فرمت Mp3 ضبط می کنند که اگر محدویت فضا دارید می توانید سراغ این Codec بروید.
      ضبط صدا: ‏ بعضی پخش کننده ها یک میکروفن کوچک داخلی دارند و از آنها می توانید برای ضبط یک جلسه یا کلاس درس استفاده کنید. در مقایسه با آنهایی که ورودی میکروفن خارجی با ثبت دیجیتال دارند، از اینها نمی توانید انتظار کیفیت بالایی را داشته باشید. ضبط صدا در اینها فضای کمی اشغال می کند و بنابراین می توانید ساعت ها روی آنها کار ثبت صدا را انجام بدهید. دانشجوها و روزنامه نگارها معمولا به دنبال پخش کننده هایی هستند که دارای چنین امکاناتی باشند. ‏

      نگهداری اطلاعات متفرقه: ‏ بیشتر پخش کننده ها به شما اجازه می دهند که از آنها به عنوان یک حافظه قابل حمل برای انتقال فایل بین کامپیوترها استفاده کنید. بنابراین اگر می خواهید ام پی تری پلیر جدیدتان جایگزین حافظه فلش درون جیب هم بشود روی داشتن این امکان دقت کنید. ‏

      مدیریت اطلاعات شخصی: ‏ برخی پخش کننده ها مثل آی پاد و Zen ساخت شرکت کریتو به شما اجازه نگهداری دفترچه تلفن و برنامه کاری را می دهند. این اطلاعات معمولا از طریق نرم افزاری در کامپیوتر روی آنها ارسال می شود. در برخی مدل ها فقط امکان مشاهده اطلاعات را دارید. البته به طور کلی این امکان در این گجت ها محدود است. ‏

      شخصی سازی صدا: ‏ اکثر پخش کننده ها امکان استفاده از انواع اکولایزرهای صوتی را به شما می دهند تا بتوانید موسیقی را مطابق سلیقه خودتان شخصی سازی کنید. بعضی پخش کننده ها یک افزونه SRS هم دارند که صدای موسیقی که از طریق هدفون می شونید را به گونه ای تغییر میدهند که انگار در یک اتاق بزرگ مشغول شنیدن اش هستید. همه اینها بستگی به سلیقه شما دارد. ‏

      امکانات پخش پیشرفته: ‏ همه پخش کننده ها امکان Shuffle و تکرار یک موسیقی را دارند اما جای پیشرفت زیادی وجود دارد. مدل های جدید به شما اجازه ساخت انواع و اقسام PlayList ها را می دهند. انواع هوشمند تر می توانند برای شما ترکیب های متنوع و جالب موسیقی ایجاد کند. بعضی ها می توانند به صورت خودکار میزان صدای فایل ها را تنظیم کنند تا موسیقی یکنواختی گوش کنید و به طور کلی این امکانات برای فردی که زیاد موسیقی گوش می کند بسیار مهم تلقی میشود.

      نوع باطری و طول عمر: ‏ پخش کننده های دارای هارد درایو معمولا باطری لیتیومی دارند که حدود ۲ تا ۴ سال عمر می کنند. انواع دیگر ممکن است باطری قلمی یا نیمه قلمی داشته باشند یا از باطری های قابل شارژ استفاده کنند. کاربران اغلب باطری داخلی را ترجیح می دهند. طول عمر باطری از موارد مهمی است که قبل از انتخاب نهایی مدل باید در مورد اش بپرسید تا بعدا پشیمان نشوید. ‏

      نکات مهم دیگر: ‏ هنگام انتخاب به این فکر کنید که می خواهید چه استفاده ای از این پخش کننده بکنید؟ اگر هنگام ورزش از آن استفاده می کنید دنبال مدل های کوچک و سبک باشید که به راحتی به لباس متصل می شوند اما در عین حال حجم بالایی ندارند. اگر به دنبال گوش کردن به موسیقی در خودرو هستید بنابراین وزن و اندازه مهم نیست و می توانید یک پخش کننده دارای هارد درایو با ظرفیت بالا انتخاب کنید. اگر ضبط اتومبیل شما بلوثوت دارد به دنبال مدل مناسبی بگردید که این امکان را به شما میدهد یا اینکه امکان ارسال از طریق رادیو FM را دارد. ‏

      اگر با ام پی تری پلیر کتاب صوتی گوش می کنید حتما به دنبال مدل هایی باشید که امکان علامت گذاری فایل یا Bookmarking را داشته باشد. فایل های کتب صوتی معمولا طولانی هستند. برای اینکه مجبور نشوید با عقب و جلو کردن فایل به دقیقه ۵۵ فایل برسید بهتر است این امکان را داشته باشید که بتوانید به نقاط علامت گذاری شده در فایل بروید. در عین حال دقت کنید که پخش کننده انتخابی تان امکان عقب و جلو کردن سریع فایل ها را داشته باشد. در صورتی که کتاب ها را از مکان های خاصی مانند iTunes یا Audible دانلود می کنید توجه کنید که پخش کننده شما با آنها کار کند.
      ابزارهای جانبی: ‏ تا اینجا با چگونگی انتخاب یک ام پی تری پلیر مناسب آشنا شدید اما انواع و اقسام ابزارها جانبی هم برای این گجت ها وجود دارد. مهم ترین آن هدفون است. انتخاب یک هدفون مناسب خودش یک داستان مجزا است و به زودی یک مطلب راهنمای خرید هدفون در نارنجی خواهید خواند. ابزارهای دیگر شامل کنترل از راه دور، کیت های مخصوص دویدن، کیف های ویژه حمل، ترانسمیترهای FM و.... می شود. ‏

      در این میان Dock ها را هم نباید فراموش کنیم که به شما امکان میدهد هم در اتومبیل و هم در منزل از پخش کننده راحت تر استفاده کنید. معمولا شرکت های سازنده برای برخی مدل های خودشان داک را هم ارایه می کنند. اما می توانید از داک های ساخته شده توسط شرکت های دیگر هم استفاده کنید. در این صورت باید دقت کنید که ولتاژ و آمپر داک شما باید با پخش کننده هماهنگی داشته باشد. در مورد آمپر تا ۲۰ درصد کمتر از میزان مورد نیاز و حدود ۸۰ درصد بیشتر قابل اغماض است. اما در مورد ولتاژ باید دقیق باشید در غیر این صورت ممکن است ام پی تری پلیر عزیزتان را از دست بدهید. ‏






    7. 9 كاربر زير از شما SAEED عزيز، سپاسگزاری كرده اند




    8. Top | #14


      درجه : مدير بازنشسته
      بخش : عمومی | بازارچه | مشاوره
      شماره كاربري : 314196
      نوشته ها: 8,298
      سپاس ها : 10,149
      سپاس از شما 33,745 بار در 6,561 پست
      جزئيات بيشتر

      پیش فرض چگونه یک مقایسه خوب بین دو پردازنده داشته باشید


      پردازنده ها امروزه یکی از مهم ترین قطعات در گجت هایمان هستند. افرادی که مرتبا اخبار سخت افزاری را دنبال می کنند و با اصطلاحات این عرصه آشنایی دارند، می دانند که فاکتور های بسیار زیادی در یک مقایسه خوب بین دو قطعه سخت افزاری دخیل هستند. اما اگر شما از افرادی هستید که دقیقا این فاکتور ها را نمی شناسید و نمی دانید که شامل چه چیز هایی هستند، این مقاله برای شماست. چرا که آشنا شدن با این فاکتور ها، شما را در یک قضاوت مناسب بین دو پردازنده یاری داده و در نهایت منجر می شوند که به یک خرید مناسب دست بزنید. البته توضیحات را دستکم نگیرید، چرا که با فرا گرفتن آن ها و کمی پی گیری، می توانید به یک کارشناس در زمینه پردازنده ها تبدیل شوید!

      اگر به دانش بیشتر در زمینه پردازنده ها علاقه مندید، در ادامه مطلب همراه ما باشید.

      - سرعت کلاک:
      این چیزی است که بدون شک هر کسی با آن آشنایی دارد. از هر کسی درباره پردازنده کامپیوتر یا موبایل یا تبلت اش بپرسید، بلافاصله به شما سرعت کلاک را تحویل می دهد. اما مشکل این جاست که خیلی از افراد فکر می کنند سرعت کلاک همه چیز است. یعنی فاکتور های دیگر را در نظر نمی گیرند. این در حالی است که همین سرعت کلاک ساده هم بازیگران مهمی دارد.

      مهمترینِ این بازیگران، خانواده و معماری پردازنده است. واقعیت این است که وقتی سرعت کلاک را در دو پردازنده با معماری یکسان مقایسه می کنید، به رقمی واقعی و دقیق می رسید. اما اگر سرعت کلاک را بین دو خانواده متفاوت مقایسه کنید، دیگر نمی توانید به همان شفافی قضاوت کنید. در اینجاست که فاکتوری به نام Instruction Per Second به میدان می آید. این مقدار برای هر خانواده متفاوت است و از تعداد دستور العمل هایی که پردازنده در هر سیکل کلاک می تواند انجام دهد منشاء میگیرد. پردازنده های خانواده A8، از پردازنده های پر کاربرد در موبایل ها هستند. البته اکنون بهتر است بگوییم : بودند! این پردازنده ها ۲۰۰۰ MIPS را به ازای یک گیگاهرتز ارائه می دادند. یعنی در هر سیکل کلاک می توانستند ۲ دستور العمل را پردازش کنند. اما پردازنده های A9 که امروزه در چیپ تگرا 2 به کار می روند، می توانند در هر سیکل کلاک ۲.۵ دستورالعمل را پردازش کنند. پس IPS آن ها برابر ۲۵۰۰ میلیون به ازای یک گیگاهرتز است.

      حالا اگر در دو پردازنده A8 و A9 با فرکانس یک گيگاهرتز، فقط سرعت کلاک ها را با هم مقایسه کنید، احتمالا می گویید: خب هر دو که یک گیگاهرتزی هستند! در حالی که تفاوت بین آن ها ۵۰۰ میلیون دستور العمل در ثانیه است!

      - تعداد هسته ها و ترید ها:
      این یک امر واضح و بدیهی است که پردازنده ۱ گیگاهرتزی ۴ هسته ای، بهتر از مدل ۲ هسته ای است. گرچه به نظر ساده می آید اما این همه چیز نیست. اگر یک پردازنده ۴ هسته ای با کلاک ۲.۵ گیگاهرتز داشته باشیم، با جمع زدن کلاک هسته ها به عدد ۱۰ گیگاهرتز دست پیدا می کنیم. حال اگر این پردازنده، بازدهی معادل خانواده A9 داشته باشد (فرضا)، یعنی می تواند در هر ثانیه ۲۵ میلیارد دستور العمل را پردازش نماید. اما می بینیم که همیشه این گونه نیست! چرا؟ زیرا به نرم افزار بستگی دارد.

      مبحث دیگر هم تعداد ترید هاست. ترید ها را به نوعی می توان هسته های مجازی یک پردازنده نام گذاری کرد. پردازنده ای که یک هسته و دو ترید داشته باشد، می تواند تا حدی شبیه به یک پردازنده دو هسته و دو ترید (هر هسته یک ترید) عمل کند! البته باید توجه داشت که بازدهی دو هسته و دو ترید غالب است. به چند دلیل فنی که فعلا وارد آن ها نمی شویم.

      در سیستم عامل ها و برنامه ها نیز فاکتوری به نام Thread یا رشته پردازشی مطرح است. هر عملیات به یک رشته پردازشی مشخص سپرده می شود و برنامه ای می تواند از تمام توان یک پردازنده ۴ تریدی استفاده کند، که خود را بر ۴ ترید منطبق ساخته باشد. بنابر این اگر حتی یک پردازنده یک میلیون هسته ای با فرکانس ۲.۵ گیگاهرتز را به یک برنامه تک تریدی اختصاص دهید، خواهید دید که مثل یک پردازنده تک هسته ای با همین فرکانس عمل خواهد کرد. (با فرض این که IPS ها برابر باشند) ضمنا بدانید که بحث ترید خیلی پیچیده تر از این هاست. این یک مثال ساده بود و در سیستم عامل هایی مثل: ویندوز، مک و ... مدیریت ترید ها کاری بسیار پیچیده تر از این هاست و علاوه بر ترید های سخت افزاری، ترید های نرم افزاری هم با آرایشی خاص به میدان می آیند تا عملکرد را بهبود ببخشند. مثلا ممکن است روی یک ترید سخت افزاری (در پردازشگر)، ۱۰ ترید نرم افزاری کوچک اجرا شود!
      حالا شاید این سوال به ذهنتان بیاید که چرا به جای پخش ۱۰ گیگاهرتز روی ۴ هسته، آن را به یک هسته نمی سپارند؟ می توان دو دلیل مهم به عنوان پاسخ عنوان کرد. اول این که ساخت هسته ای با کلاک ۱۰ گیگاهرتز، عملا کاری وحشتناک سخت و گران قیمت و پر مصرف است! چون بافر بسیار زیادی را طلب می کند. افزون بر این باید سایر قطعات مثل کش هم بتوانند با این کلاک بالا منطبق شوند که این خود پیچیدگی قضیه را دو چندان می کند.

      دلیل دوم عملیات موازی است. واقعیت این است که یک الگوریتم به ندرت تمام توان پردازنده را طلب می کند. اگر هم طلب کند، پردازش موازی خللی در فرایند ایجاد نخواهد کرد. اما در نظر بگیرید که 4 برنامه می خواهند کار های ((نسبتا سنگینی)) را انجام دهند. در حالت تک هسته ای باید ۳ برنامه در صف بمانند تا کار یک برنامه تمام شود. و به این ترتیب زمان زیادی طول خواهد کشید تا کار همه برنامه ها تمام شود. اما در حالت چند هسته ای (یا چند تریدی) برنامه ها می توانند به طور موازی و همزمان پردازش گردند.

      جالب است بدانید که نوشتن و توسعه برنامه های مولتی ترید، در ویندوز سخت تر از مک است و با مشکلات بیشتری نیز رو به روست. وارد بحث های فنی نخواهیم شد اما در ویندوز مولتی ترید کردن برنامه ها افزون بر دشواری، در صورت کم توجه می تواند خلل های امنیتی ایجاد کند. در مک، به واسطه تکنولوژی Grand Central Dispatch علاوه بر قابلیت توسعه آسان این گونه برنامه ها، سیستم عامل هم عملکرد بهتری در مواجه شدن با مولتی تریدینگ دارد. به هر حال توسعه دهنده ها همواره می توانند با مولتی ترید کردن برنامه هایشان، عملکرد آن ها را بهبود بخشیده و چند تسک را به طور همزمان انجام دهند.

      - میزان Cache:
      کش یا حافظه نهان، فاکتور بسیار مهمی در پردازنده ها به شمار می رود. نحوه کار به این صورت است که اطلاعات نخست از هارد شما به رم منتقل شده و سپس از رم به کش پردازنده منتقل می شوند. ظرفیت بالاتر کش، یعنی کش به دفعات کمتری پر می شود و همین هم یعنی تاخیرات پردازنده کمتر خواهد شد. علاوه بر این، کش های با گنجایش بالاتر، در صف بندی داده ها برای پردازش بهتر عمل می کنند.

      - 64bit یا 32bit، مساله این است:
      شاید به گوشتان خورده باشد که فلان سیستم عامل ۶۴ یا ۳۲ بیتی است. باید بدانید که این در پردازنده ها هم نقش مهمی بازی می کند. پردازنده ها در دو نوع x64 (شصت و چهار بیتی) و x86 ( سی و دو بیتی) ارائه می شوند. البته سری جدید پردازنده ها اکثرا ۶۴ بیت هستند. اما اپلیکیشن ها هم باید ۶۴ بیتی باشند تا بتوانند از تمام مزیت این گونه پردازنده ها استفاده کنند. اما مزیت اپلیکیشن های ۶۴ بیت چیست؟

      هر برنامه ای می تواند مقدار مشخصی از حافظه رم را آدرس دهی کند و به آن دسترسی داشته باشد. برنامه های ۳۲ بیتی فقط قادر به آدرس دهی ۴ گیگابایت رم به طور همزمان هستند. اما پردازش ۶۴ بیتی این محدودیت را می شکند. از نظر تئوری، برنامه های ۶۴ بیتی می توانند ۱۶ میلیارد گیگابایت یا به عبارتی، ۱۶ اگزابایت را آدرس دهی کنند. پس این تکنولوژی حالا حالا ها از میان نخواهد رفت.

      - معماری:

      فرق بین پردازنده ای با معماری ۴۵ نانومتری با نسخه ۳۲ نانومتری آن چیست؟ مسلما گرمای کمتر و ترانزیستورهای کوچکتر و مصرف انرژی کمتر از فرق های عمده هستند. گرمای کمتر یعنی پایداری بیشتر و عملکرد بهتر. ترانزیستور های کوچکتر، یعنی ترانزیستور های بیشتر! چون در صورت کوچک تر بودن معماری می توان ترانزیستور های بیشتری را روی یک چیپ جاداد و همین هم یعنی IPS بالاتر. زیرا ترانزیستور ها نقش مهمی در پردازش اطلاعات دارند. مصرف انرژی کمتر نیز که در نوع خود، عالی و قابل ستایش است. البته بیشتر شدن تعداد ترانزیستور ها به میزان زیاد، ممکن است موجب شود که مصرف انرژی کاهش قابل توجهی نداشته باشد.

      - سخن آخر:

      این ها مهم ترین تکنولوژی هایی بود که در همه پردازنده ها مشاهده می شوند و نقش بسزایی در عملکرد نهایی آن ها دارند. موارد دیگری هم هستند که در مقایسه بین دو پردازنده نقش بازی می کنند. اما اشاره به آن ها باعث فنی و پیچیده شدن مطلب می شد.

      مثلا FSB که به تازگی با QPI جایگزین شده است و این در حالی است که شرکت AMD از سال ها قبل آن را با Hyper Transport تعویض کرده بود. حال اگر بخواهیم آن را توضیح دهیم باید هم به QPI و هم به HT بپردازیم، هم به معماری این دو رجوع کنیم و تفاوت ها و عیب و نقص هر یک را بگوییم. که این ها در این مطلب نمی گنجد. ولی بدیهی است که ورژن بالاتر HT و میزان بالاتر QPI، بهتر خواهد بود!

      حال شما می توانید به راحتی بین هر چند پردازنده ای که دوست داشتید مقایسه کنید و بتوانید بهترین آن ها را برای خودتان برگزینید.

      منبع : نارنجی


    9. 9 كاربر زير از شما SAEED عزيز، سپاسگزاری كرده اند




    10. Top | #15


      درجه : مدير بازنشسته
      بخش : اخبار| مشاوره برای خرید| ارتباطات و مخابرات
      شماره كاربري : 447930
      نام : BEHNAM
      نوشته ها: 4,695
      سپاس ها : 15,773
      سپاس از شما 20,095 بار در 4,520 پست
      جزئيات بيشتر

      پیش فرض مهمترين قطعات كامپيوتر براي بازي

      وقتي به فكر خريد يك كامپيوتر جديد هستيد يا مي خواهيد كامپيوتر خود را ارتقا دهيد انتخاب صحيح قطعات سخت افزار بسته به كاربرد شما بسيار مهم است. بسياري افراد براي كامپيوتر خود هزينه زيادي مي پردازند در حالي كه آن را براي كارهاي دفتري ساده و سبك استفاده مي كنند و عملاً از قابليتهاي آن استفاده نمي كنند و بعضي افراد كامپيوتري مي خرند كه پس از مدت كوتاهي مجبور مي شوند قطعات مهم آن را عوض كنند چون جوابگوي نياز آنها نيست لذا در اين مقاله شما را با قطعات مهم براي انتخاب كامپيوتري كه جوابگوي بازيهاي رايانه اي باشد بيشتر آشنا كنيم. همانطور كه مي دانيد يك كامپيوتر تركيبي از قطعات مختلف است و هر كدام از آنها در اجراي هر چه بهتر بازي مورد نظر شما نقش خاص خود را دارد حال به بررسي قطعات مؤثر در اجراي درست يك بازي رايانه اي مي پردازيم.


      پرسسور

      پرسسور يا CPU مغز كامپيوتر است و همچنين وظيفه هماهنگي آنچه در سيستم مي گذرد را هم بر عهده دارد پرسسورها در سالهاي اخير با ورود CPU هاي چند هسته اي بسيار پيچيده تر شده است يكي از فاكتورها براي بيان سرعت CPU بيان مي شود عددي اس كه با واحد GHZ بيان مي شود اما يك CPU دو يا چند هسته اي با GHZ اي برابر با يك CPU معمولي (تك هسته) به مراتب سريعتر است و براي اجراي بازيهاي رايانه اي قابليتهاي بيشتري دارد به عنوان مثال بازي sim3 براي اجرا حداقل يك CPU تك هسته 2.6 گيگاهرتزي لازم دارد در حالي كه همين بازي را مي توانيد به راحتي با يك پرسسور Dual - core 1.8 GHZ اجرا كنيد.



      رم

      رم حافظه موقت كامپيوتر شماست و هر اطلاعاتي كه در حال استفاده است رم بايد آن را در خود نگه دارد. هر چه كامپيوتر شما رم بيشتري داشته باشد اطلاعات بيشتري در خود مي تواند نگه دارد و معطلي و تأخير كامپيوتر كمتر مي شود و يك بازي كه 2 گيگابايت رم لازم دارد اگر با كامپيوتر كه رم 3 گيگابايتي دارد اجرا شود هم سريعتر و هم نرم تر اجرا مي شود. اگر رم زيادي داشته باشيد مي توانيد بيش از يك برنامه را در آن واحد اجرا كنيد و گاه مي توانيد همزمان با اجراي بازي يك نرم افزار mp3 player هم در پشت زمينه بازي استفاده كنيد تا هيجان آن را افزايش دهيد.



      كارت گرافيك

      اين كارت مسئول اجراي عناصر تصويري بازي است. يك كارت گرافيك قوي نه تنها كيفيت تصويري بازي را بالا مي برد بلكه به شما فرست مي دهد بازي را با تعداد فريم بر ثانيه بيشتر و با تأخير كمتر اجرا كنيد. تعداد نفرات و قهرمانان بازي هم در سرعت بازي شما مؤثر است و زمانيكه اين تعداد زياد مي شود اگر كارت گرافيك شما به اندازه كافي قوي نباشد احتمالاً بازي كند يا حتي متوقف مي شود.

      يكي از اساسي ترين عوامل در انتخاب كارت گرافيك حافظه آن است كه هر چه بالاتر باشد مناسب تر است ولي غير از حافظه مدل كارت گرافيك هم مهم است هر بازي جديدي كه به بازار مي آيد داراي ويژگيهاي خاص خود است كه ممكن است كارت هاي گرافيك قديمي از آنها پشتيباني نكند.



      هارد ديسك

      هارد ديسك تأثير زيادي در سرعت اجراي بازي هاي ندارد اما در تعداد بازيهايي كه مي توانيد در كامپيوتر خود ذخيره يا نصب كنيد تأثير درد و اگر مي خواهيد بازيهاي مختلف در كامپيوتر خود نصب كنيد براي هر كدام از آنها بايد فضاي كافي داشته باشد امروز بعضي بازي ها به 7 تا 10 گيگ فضاي خالي نياز دارند پس به فضايي بسيار بيش از 10 گيگابايت نياز دارد تا بتوانيد چند بازي را همزمان نصب كنيد. ديگر اينكه اگر به جاي هارد ديسك از حافظه هاي SSD استفاده كنيد هنگام بازي در مواقعي خاص كه رم پاسخگو نيست سرعت بازي شما كمتر تحت تاثير سرعت پايين هارد ديسك ها قرار مي گيرد

    11. 13 كاربر زير از شما .:BEHNAM:. عزيز، سپاسگزاری كرده اند




    12. Top | #16


      درجه : مدير بازنشسته
      بخش : اخبار| مشاوره برای خرید| ارتباطات و مخابرات
      شماره كاربري : 447930
      نام : BEHNAM
      نوشته ها: 4,695
      سپاس ها : 15,773
      سپاس از شما 20,095 بار در 4,520 پست
      جزئيات بيشتر

      پیش فرض استانداردهای منبع تغذیه

      تاکنون استانداردهای متفاوتی برای منبع های تغذیه ی استفاده شده در کامپیوتر مطرح شده است .

      استاندارد ATX مطرح شده است .ATX یک استاندارد صنعتی است که مشخص می کند منبع تغذیه دارای خصایص فیزیکی به منظور مطابقت و استفاده در یک Case استاندارد ATX و همچنین دارای خصایص الکتریکی لازم برای کار و استفاده توسط یک برد اصلی ATX است .

      کابل های منبع تغذیه ها استاندارد بوده و بگونه ای طراحی می گردنند که احتمال نصب اشتباه آنان کاهش یابد. اغلب تولیدکنندگان نیز از کانکتورهای مشابه برای محصولات تولیدی خود نظیر دیسک درایوها ، خنک کننده ها ( تامین 12 ولت ) استفاده می نمایند.

      استفاده از منبع تغذیه

      برای انتخاب نوع منبع تغذیه ( مهمترین شاخص میزان وات است ) می بایست مشخص گردد که بر روی سیستم چه امکانات سخت افزاری نصب می گردد. با توجه به عناصر سخت افزاری نصب شده و میزان مصرف هر یک می توان به عدد واقعی ( وات منبع تغذیه ) دست پیدا کرد . جدول زیر برخی از عناصر سخت افزاری را بهمراه میزان مصرف مربوطه نشان می دهد.

      PC Item Watts
      Accelerated Graphics Port (AGP) card 20 to 30W
      Peripheral Component Interconnect (PCI) card 5W
      small computer system interface (SCSI) PCI card 20 to 25W
      floppy disk drive 5W
      network interface card 4W
      50X CD-ROM drive 10 to 25W
      RAM 10W per 128M
      5200 RPM Intelligent Drive Electronics (IDE) hard disk drive 5 to 11W
      7200 RPM IDE hard disk drive 5 to 15W
      Motherboard (without CPU or RAM) 20 to 30W
      550 MHz Pentium III 30W
      733 MHz Pentium III 23.5W
      300 MHz Celeron 18W

      600 MHz Athlon 45W

      مشکلات منبع تغذیه

      منبع تغذیه بیشترین میزان خرابی ( نسبت به سایر عناصر ) در کامییوتر را دارد زمانی که کامپیوتر روشن می گردد، عملیات منبع تغذیه آغاز ( گرم شدن ) و زمانیکه سیستم خاموش می گردد وظایف منبع تغذیه به اتمام می رسد (خنک می گردد) با توجه به تکرار عملیات فوق و نوسانات برق همواره منبع تغذیه می تواند عامل اولیه برای بروز اشکال در سیستم باشد. حساس بودن نسبت به بوی سوختگی و اطمینان از عملکرد صحیح خنک کننده منبع تغذیه ساده ترین روش برای پیشگیری از بروز اشکال در منبع تغذیه است . تولیدکنندگان برد اصلی اخیرا" امکاناتی را ارائه داده اند که با استفاده از آنها می توان در هر لحظه عملکرد خنک کننده منبع تغذیه و یا پردازنده را مشاهده و در صورت عدول از استانداردهای موجود ( تعداد دور در دقیقه خنک کننده ) سریعا" به کاربر اعلام ( پیام های هشداردهنده صوتی ) تا در اسرع وقت اشکال بوجود آمده برطرف گردد.

    13. 3 كاربر زير از شما .:BEHNAM:. عزيز، سپاسگزاری كرده اند




    14. Top | #17


      درجه : مدير بازنشسته
      بخش : اخبار| مشاوره برای خرید| ارتباطات و مخابرات
      شماره كاربري : 447930
      نام : BEHNAM
      نوشته ها: 4,695
      سپاس ها : 15,773
      سپاس از شما 20,095 بار در 4,520 پست
      جزئيات بيشتر

      پیش فرض خرید یک کامپیوتر برای بازی

      بازی های کامپیوتری جزو رایج ترین نرم افزارهایی هستند که یک کاربر کامپیوتر می خواهد روی کامپیوترش اجرا کند. بازی های مدرن توانایی استفاده از رشته های پردازنده چندگانه (Multiple processor threads) و فشار آوردن بر عملکرد کارت های ویدئوی (Video card) پیشرفته را دارند. زیباترین بازی ها- مانند Crysis و Metro 2033- قادرند با وضوح تصاویر بالا(High resolution) و تنظیمات دقیق، کامپیوترهای قدرتمند را به زانو در آورند .



      اگر به دنبال یافتن بهترین کامپیوتر برای بازی هستید باید نیازهای سیستم بالای برخی از بازی های مدرن را مد نظر قرار دهید. شرکت هایی که کامپیوترهای مخصوص بازی تولید می کنند دایره بازاریابی دارند، و آنها می خواهند شما بیشترین مبلغ ممکن را برای این کامپیوترها پرداخت کنید. شما ممکن است به راحتی گول تبلیغات فریبنده را بخورید و این واقعیت را فراموش کنید که کامپیوترها مجموعه ساده ای از اجزاء مختلف هستند- مهم چیزی است که در درون کامپیوتر قرار دارد.

      بگذارید نگاهی به مشخصاتی بیاندازیم که به هنگام خرید بهترین کامپیوتر برای بازی باید بدان ها توجه نمائید.

      پردازندهCPU

      CPU اولین جزئی است که به چشم اکثر خریداران می آید. اکثر کامپیوترهای مخصوص بازی- اغلب چندین بار- با مارک پردازنده داخل شان برچسب می خورند. این مساله ممکن است شما را به این فکر اندازد که پردازنده مهم ترین جزء در یک کامپیوتر مخصوص بازی است. اما اینچنین نیست- مهم ترین جزء کارت گرافیک است اما پردازنده از لحاظ اهمیت در رتبه دوم قرار دارد

      پردازنده ها دو خصوصیت مهم دارند. اولی سرعت ساعت (Clock speed) است که برحسب گیگاهرتز (یعنی ۲٫۶۶ GHz ) بیان می شود. دومی تعداد هسته هاست، که بین ۲ تا ۶ هسته متغیر است. که البته در بازی ها مقدار Clock speed پردازنده بسیار موثر است در واقع هرچه بیشتر باشد بهتر خواهد و البته تعداد هسته لازم برای بازی حداقل 2 هسته است .



      چه تعداد هسته پردازنده برای بازی کردن نیاز است ؟

      مواظب باشید در دام قیمت بالای ارتقاء (upgrade )بیش از حد کامپیوترتان نیافتید. اغلب قیمت ارتقاء پردازنده بسیار بالاست پردازندهای دو هسته ای موجود اغلب بهترین گزینه برای انتخاب است.

      مادربرد


      برای انتخاب مادربرد مهمترین فاکتور چیپست شمالی ( north bridge ) آن می باشد که پل ارتباطی قطعات دیگر با یکدیگر می باشند به طور حتم هرچه توانایی چیپ شمالی در برقرار کردن ارتباط قوی باشد کارائی کلی بالاتر خواهد رفت توجه نمائید که هر کمپانی تولید کننده مادربرد ، مادربردهای مختلف با یک چیپ شمالی ارائه میدهند که عمده تفاوت آنها در توانائی اوورکلاک میباشد پس برای انتخاب یک ماردبرد جهت بازی لازم نیست شما قیمت بالاتری برای پرداخت کنید (در حالتی که چند مادربرد از یک چیپ شمالی استفاده میکنند) اما تفاوت چندانی در فریم و راون اجرا شدن بازی نداشته باشید .



      کارت گرافیک

      انتخاب یک کارت ویدئوی بسیار خوب برای کامپیوتر مخصوص بازی تان بسیار مهم است. کارت های گرافیک تنها جزء کامپیوتر هستند که مختص نمایش تصاویر گرافیکی با جزئیات و وضوح بالا طراحی شده اند. حتی قدرتمندترین کامپیوترها نیز اگر کارت ویدئوی خوبی نداشته باشند به هیچ وجه برای بازی مناسب نخواهند بود.

      برای سنجش قدرت یک کارت گرافیک مهمترین خوصیت داشتن پردازنده گرافیکی ( GPU ) قوی است که تولید کنندگان این پردازنده ها ( ATI& NVIDIA ) نامگذاری های خاص خود را دارند البته برای سنجش قدرت کارت های گرافیک در درجه بعد میزان رم گرافیکی اهمیت بسزایی دارد که چنانچه دو کارت گرافیک با یک پردازنده گرافیکی مشابه هر کدام که دارای رم گرافیکی بیشتری باشند داری قدرت بیشتری خواهند بود البته بحث سنجش قدرت کارتهای گرافیک به همین خوصیت ها محدود نمی شود واغلب کاربران حرفه ای برای درک درست سنجش قدرت کارتهای گرافیک به سایتهایی که کارتهای گرافیک را نقدها و بررسی میکنند سر میزنند. . ممکن است بسیاری از کامپیوترهای مخصوص بازی امکان استفاده از دو کارت گرافیک را در اختیار شما قرار دهند. این مساله در ظاهر خوب است، اما این گزینه چندان ارزشمند نیست. معمولا صرف هزینه مشابه برای خرید یک کارت گرافیک سریع تر ارزش بیشتری دارد.



      RAM


      برای اجرای روان بازی ها ابتدا مقدار رم و سپس سرعت رم و سپس خوصیات دیگر رم همچون تایمینگ رم مهم هستن در کل برای خرید رم بهتر است همیشه مقدار رم در اولویت قرار قرار گیرد پیشنهاد بنده به شما این است که در خرید رم خسیس باشید چه برای کارهای نرم افزاری و چه برای بازی البته شما رمهایی با قیمت بالا و خنک کننده خواهید یافت که توان اوورکلاک بالاتری دارند .



      منبع تغذیه

      قلب یک سیستم کامپیوتری منبع تغذیه آن است که هرچه بقیه قطعات شما قوی باشند اما به خوبی تغذیه نشوند به طور حتم کارائی خود را نخواهند داشت البته قسمت تاسف بار این است که چنانچه قطعه به خوبی تغذیه نشود در دراز مدت قطعه با مشکل مواجه خواهد شد برای مثال بعد مدتی سیستم کامپیوتری هر از چند گاهی ریست خواهد همچنین اگر خازنهای مادربرد شما از نوع دی الکتریک مایع باشند به طور حتم با مشکل مواجه خواهند شد که نشان بارز آن باد کردن این خازنها خواهد بود .



      هارد دیسک


      میتوان در یک تقسیم بندی خاص هاردها را به دو دسته تقسیم کرد
      1- هاردهایی برای دسترسی به اطلاعات با سرعت بالا
      2-هاردهایی برای ذخیره سازی اطلاعات

      گروه دوم که برای ذخیره سازی اطلاعات همچون فیلم و موسیقی و.... میباشد که معمولا کمپانی های تولید هارد این هاردها را در گروه سبز خود قرار میدهند اما گروه اول که برای دست رسی سریع به اطلاعات میباشند کارائی همچون کارهای محاسباتی و بازی دارند.

      به هنگام بازی مهمترین عامل دسترسی سریع به اطلاعات میباشد که بهتر است از دسته اول استفاده شوند سوای مقدار ذخیره سازی آن اما باید توجه کرد که هارد تاثیر بسزایی در بازی ها ندارد در عوض، تنها تفاوت محسوس در زمان بارگذاری خواهد بود.



      کیس


      متاسفانه برای انتخاب کیس اغلب کاربران زیبایی آن را در نظر میگیرند در صورتی که هیچ توجهی به توانایی خنک کنندگی آن ندارند ، در یک سیستم کامپیوتری به ویژ سیستم گیم قطعات کارت گرافیک و پردازنده دمای بالایی را تولید میکنند که اگر به درستی این گرما به بیرون هدایت نشود در دراز مدت تاثیر منفی بر عملکرد قطعات خواهد گذاشت.



      کیبورد و موس

      انتخاب کیبورد و موس مناسب برای بازی کردن لذت خوشی را به شما خواهد داد هرچند که در عملکرد بازی تاثیری ندارد اما در عملکرد شما به هنگام بازی تاثیر خواد داشت .




      سایر اجزا


      عمده خصوصیات دیگری که یک بازی مدرن نیازمند آنهاست، از قبیل یک کارت صدا و اتصال به اینترنت، تقریبا در تمامی کامپیوترهای مدرن وجود دارند. اغلب تولید کنندگان نسخه های ارتقاء یافته زیادی برای صدا و ارتباط اینترنتی و … ارائه می دهند. در استفاده از این ها باید احتیاط زیادی به خرج داد البته این ها هرچند گاهی سودمند خواهند بود .


      نتیجه گیری

      برای خرید یک سیستم گیم مهمترین قطعه کارت گرافیک است که توانایی آن سیستم در درجه اول به توانائی این قطعه بستگی دارد و سپس به قطعاتی همچون پردازنده و رم ، همچنین به هنگام خرید تا حد امکان نباید به برند توجه کرد برای مثال در یک کارت گرافیک که مهمترین عضو آن GPU یا همان پردازنده گرافیکی است چنانچه این عضو در هم کارتهای انتخابی شما یکی باشه خواهید دید که برندهای مختلف قیمتهای مختلفی برای کارت خود در نظر گرفته اندحتی بعضی از برند ها برد مرجع کارت را هم دست نمی زنند اما به خاطر داشتن نام خوش قیمت بالاتری دارند.
      ویرایش توسط .:BEHNAM:. : 18-06-2011 در ساعت 00:48

    15. 7 كاربر زير از شما .:BEHNAM:. عزيز، سپاسگزاری كرده اند




    16. Top | #18


      درجه : مدير بازنشسته
      بخش : عمومی | بازارچه | مشاوره
      شماره كاربري : 314196
      نوشته ها: 8,298
      سپاس ها : 10,149
      سپاس از شما 33,745 بار در 6,561 پست
      جزئيات بيشتر

      پیش فرض راهنمای خرید ssd


      این روزها رشد SSD در بازارهای جهانی به میزان چشم گیری افزایش پیدا کرده است و قیمت آنها نسبت به قبل مقرون به صرفه تر شده. ولی اگر در مقرون به صرفه بودن آنها شک دارید، باید بدانید که آنها نسبت به هارد درایوهای قدیمی، برق کمتری مصرف می کنند، بدون صدا هستند، عمر بیشتری دارند، سرعتشان از پر سرعت ترین هارد درایوها هم بیشتر است و ریسک از دست رفتن اطلاعات در SSD به مراتب کمتر است.


      اجزای یک SSD
      با محبوب شدن SSDها، تعداد تولید کننده های آنها نیز افزایش یافته است. در حال حاضر بیشتر از ۲۰ تولید کننده در این زمینه فعالیت می کنند و درایوهایی را متناسب با نیاز و جیب شما تولید می کنند.

      زمانی که می خواهید یک درایو انتخاب کنید، بهتر است به اجزای داخلی آن دقت کنید. اعداد و ارقامی که فروشنده به شما می گوید، تنها اعدادی تجاری هستند که دستیابی به آنها در شرایط خاص امکان پذیر است.

      درایو SSD را می توان از لحاظ ساختاری همچون حافظه های فلش USB دانست. با این تفاوت که آنها سرعت بیشتری دارند و بیشتر جیب شما را خالی می کنند. به دلیل ساختار ویژه و عدم وجود قطعات مکانیکی، این درایوها بی صدا هستند و گرمای کمتری نسبت به هارد درایوها تولید می کنند.

      یک درایو SSD از ذخیره کننده NAND و کنترلر حافظه تشکیل شده است. وجود این ۲ جزء در کنار هم باعث می شود که این درایوها به راندمانی رویایی دست بیابند و گاهی اوقات تا ۱۰۰ برابر یک هارد درایو قدیمی سرعت داشته باشند.

      بعضی از چیپست ها راندمان خواندن و نوشتن به صورت تصادفی بالایی دارند و بعضی ها راندمان ترتیبی بهتری دارند و به عنوان مثال SandForce و intel یکی از بهترین تولید کنندگان کنترلر درایوهای SSD هستند و می توان از Samsung و Toshiba به عنوان بهترین تولید کنندگان چیپست NAND نام برد.

      .به خاطر داشته باشید که در کنار هم قرار دادن این اجزا بر حسب نیاز شما، در انتخاب SSD به شما کمک خواهد کرد.

      برای حجم تصمیم گیری کنید
      بعد از اینکه از قیمت SSDها یکه خوردید، حالا زمان آن رسیده تا با حجم آنها کنار بیایید. حجم های رایج در بازار بین ۴۰ تا ۲۵۶ گیگابایت است که بر اساس نیاز می توانید از بین آنها یکی را برگزینید.

      نکته مهمی را که باید در نظر داشته باشید، این است که بر خلاف هارد درایوها، این درایوها ممکن است در هر حجمی موجود باشند و این موضوع بستگی به استراتژی فروش شرکت تولید کننده دارد که درایو ۴۰ گیگابایتی تولید کند یا درایو ۵۸ گیگابایتی.

      حالا که تصمیم دارید از SSD استفاده کنید، بهتر است اطلاعات خود را بهینه ذخیره کنید. SSD جایی برای آرشیو ۵۰۰ گیگابایتی موسیقی و یا فیلم شما ندارد. بهتر است آنها را در هارد درایو خود نگهداری کنید.

      در درایو جدیدتان تنها اطلاعاتی را ذخیره کنید که هر روز قرار است به آنها دسترسی داشته باشید. برای بهبود راندمان کلی سیستم، سیستم عامل و برنامه های آن باید در SSD قرار بگیرند و بقیه اطلاعات حجیم را بر روی یک هارد اکسترنال قرار دهید. کامپیوتر دسکتاپ خود را می توانید به طور همزمان به HHD و SSD مجهز کنید.

      به خاطر داشته باشید که با افزایش حجم SSD که می خرید، جیب شما بیشتر خالی می شود. بهتر است اطلاعات اضافی را دور بریزید و کمی اقتصادی تر فکر کنید.

      راندمان SSD
      SSD ها، درایوهایی هستند که برای سرعت و بازدهی بالا طراحی شده اند، ولی به راستی چه عواملی را به عنوان بازدهیSSD می شناسند ؟

      علاوه بر سرعت در نوشتن و خواندن اطلاعات به صورت تصادفی و ترتیبی، میزان تاخیر در دسترسی به اطلاعات در SSDها به نسبت HDDها به مراتب پایین تر است و این به افزایش راندمان آنها کمک شایانی می کند. میزان تاخیر در دسترسی به اطلاعات در یک SSD حدودا یک دهم میلی ثانیه است و این در حالی است که در یک هارد دیسک با سرعت 7200rpm (دور در دقیقه) این عدد حدودا ۱۴ میلی ثانیه است.

      سرعت خواندن و نوشتن ترتیبی یا تصادفی؟
      خواندن و نوشتن اطلاعات در تجهیزات ذخیره سازی به ۲ شیوه ترتیبی و تصادفی انجام می شود. روش ترتیبی در هنگام کپی کردن یک فایل، باز کردن موسیقی، فیلم و یا عکس رخ می دهد و عملیات تصادفی در زمان باز کردن برنامه ها، بوت شدن سیستم عامل و یا خاموش شدن آن رخ می دهد.

      نرخ انجام عملیات تصادفی با IOPS سنجیده می شود که نمایانگر تعداد عملیات IO انجام شده در مقیاس ثانیه است. زمانی که قصد خریداری SSD را دارید لازم است به این عدد توجه کنید. زیرا هر چه میزان این عدد بیشتر باشد، سرعت بوت شدن سیستم عامل، باز شدن نرم افزارها و دسترسی به فایلها بیشتر خواهد شد.

      سرعت مناسب برای SSD در خواندن تصادفی یک بلوک ۴ کیلوبایتی از اطلاعات، باید حدودا 35000 IOPS یا بیشتر از آن باشد و برای نوشتن تصادفی می بایست حداقل 6500 تا 9000 IOPS باشد.

      درباره راندمان خواندن و نوشتن اطلاعات به صورت ترتیبی موضوع کمی فرق می کند و این راندمان بر اساس مگابایت بر ثانیه سنجیده می شود. به خاطر داشته باشید که این سرعت تاثیر چندانی در بهبود راندمان سیستم شما نخواهد داشت و فقط سرعت کپی کردن اطلاعات شما را افزایش می دهد.

      یک سرعت مناسب برای خواندن اطلاعات در حالت ترتیبی حدودا ۲۵۰ مگابایت در ثانیه است و برای نوشتن، سرعت بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ مگابایت در ثانیه برای اکثر کاربران کفایت می کند.

      توان مصرفی
      اگر SSD را برای لپ تاپ خود تهیه می کنید، باید به خاطر داشته باشید که میزان توان مصرفی آنها با یکدیگر متفاوت است. لذا توجه به این نکته باعث می شود تا شما از باتری لپ تاپ خود به بهترین نحو استفاده کنید و انرژی را بیهوده هدر ندهید.

      بهتر است به دنبال درایوی باشید که در حالت بی کار حدودا ۷۵ میلی وات و در حالت کار حدودا ۱۵۰ میلی وات انرژی مصرف کند و بالاترین میزان مصرف آن از ۲/۵ وات تجاوز نکند.

      به خاطر داشته باشید که عموما درایوهایی که توان مصرفی بالاتری دارند، گرمای بیشتری هم تولید می کنند.

      پشتیبانی از TRIM
      زمانی که شما قسمتی از اطلاعات را پاک می کنید، SSD شما درگیر پاک کردن آن قسمت می شود و سعی می کند آن اطلاعات را به صورت یک جا و در همان لحظه پاک کند، اما TRIM به شما این امکان را می دهد تا از درگیر شدن SSD جلوگیری کند.

      به محض اینکه قسمتی از اطلاعات پاک می شود، سیستم عامل با ارسال فرمان TRIM به درایو می گوید که دیگر به آن بلوک از اطلاعات نیازی ندارد و SSD می داند چگونه با این موضوع کنار بیاید و در پشت صحنه، اطلاعات را مدیریت کند و فضا را برای ذخیره کردن اطلاعات بعدی آماده کند.

      پشتیبانی از این قابلیت نیازمند پشتیبانی سیستم عامل هم می باشد، این قابلیت در ویندوز ۷ برای اکثر درایو های SSD وجود دارد.

      از آنجایی که SSDها عمر مفیدی در تعداد دفعات خواندن نوشتن اطلاعات دارند، این قابلیت به شما کمک می کند تا به عمر SSD خود بیافزایید.


    17. 6 كاربر زير از شما SAEED عزيز، سپاسگزاری كرده اند




    18. Top | #19


      درجه : مدير بازنشسته
      بخش : عمومی | بازارچه | مشاوره
      شماره كاربري : 314196
      نوشته ها: 8,298
      سپاس ها : 10,149
      سپاس از شما 33,745 بار در 6,561 پست
      جزئيات بيشتر

      پیش فرض راهنمایی انتخاب کارت گرافیک خوب با قیمت مناسب

      وقتی که برای خرید کارت گرافیک به بازار کامپیوتر میروید، مدلهای متنوعی از انواع کارتهای گرافیک با انواع نامها و قیمتهای مختلف میبینید. با نامهای زیادی مثل GeForce یا ATI یا Dedicated و ... مواجه میشوید که کمی گیج کننده میباشد!
      GPU: مخفف graphics processing unit به معنای "واحد پردازش گرافیکی" میباشد. تقریباً میتوان گفت هر جائی که تصویر وجود دارد GPU هم وجود دارد، یعنی وظیفه GPU به وجود آوردن تصویر است و بعد از آن هم تصویر را به یک خروجی به نام صفحه نمایش میفرستد. پس میتوان گفت در تمام کامپیوترها یا بازیهای کامپیوتری مثل Xbox و Play Station یا موبایلها و ... GPU وجود دارد. GPU را نباید با کارت گرافیکی اشتباه گرفت، چون GPU یک تعریف است و کارت گرافیکی به قطعه ای میگوند که کار آن GPU است. در واقع GPU میتواند به شکل کارت گرافیکی و یا Onboard (یعنی روی مادربورد قرار گرفته شده) باشد. معمولاً GPUهای Onboard قدرت کمتری از کارتهای گرافیکی دارند.

      کارت گرافیکی: احتمالاً الان بدانید کارت گرافیکی چیست، قطعه ای دارای شکاف که وظیفه اش تولید تصاویر و فرستادن آن برای نمایش است و بر روی مادربورد نصب میشود. کارتهای گرافیکی میتوانند قابلیتهای متفاوتی داشته باشد مثل TV tuner، Capture و ... و برای همین است که چندین Slot کارت گرافیکی بر روی مادربوردتان وجود دارد. بحثمان را بر روی کارتهای گرافیکی GPU متمرکز میکنیم.

      تاریخچه کارت گرافیکی: اولین کارت گرافیکی که ساخته شد در IBM PC و در سال 1981 استفاده شده بود و MDA نام داشت و قادر بود که تنها متنی با 80 ستون و 25 ردیف را نشان دهد و ظرفیت آن 4 KB بود. در واقع این کارت گرافیکی قادر به نمایش هیچ گونه تصویری نبود. اما کمی پس از آن CGA ساخته شد که قادر بود تصاویری با رزلوشن 640×200 و در 4 رنگ را نشان دهد و ظرفیت آن هم 16 KB بود. به همین ترتیب تا سال 1987 کارتهای گرافیکی با نامهای HGC و PGA و EGA و 8514 و MCGA و VGA ساخته که همه جنبه آزمایشی داشتند و از نظر عملکرد قابل قبول نبودند. (در بازار ایران استفاده از VGA به جای لغت کارت گرافیکی غلط مصطلح است) اما پس از آن SVGA ساخته شد که تا رزلوشن 800×600 و 256 رنگ را ساپورت میکرد و ظرفیت آن 512 KB بود و توانست بازار کامپیوتر را متحول کند. نسلهای بعدی XGA و XGA2 و SVGA (نسخه ای جدید از آن) بودند و توسط کمپانیهای ATI و S3 و Creative و Matrox عرضه میشدند. در سال 1997 کارتهای 3D با نام Voodoo و توسط 3dfx ساخته شد که قابلیتهای زیادی در زمینه کارهای گرافیکی داشت و پس از آن هم Voodoo2 عرضه شد که همزمان با آن شرکت NVIDIA دو مدل TNT و TNT2 را ارائه داد. تمامی این کارتها از باس PCI استفاده میکردند که موجب میشد سرعت پردازنده ها کاهش یابد. به همین منظور شرکت Intel باس جدید به نام AGP ساخت که فقط مخصوص کارتهای گرافیکی بود و آنها را به CPU ارتباط میداد. در بین سالهای 1999 و 2002 کمپانی NVIDIA توانست با تولید کارتهای گرافیکی GeForce بازار گرافیک را در دست خود بگیرد و 3dfx را از دور خارج کند. از سال 2002 به بعد 90 درصد بازار کارتهای گرافیکی در دست دو کمپانی ATI (با مدل Radeon) و NVIDIA (با مدل GeForce) قرار گرفته است.
      خوب اگر تا اینجا خوندید و با اصطلاحاتی که روبرو شدید مانوس نیستید، بهتر است تا آخر ادامه دهید!

      پردازنده و انواع حافظه کارت گرافیکی: کارت گرافیکی خود به تنهایی مانند یک کامپیوتر است و از یک CPU و یک مموری تشکیل شده است. اگر تاکنون بر روی یک کارت گرافیکی دقت کرده باشید، چیزی مانند همان پردازنده ای که روی مادربوردتان وجود دارد روی آن میبینید که دارای یک فن و یک خنک کننده است. در واقع این هسته کارت گرافیکی است و عموماً دارای فرکانسی بین تا 850 مگاهرتز میتواند باشد. قسمت دیگر کارت، مموری آن است که از جنسی شبیه به RAM میباشد و آن را با نامهایی چون VRAM, WRAM, SGRAM و ... میشناسند. ظرفیت این رم میتواند تا 4 گیگابایت باشد، البته الان دیگر کمتر از 128 مگابایت ساخته نمیشود و بیشتر از 1 گیگ هم به ندرت دیده میشود. مانند RAM این حافظه هم دارای شکافی از جنس رم است که از سال 2003 به بعد از تکنولوژی DDR برای آن استفاده شده است و با پیشرفت این تکنولوژی از DDR2و GDDR3 و GDDR4 و GDDR5 هم استفاده شد. بازه مقدار پردازنده ای که هر یک از این شکافها میتوانند داشته باشند عبارتست از:
      DDR 166 - 950
      DDR2 533 - 1000
      GDDR3 700 - 1800
      GDDR4 1600 - 2400
      GDDR5 3000 – 3800
      از نظر ظاهری تفاوت اینها در تعداد اسلات آنها میباشد، ولی از نظر فنی هر چه این تکنولوژی پیشرفت کرده سرعت آنها هم افزایش پیدا کرده است. در نتیجه میتوان گفت کارت گرافیکی با ظرفیت 256 MB که GDDR3 باشد از یک کارت گرافیکی DDR2 با ظرفیت 512 MB سرعت بیشتری میتواند داشته باشد. قاعده کلی برای مقایسه این دو وجود ندارد، چون سرعت CPU و یک سری عوامل دیگر هم در آن دخیل هستند. البته هنوز کارتهای GDDR4 و GDDR5 رایج نشده و از DDR هم کمتر استفاده میشود.

      انواع حافظه از دیدی دیگر: حتماً هنگام خرید با واژه Dedicated یا Integrated مواجه شده اید. حافظه کارت گرافیکی همواره مقدار ثابتی است که توانایی آن را مشخص میکند. همانطور که گفته شد حافظه GPU و RAM از یک جنس هستند، در نتیجه میتوان از RAM کامپیوتر مقداری فضا قرض گرفت و از آن به عنوان حافظه GPU استفاده کرد. این توانایی است که بعضی از کارتهای گرافیکی دارا هستند و به آن Integrated یا Shared میگویند، و اگر حافظه کارت گرافیکی ثابت و غیرقابل تغییر باشد به آن Dedicated میگویند. پس اگر دو کارت گرافیکی با قیمت یکسان دیدید که یکی دارای حافظه 512 مگابایت Dedicated بود و دیگری 64 مگابایت با 1 گیگابایت Shared بدین معناست که اولی فقط دارای یک حافظه 512 مگابایتی است و دومی دارای یک حافظه 64 مگابایتی است که میتواند 1 گیگابایت از رم کامپیوتر به عنوان حافظه خودش استفاده کند. دومی به نظر خیلی به صرفه تر و قویتر میرسد و این حسن حافظه های Integrated است که ارزانتر هستند و ظرفیتشان بالاتر است، اما اشکالش این است که مثلاً 1 گیگابایت حافظه Shared که دارند شما را تضمین نمیکند که همیشه بتوانید از تمام آن 1 GB بتواند استفاده کند، چون این ظرفیت از رم کامپیوتر گرفته میشود و ممکن است در لحظه ای که میخواهد از رم استفاده کند، رم خودش از فضای زیادی استفاده کند و در نتیجه میبنیید که سیستمتان به یک دفعه کند میشود و یا هنگ میکند. به همین دلیل است که میگویند کارتهای Dedicated برای بازیها یا نرم افزارهای گرافیکی 3D مثل مایا مناسبتر هستند.

      کمپانیهای عرضه کننده کارت گرافیکی: در حال حاضر کمپانیهایی که کارت گرافیکی تولید میکنند عبارتند از: NVIDIA و ATI و Intel و VIA و S3 و Matrox که سه تای آخر فروش زیادی ندارند و کارتهای گرافیکی Intel هم از قدرت زیاد بالایی برخوردار نیستند و بازار تقریباً در دست دو کمپانی ATI و NVIDIA است. ATI کمپانی کانادایی است که در سال 2006 توسط شرکت AMD که خود تولید کننده CPU است خریده شد اما باز هم با همان برند ATI شناخته میشود. بزرگترین محصول این کمپانی کارتهای گرافیکی Radeon است و رقیب آن محصول GeForce از کمپانی NVIDIA است. این دو محصول باعث شده اند که این دو کمپانی شدیداً با هم در رقابت باشند. البته کمپانی NVIDIA به غیر از GeForce که بزرگترین محصول آن است محصولات دیگری از قبیل nForce هم دارد. (کارتهای گرافیکی Onboard)

      NVIDIA GeForce و نامگذاری آن: اولین کارت گرافیکی GeForce در سال 1999 عرضه شد که دارای اسلات SD و بعدها DDR بود. NVIDIA به طور میانگین هر سال تکنولوژی GeForce را پیشرفته تر میکرد و عددی را به عنوان پسوند تکنولوژی استفاده شده به GeForce اضافه میکرد. در سال 2000 کارتهای GeForce2 و در 2001 کارتهای GeForce3 و به همین ترتیب تا GeForce9 (در سال 2008) ساخته شد. ناگفته نماند که بجای GeForce5 از GeForce FX استفاده شد. البته اینها تفاوت سخت افزاری زیادی با هم نداشتند و اسلات آنها و یا ظرفیتشان ارتباط زیادی با نامشان ندارد و بیشتر یک قدم نرم افزاری رو به جلو داشته اند. مدلهای بعدی با نام GeForce 100 و 200 و 300 تولید شدند که در بازار فقط سری GeForce 200 که به آن GTX 200 هم میگویند قابل خرید است (GeForce 300 دارای اسلات GDDR5 است و هنوز وارد بازار نشده و GeForce 100 هم به تولید انبوه نرسید)
      حالا فرض کنید به بازار میروید و با کارت گرافیکی با نام GeForce 8700 GT مواجه میشوید. با هم آن را تشریح میکنیم. GeForce نام برند سازنده کارت گرافیکی است که بعد از آن عددی چهار رقمی می آید. رقم اول سری GeForce را مشخص میکند، یعنی این کارت GeForce8 میباشد. رقم دوم Category نام دارد و رده کارت را مشخص میکند. این عدد میتواند یکی از ارقام زیر باشد:
      • 0 یا 5: ضعیفترین رده است که قیمت ارزانتری نسبت به بقیه رده ها دارد. در این کارتها از اسلات DDR و DDR2 استفاده میشود.
      • 6 یا 7: رده ای که قیمت و قدرت متوسطی نسبت به بقیه رده ها دارد. در این کارتها از اسلات DDR2 و GDDR3 استفاده میشود.
      • 8 یا 9: قویترین رده است و اسلات آن GDDR3 میباشد.
      رقم سوم و چهارم هم که "مشتق" نامیده میشوند نشان میدهند که مدل مورد نظر چه قدر نسبت به مدلهای گذشته تغییر کرده است، تغییراتی از قبیل ظرفیت مموری یا فرکانس پردازنده و ... که فقط سه عدد 00 و 25 و 50 برای آن استفاده میشود. این نامگذاری تا GeForce8 ادامه داشت و بعد از آن از پسوند استفاده میشد و به جای آن همواره رقم سوم و چهارم 00 قرار میگرفت. این پسوند در واقع همان تغییراتی که مشتق نشان میداد را نشان میدهد و البته کمی دقیقتر است و هر رده پسوندی برای خود دارد. در زیر فهرستی از این پسوندها را به ترتیب قدرت کارت آورده شده است:
      • رده 0 و 5: SE, LE, GS, GT
      • رده 6 و 7: LE, GS, GSO, GT, GTS
      • رده 8 یا 9: GS, GT, GTS, GTO, GTX, Ultra, GX2
      خوب الان میتوانید با دیدن یک کارت GeForce مدل آن را تشخیص دهید. البته این نامگذاری برای کارتهای GeForce FX تا GeForce 9 استفاده میشود و برای نامگذاری کارتهای GTX 200 به جای استفاده از این عدد چهار رقمی از یک عدد سه رقمی (که رقم اول آن 2 است) استفاده میشود و بعد از آن یک حرف M اضافه میکنند. مانند GeForce GTX 260M

      ATI Radeon و نامگذاری آن: دسته بندی کارتهای Radeon تقریباً بر اساس ورژن DirectXی که ساپورت میکنند صورت میگیرد. سریهای Radeon عبارتند از R100 و R200 و به همین ترتیب تا R800 که دقیقاً مانند GeForce هر کدام دارای یک پیشرفت نرم افزاری نسبت به قبلی بوده اند. در سال 2000 اولین سری یعنی R100 ساخته شد و دارای اسلات DDR بود. نامگذاری کارتهای Radeon از R200 به بعد از یک قاعده کلی پیروی میکرد. کارتهای Radeon را به چند شکل نامگذاری مانند 9500 یا X1800XT یا HD2600 و ... کارتهای Radeon معمولاً دارای یک پیشوند و یک عدد چهار رقمی و یک پسوند میباشند. مدلهای Radeon از گذشته با اعداد چهار رقمی بیان میشده اند تا اینکه رقم اول به 9 رسید و اگر قرار بود مدلها طبق همین فرمت ادامه پیدا کنند بابد از عددی پنج رقمی استفاده میشد. برای همین از یک پیشوند مثل X به همراه یک عدد سه رقمی استفاده شد. این روند دوباره ادامه پیدا کرد تا این عدد سه رقمی از مرز 999 گذشت و به یک عدد چهار رقمی تبدیل شد. نامگذاری ادامه پیدا کرد و وقتی رقم اول این عدد به 2 رسید از پیشوند HD استفاده شد. برای فهم بهتر مدلها را بر اساس پیشوند به چند دسته زیر تقسیم کردم:
      • 9***: این سری که سال 2002 و 2003 تولید میشد و الان دیگر استفاده نمیشود. به هر حال این سری را میتوان به دو بازه تقسیم کرد، کارتهای بین 9000 تا 9250 که R200 بوده و از قدرت بالایی برخوردار نبوده و به دلیل داشتن DirectX 8.1 قادر به اجرای ویندوز ویستا نبودند و کارتهای بین 9500 تا 9800 که R300 بوده و تواناییهای به نسبت بالائی داشتند و قادر به اجرای ویندوز ویستا بودند. این سری را با سری GeForce FX مقایسه میکنند و بعضی از مدلهای آن یک پله بالاتر از کارتهای GeForce FX است.
      • X***: این سری هم در بین سالهای 2004 و 2005 تولید میشد و باز هم میتوان آن را به دو دسته تقسیم کرد، یکی کارتهای بین X300-X600 که R300 بوده و با اجرای DirectX 9 توانستند از کارتهای سری GeForce FX پیشی گرفته و کمی پائینتر از GeForce 6 قرار گیرند، دیگری کارتهای R400 بین X700-X850 که با سری GeForce 6 رقابت میکردند.
      • X1***: این سری در بین سالهای 2005 و 2006 تولید میشد و آن را میتوان به سه بازه تقسیم کرد، اولی فقط یک مدل ارزان قیمت X1050 میباشد که هنوز یک کارت R300 بود و یک سری توانائیهای بیشتر نسبت به سری قبل داشت. دومی بازه بین X1300-X1550 که از نظر قدرت کمی پائینتر از سری GeForce 7 قرار دارد و بازه دیگر هم شامل یک مدل X1650 و مدلهای بین X1800-X1950 است که کارتهای بسیار خوبی از نظر عملکرد هستند. این دو دسته آخر R500 میباشند.
      • HD 2***: کارتهای 2007 که R600 بوده و در آنها از DirectX 10 استفاده میشود و از قدرت بالایی برخوردار هستند. این کارتهای از سری GeForce 7 قویتر و از GeForce 8 ضعیفتر میباشند.
      • HD 3***: این سری که R600 میباشد در سال 2007 و 2008 تولید میشد دارای یک سری تغییرات جزئی نسبت به سری گذشته است، از جمله استفاده از DirectX 10.1 و مصرف انرژی کمتر. میتوان این سری را به سه دسته تبدیل کرد، اولی مدل HD 3400 که کلاً توانائیهایش نسبت به سری HD 2 کمتر است، دسته مدل HD 3600 که از نظر عملکرد در حد متوسط است و پائینتر از GeForce 8 قرار دارد. دسته دیگر هم بازه بین HD 3850-3870 میباشد که از سری GeForce 8 کمی پائینتر است اما قیمتش از آن بسیار مناسبتر میباشد.
      • HD 4***: آخرین سری تولیدی ATI که از سال 2008 تاکنون در حال تولید است و از R700 استفاده میکند. از جمله تغییرات این سری استفاده از GDDR5 در بعضی مدلهایش میباشد. این سری هم میتوان به چند دسته تقسیم کرد، اولی HD 4300-4500 که دارای مصرف انرژی بسیار پائین و عملکرد متوسط و بسیار ارزان هستند، دومی مدل HD 4600 که از GeForce 8 بهتر و تقریباً در حد GeForce 9 میباشد، سومی مدل HD 4770 که اولین کارت گرافیکی 40 نانومتری بود، چهارمی بازه بین HD 4830-4870 که از GeForce 9 بالاتر و از GTX 200 پائینتر است، و آخری هم HD 4890 که بالاترین مدل ATI میباشد.
      خوب حالا که با پیشوند و رقم اول آشنا شدید توضیحی هم در مورد رقم دوم بدهم، رقم دوم را میتوان به سه دسته در نظر گرفت:
      • 8 و 9: کارتهای با عملکرد بسیار بالا که دارای اسلات GDDR3 و GDDR4 و GDDR5 هستند. پسوندی که برای این کارتها به کار می رود XTX, XT, XT PE, XL, Pro, GTO, GT میباشد. مانند X1950 یا HD 4870
      • 5 تا 7: کارتهای با عملکرد متوسط بالا که دارای اسلات DDR2 و GDDR3 و GDDR4 هستند. پسوندی که برای این کارتها به کار می رود XT, XL, Pro, SE, GTO, GT میباشد. مانند X1600 یا HD 2600
      • 0 تا 4: کارتهای ارزان قیمت که دارای اسلات DDR2 و GDDR3 هستند. پسوندی که برای این کارتها به کار می رود SE, HM میباشد. مانند X1050 یا HD 2400
      رقم سوم هم به مانند کارتهای GeForce میزان تغییرات آن ورژن از کارت را مشخص میکند.

      Intel: کارتهای گرافیکی شرکت اینتل تقریباً همه Integrated هستند و از قدرت بسیار پائینی نسبت به ATI یا NVIDIA برخوردار هستند، برای همین پیشنهاد میکنم که برای خرید اصلاً سراغ Intel نروید. با این حال مدلهای آن را برایتان معرفی میکنم (مدلهای Intel کلاً کمتر از ده تا هستند):
      نامگذاری کارتهای Intel بدین صورت است که ابتدا از GMA استفاده میشود و بعد از آن یک عدد سه یا چهار رقمی که میتواند دارای پیشوند و پسوند باشد ذکر میشود. مانند GMA 900 یا GMA X3500 یا GMA X4500HD و ...
      کارتهای که دارای پیشوند X نمیباشند از نظر قدرت و عملکرد بسیار ضعیف هستند و استفاده از آنها دیگر متداول نیست. این کارتهای عبارتند از: GMA 900, 950, 3000, 3100. البته مدل GMA 950 ویژه سیستمهای با پردازنده Atom ساخته شده و اگر پردازنده تان Atom است ناچارید از آن استفاده کنید چون شرکتهای دیگر چنین کارت گرافیکی نساخته اند!
      اما کارتهایی که دارای پیشوند X هستند از قدر گرافیکی نسبتاً بالایی برخوردارند، کلاً پنج مدل بیشتر در این سری وجود ندارد، یکی X3000 که به دلیل قدرت گرافیکی بسیار پائینش خیلی مورد انتقاد قرار گرفت، در عوض X3100 و X3500 این مشکل را نداشتند. مدلهای دیگر X4500 و X4560 هستند که قویترین کارتهای Intel میباشند و تنها کارتهایی هستند که میتوانند با ATI و NVIDIA رقابت کنند. اینطور بگویم که اگر خواستید کارت Intel بخرید اگر این دو مدل نبود از آن صرف نظر کنید! مدلی هم با نام X4500HD وجود دارد که همان مدل قبلی است با این تفاوت که 1080p HD را هم ساپورت میکند.


    19. 6 كاربر زير از شما SAEED عزيز، سپاسگزاری كرده اند




    20. Top | #20


      درجه : مدير بازنشسته
      بخش : iOS
      شماره كاربري : 623455
      نام : moein
      نوشته ها: 6,525
      سپاس ها : 4,384
      سپاس از شما 33,518 بار در 6,979 پست
      جزئيات بيشتر

      پیش فرض راهنمای خرید cpu براساس قیمت



      این راهنما به شما کمک می کند تا بهترین پردازنده را براساس بودجه خود انتخاب نمایید.
      معیار اصلی ما در انتخاب پردازنده ها: بازده، قدرت و قیمت می باشد. موارد دیگر مانند اورکلاکینگ و یا پلتفرم نیز برای برخی مهم است ولی ما به دنبال ساده نمودن این راهنما هستیم و به این موارد نمی پردازیم.
      این راهنمای خرید هر ماه بروز رسانی می شود تا از تغییر و تحولات بازار در هر ماه مطلع گردید. اما متاسفانه بازار قطعات کشور به اندازه کافی به روز نیست و تغییر قیمت ها پس از مدت زمان حدود 3 تا 4 هفته، بازار ایران را تحت تاثیر قرار می دهند. در هر حال این راهنمای خرید شما را با پردازنده های روز دنیا آشنا نموده و شما کمک می کند تا بهترین انتخاب ممکن و متناسب با بودجه خود را داشته باشید.
      قیمت و موجودیت پردازنده های معرفی شده در این راهنمای خرید در بازار ایران نیز بررسی شده است. قیمت های این راهنمای خرید آخرین بار در 14 آبان ماه 1390بروز رسانی شده اند.
      بروز رسانی قیمتها ماه اکتبر – آبان 1390

      مهمترین خبر این ماه عرضه پردازنده های سری FX ای ام دی با معماری Bulldozer بود. اما متاسفانه پردازنده های جدید AMD که حاوی بیش از 2 میلیارد ترانزیستور می باشند؛ قدرت چندان زیادی را برای گیمرها به ارمغان نیاورده اند. طرفداران AMD انتظار ارائه پلتفرم بهتر از sandy bridgeاینتل را داشتند اما پردازنده های Core i3 و Core i5 اینتل علاوه بر بازده بالاتر، قیمت پایین تری را نسبت به CPUهای Bulldozer دارند و در نتیجه انتخاب مناسب تری هستند.
      در حال حاضر تنها سه مدل از پردازنده های بولدوزر AMD وارد بازار شده اند: پردازنده 6 هسته ای FX-6100 با فرکانس 3.3GHz و قیمت 165 دلار، پردازنده 8 هسته ای FX-8120 با فرکانس 3.1GHz و قیمت 205 دلار و پردازنده 8 هسته ای FX-8150 با فرکانس 3.6GHz و قیمت 245 دلار.
      AMD علاوه بر پردازنده های سری FX، چند محصول دیگر را از سری Phenom عرضه کرد. Phenom II X4 960T اولین بار در ماه می 2010 معرفی شد ولی هیچ وقت وارد بازار خرده فروشی نشد. AMD ترجیح می داد این پردازنده تنها توسط برخی از تولید کنندگان کامپیوتر مانند Dell بصورت انحصاری استفاده شود. اما حال AMD تصمیم خود را تغییر داده و این پردازنده را وارد بازار کرده است. 960T نسخه چهار هسته ای از پلتفرم 6 هسته ای Phenom است که از قابلیت Turbo Core این شرکت پشتیبانی می کند. متاسفانه قیمت پردازنده Phenom II X4 960T گران است بنابراین انتخاب مناسبی به شمار نمی رود. در همین بازه قیمتی، پردازنده قدرتمند Phenom II X4 955 Black Edition وجود دارد که گزینه جذاب تری است.
      AMD علاوه بر 960T پردازنده 3.4 گیگاهرتزی Phenom II X2 270 و 2.5 گیگاهرتزی A4-3300 را نیز وارد بازار کرد. از آنجایی که تنها تفاوت این دو پردازنده با نسخه های قبلی در سرعت Clock آنهاست و بازده پایین تری نسبت به مدل های قوی تر AMD دارند این دو پردازنده را نیز پیشنهاد نمی کنیم.
      از اینتل چه خبر؟ اینتل هیچ پردازنده جدیدی را عرضه نکرد دلیل آن هم بی رقیب بودن CPUهای Sandy bridge این شرکت است. از آنجای که پردازنده های AMD سری FX نیز قادر به رقابت با Sandy Bridge نیستند اینتل نیازی به عرضه محصول جدید احساس نمی کند. اما پردازنده های Pentium G620, G840 و Core i5-2300 هر کدام در بازار جهانی 5 دلار ارزان شدند و در بازار ایران به دلیل گران شدن نرخ ارز حدود 5 تا 10% گران شدند!
      به دلیل عدم ارائه پردازنده جدید از اینتل و همچنین عدم بازده مناسب پردازنده های سری FX AMD راهنمای خرید CPU تفاوت چندانی با ماه پیش نکرده است.


      game center ID:
      I-MOEIN


    21. 9 كاربر زير از شما Mic Mic عزيز، سپاسگزاری كرده اند





    صفحه 2 از 14 نخستنخست 123412 ... آخرینآخرین

       توضیحاتی درباره این موضوع

    کلمات کلیدی این موضوع

    مجوز های ارسال و ویرایش

    • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
    • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
    • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
    • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
    •