شبکه GPRS که مخفف عبارت General Packet Radio Service میباشد یک شبکه خصوصی "همیشه روشن" برای دیتاست. این سیستم از شبکه تلفن سلولی GSM موجود برای ارسال و دریافت دیتا برمبنای TCP/IP به دستگاههای موبایل GPRS استفاده میکند.

آدرسهای IP خصوصی بصورت دینامیکی در شبکه به دستگاههای موبایل اختصاص می یابد. اما این APN یا Access Points Names است که یک مسیر "گیت وی" به سایر شبکه ها مانند اینترنت، سرویسهای WAP و یا شبکه های خصوصی ایجاد میکند. در عمل فایروالها با قرار گرقتن در APN، شبکه های خصوصی و عمومی را از هم مجزا نگه میدارند. بدین ترتیب آدرسهای IP اختصاص یافته به دستگاههای GPRS از بیرون شبکه GPRS قابل آدرس دهی نیستند. بعبارت دیگر این دستگاهها را نمیتوان از داخل اینترنت رویت کرد.

اینترنت و GPRS بیشتر برای قسمت کلاینت طراحی شده اند که مستقیما توسط مودم یا راتر (Router) عمل میکند. معنای این گفته ها آنست که میتوانید براحتی به اینترنت و شبکه خصوصی شرکت خود وصل شوید اما به این راحتی ها نخواهید توانست دستگاه بیسیم خود را به سرور تبدیل کنید.

انواع دستگاههای GPRS وجود دارد که میتوانند سرویسهایی بروی تلفن موبایل، کارت رادیویی برای یک کامپیوتر، کامپیوتر دستی handheld مجهز به موبایل GPRS را ارئه کنند.

سه کلاس یا طبقه کاری برای دستگاههای GPRS وجود دارد که در عمل فقط کلاس B موجود است.

کلاس A - همزمان در حالتهای GSM و GPRS کار میکند بنحویکه صوت و دیتا را در یک لحظه برقرار میسازد.

کلاس B - همزمان در حالتهای GSM و GPRS کار میکند اما نمیتواند دو ارتباط را در یک لحظه حفظ کند.

کلاس C - در هر دو حالت GSM و GPRS کار میکند اما نه در یک زمان.