• ورود

    عضويت در سايت موبايلستان ايميل فعال سازي ارسال نشده است ؟ کلمه عبور خود را گم کرده ايد ؟
  • ثبت نام

  • صفحه 2 از 2 نخستنخست 12
    نمایش نتایج: از 11 به 15 از 15

    برنامه نویسی

    1. Top | #11



      درجه : عضو طلایی
      شماره كاربري : 383445
      نام : پارسا
      نوشته ها: 1,322
      سپاس ها : 17,399
      سپاس از شما 7,246 بار در 1,283 پست
      جزئيات بيشتر

      پیش فرض درس دهم – ساخت یک برنامه ساده

      اجازه بدهید یک برنامه بسیار ساده به زبان سی شارپ بنویسیم.این برنامه یک پیغام را در محیط کنسول نمایش می دهد.

      در این درس می خواهم ساختار و دستور زبان یک برنامه ساده سی شارپ را توضیح دهم.

      برنامه Visual C# Express را اجرا کنید.

      از مسیر File > New Project یک پروژه جدید ایجاد کنید.

      حال با یک صفحه مواجه می شوید که از شما می خواهد نام پروژه تان را انتخاب و آن را ایجاد کنید(شکل زیر)



      گزینه Console Application را انتخاب کنید و نام پروزه تان را MyFirstProgram انتخاب کنید.

      یک Console Application برنامه ای تحت داس در محیط وینوز است و فاقد محیط گرافیکی می باشد.

      بهتر است برنامه خود را در محیط کنسول بنویسید تا بیشتر با مفهوم برنامه نویسی آشنا شوید.

      بعد از اینکه آموزش مبانی زبان به پایان رسید،برنامه نویسی در محیط ویندوز و بخش بصری سی شارپ را آموزش خواهیم داد.


      بعد از فشردن دکمه OK ، برنامه Visual C# یک solution در یک فولدر موقتی ایجاد می کند.یک solution مجموعه ای از پروژه هاست، اما در بیشتر تمرینات شامل یک پروژه می باشد.

      فایل solution دارای پسوند sln می باشد و شامل جزییاتی در مورد پروژه ها و فایلهای وابسته به آن می باشد.

      پروژه جدید همچنین حاوی یک فایل با پسوند .csproj می باشد که آن نیز شامل جزییاتی در مورد پروژه ها و فایلهای وابسته به آن می باشد.

      حال می خواهیم شما را با محیط کد نویسی آشنا کنیم.


      محیط کدنویسی جایی است که ما کدها را در آن تایپ می کنیم.

      کدها در محیط کدنویسی به صورت رنگی تایپ می شوند در نتیجه تشخیص بخشهای مختلف کد را راحت می کند.


      منوی سمت چپ (شماره ۱) شامل لیست کلاسها ،ساختارها ، انواع شمارشی و…و منوی سمت راست (شماره ۲) شامل اعضای کلاسها ،ساختارها ، انواع شمارشی و… می باشد.

      نگران اصطلاحاتی که به کار بردیم نباشید آنها را در فصول بعد توضیح خواهم داد.

      همه فایلهای دارای کد در سی شارپ دارای پسوند .cs هستند.

      در محل کد نویسی کدهایی از قبل نوشته شده که برای شروع شما آنها را پاک کنید و کدهای زیر را در محل کدنویسی بنویسید :

      1
      2
      3
      4
      5
      6
      7
      8
      9
      10
      namespace MyFirstProgram
      {
      class Program
      {
      static void Main()
      {
      System.Console.WriteLine("Welcome to Visual C# Tutorials!");
      }
      }
      }





      ساختار یک برنامه در سی شارپ

      مثال بالا ساده ترین برنامه ای است که شما می توانید در سی شارپ بنویسید.

      هدف در مثال بالا نمایش یک پیغام در صفحه نمایش است.هر زبان برنامه نویسی دارای قواعدی برای کدنویسی است.
      اجازه بدهید هر خط کد را در مثال بالا توضیح بدهیم.

      در خط اول فضای نام (namespace) تعریف شده است که شامل کدهای نوشته شده توسط شما است و از تداخل نامها جلوگیری می کند.در باره فضای نام در درسهای آینده توضیح خواهیم داد.

      در خط دوم آکولاد ( } ) نوشته شده است.آکولاد برای تعریف یک بلوک کد به کار می رود.

      سی شارپ یک زبان ساخت یافته است که شامل کدهای زیاد و ساختارهای فراوانی می باشد.

      هر آکولاد باز( { ) در سی شارپ باید دارای یک آکولاد بسته ( }) نیز باشد.همه کدهای نوشته شده از خط ۲ تا خط ۱۰ یک بلوک کد یا بدنه فضای نام است.

      در خط ۳ یک کلاس تعریف شده است.در باره کلاسها در فصلهای آینده توضیح خواهیم داد.

      در مثال بالا کدهای شما باید در داخل یک کلاس نوشته شود.بدنه کلاس شامل کد های نوشته شده از خط ۴ تا ۹ می باشد.

      خط ۵ متد Main یا متد اصلی نامیده می شود. هر متد شامل یک سری کد است که وقتی اجرا می شوند که متد را صدا بزنیم.

      در باره متد و نحوه صدا زدن آن در فصول بعدی توضیح خواهیم داد.متد Main نقطه آغاز اجرای برنامه است.

      این بدان معناست که ابتدا تمام کدهای داخل متد Main و سپس بقیه کدها اجرا می شود.در باره متد Main در فصول بعدی توضیح خواهیم داد.

      متد Main و سایر متدها دارای آکولاد و کدهایی در داخل آنها می باشند و وقتی کدها اجرا می شوند که متدها را صدا بزنیم.

      هر خط کد در سی شارپ به یک سیمیکولن ( ; ) ختم می شود.اگر سیمیکولن در آخر خط فراموش شود برنامه با خطا مواجه می شود.

      مثالی از یک خط کد در سی شارپ به صورت زیر است :
      1
      System.Console.WriteLine("Welcome to Visual C# Tutorials!");







      این خط کد پیغام Welcome to Visual C# Tutorials! را در صفحه نمایش نشان می دهد.

      از متد WriteLine() برای چاپ یک رشته استفاده می شود.یک رشته گروهی از کاراکترها است که به وسیله دابل کوتیشن (“) محصور شده است.

      مانند :”Welcome to Visual C# Tutorials!”

      یک کاراکتر میتواند یک حرف،عدد، علامت یا ….باشد.

      در کل مثال بالا نحوه استفاده از متد WriteLine است که در داخل کلاس Consoleکه آن نیز به نوبه خود در داخل فضای نام MyFirstProgram قرار دارد را نشان می دهد.

      توضیحات بیشتر در درسهای آینده آمده است.سی شارپ فضای خالی و خطوط جدید را نادیده می گیرد.

      بنابراین شما می توانید همه برنامه را در یک خط بنویسید.اما اینکار خواندن و اشکال زدایی برنامه را مشکل می کند.

      یکی از خطاهای معمول در برنامه نویسی فراموش کردن سیمیکولن در پایان هر خط کد است.به مثال زیر توجه کنید :

      1
      2
      System.Console.WriteLine(
      "Welcome to Visual C# Tutorials!");







      سی شارپ فضای خالی بالا را نادیده می گیرد و از کد بالا اشکال نمیگیرد.

      اما از کد زیر ایراد می گیرد:

      1
      2
      System.Console.WriteLine( ;
      "Welcome to Visual C# Tutorials!");





      به سیمیکولن آخر خط اول توجه کنید.برنامه با خطای نحوی مواجه می شود چون دو خط کد مربوط به یک برنامه هستند و شما فقط باید یک سیمیکولن در آخر آن قرار دهید.

      همیشه به یاد داشته باشید که سی شارپ به بزرگی و کوچکی حروف حساس است.یعنی به طور مثال MAN و man در سی شارپ با هم فرق دارند.

      رشته ها و توضیحات از این قاعده مستثنی هستند که در درسهای آینده توضیخ خواهیم داد.

      مثلا کدهای زیر با خطا مواجه می شوند و اجرا نمی شوند :

      1
      2
      3
      system.console.writeline("Welcome to Visual C# Tutorials!");
      SYSTEM.CONSOLE.WRITELINE("Welcome to Visual C# Tutorials!");
      sYsTem.cONsoLe.wRItelIne("Welcome to Visual C# Tutorials!");






      تغییر در بزرگی و کوچکی حروف از اجرای کدها جلوگیری می کند.

      اما کد زیر کاملا بدون خطا است :

      1
      System.Console.WriteLine("WELCOME TO VISUAL C# TUTORIALS!");



      همیشه کدهای خود را در داخل آکولاد بنویسید:

      1
      2
      3

      {
      statement1;
      }





      این کار باعث می شود که کدنویسی شما بهتر به چشم بیاید و تشخیص خطاها راحت تر باشد.

      یکی از ویژگیهای مهم سی شارپ نشان دادن کدها به صورت تو رفتگی است بدین معنی که کدها را به صورت تو رفتگی از هم تفکیک می کند و این در خوانایی برنامه بسیار موثر است.
      ذخیره پروژه و برنامه

      برای ذخیره پروژه و برنامه می توانید به مسیر File > Save All بروید یا از کلیدهای میانبر Ctrl+Shift+S استفاده کنید.

      همچنین می توانید از قسمت Toolbar بر روی شکل زیر کلیک کنید :



      که در این صورت برنامه شما فورا ذخیره می شود.

      وقتی که بر روی شکل بالا کلیک می کنید صفحه زیر باز می شود که از شما می خواهد که نام و محل ذخیره پروژه را مشخص کنید.



      در کادر جلوی کلمه Name ،نام و در جلوی کلمه Location با استفاده از دکمه Browse میتوان محل ذخیره پروژه را در هارد دیسک تعیین کرد.

      حال بر روی دکمه Save کلیک کنید تا برنامه ذخیره شود.

      برای باز کردن یک پروژه یا برنامه از منوی File گزینه Open را انتخاب می کنید یا بر روی آیکون پوشه در toolbar درست قبل از آیکون Save کلیک کنید.

      سپس به محلی که پروژه در آنجا ذخیره شده میروید و فایلی با پسوند sln یا پروژه با پسوند .csproj را باز می کنید.
      اصلاح برنامه

      قبلا یاد ذکر شد که کدهای ما قبل از اینکه آنها را اجرا کنیم ابتدا به زبان میانی مایکروسافت ترجمه می شوند. برای کامپایل برنامه از منوی Debug گزینه Build Solution را انتخاب می کنید یا دکمه F6 را بر روی صفحه کلید فشار می دهیم. این کار همه پروژه های داخل solution را کامپایل میکند. برای کامپایل یک قسمت از solution به Solution Explorer می رویم و بر روی آن قسمت راست کلیک کرده و از منوی باز شوند گزینه build را انتخاب می کنید. مانند شکل زیر :


      اجرای برنامه

      وقتی ما برنامه مان را اجرا می کنیم سی شارپ به صورت اتوماتیک کدهای ما را به زبان میانی مایکروسافت کامپایل می کند.دو راه برای اجرای برنامه وجود دارد :


      اجرا همراه با اشکال زدایی (Debug)

      اجرا بدون اشکال زدایی (Non-Debug)

      اجرای بدون اشکال زدایی برنامه، خطاهای برنامه را نادیده می گیرد.

      با اجرای برنامه در حالت Non-Debug سریعا برنامه اجرا می شود و شما با زدن یک دکمه از برنامه خارج می شوید.

      در حالت پیش فرض حالت Non-Debug مخفی است و برای استفاده از آن می توان از منوی Debug گزینه Start Without Debuging را انتخاب کرد یا از دکمه های ترکیبی Crl + F5 استفاده نمود:

      1
      2
      Welcome to Visual C# Tutorials!
      Press any key to continue . . .


      به این نکته توجه کنید که پیغام Press any key to continue… جز خروجی به حساب نمی آید و فقط نشان دهنده آن است که برنامه در حالت Non-Debug اجرا شده است و شما می توانید با زدن یک کلید از برنامه خارج شوید.

      دسترسی به حالت Debug Mode آسان تر است و به صورت پیشفرض برنامه ها در این حالت اجرا می شوند.

      از این حالت برای رفع خطاها و اشکال زدایی برنامه ها استفاده می شود که در درسهای آینده توضیح خواهیم داد.

      شما همچنین می توانید از break points و قسمت Help برنامه در مواقعی که با خطا مواجه می شوید استفاده کنید.

      برای اجرای برنامه با حالت Debug Mode می توانید از منوی Debug گزینه Start Debugging را انتخاب کرده و یا دکمه F5 را فشار دهید.

      همچنین می توانید بر روی فلش سبز رنگ در toolbar کلیلک کنید (شکل زیر):




      اگر از حالت Debug Mode استفاده کنید برنامه نمایش داده شده و فورا ناپدید می شود.

      برای جلوگیری از این اتفاق شما می توانید از کلاس و متد System.Console.ReadKey() برای توقف برنامه و گرفتن ورودی از کاربر جهت خروج از برنامه استفاده کنید.

      (درباره متدها در درسهای آینده توضیح خواهیم داد.)

      1
      2
      3
      4
      5
      6
      7
      8
      9
      10
      11
      namespace MyFirstProgram
      {
      class Program
      {
      static void Main()
      {
      System.Console.WriteLine("Welcome to Visual C# Tutorials!");
      System.Console.ReadKey();
      }
      }
      }


      حال برنامه را در حالت Debug Mode اجرا می کنیم. مشاهده می کنید که برنامه متوقف شده و از شما در خواست ورودی می کند،

      به سادگی و با زدن دکمه Enter از برنامه خارج شوید. من از حالت Non-Debug به این علت استفاده کردم تا نیازی به نوشتن کد اضافی Console.ReadKey() نباشد.

      از این به بعد هر جا ذکر شد که برنامه را اجرا کنید برنامه را در حالت Non-Debug اجرا کنید.

      وقتی به مبحث استثناء ها رسیدیم از حالت Debug استفاده می کنیم.

      حال با خصوصیات و ساختار اولیه سی شارپ آشنا شدید در دسهای آینده مطالب بیشتری از این زبان برنامه نویسی قدرتمند خواهید آموخت.
      تصاوير پيوست شده تصاوير پيوست شده
      ویرایش توسط ParSa : 05-05-2013 در ساعت 22:20

    2. 11 كاربر زير از شما ParSa عزيز، سپاسگزاری كرده اند



    3. کسب و کار


    4. Top | #12



      درجه : عضو طلایی
      شماره كاربري : 383445
      نام : پارسا
      نوشته ها: 1,322
      سپاس ها : 17,399
      سپاس از شما 7,246 بار در 1,283 پست
      جزئيات بيشتر

      پیش فرض درس یازدهم – استفاده از IntelliSense

      شاید یکی از ویژگیهای مهم Visual Studio ، اینتل لایسنس (IntelliSense) باشد.

      IntelliSense ما را قادر می سازد که به سرعت به کلاسها و متدها و….دسترسی پیدا کنیم.

      وقتی که شما در محیط کدنویسی حرفی را تایپ کنید . IntelliSenseفورا فعال می شود.


      کد زیرا را در داخل متد Main بنویسید :

      1
      System.Console.WriteLine(“Welcome to Visual C# Tutorials!”);



      اولین حرف را تایپ کنید تا IntelliSense فعال شود.




      IntelliSense لیستی از کلمات به شما پیشنهاد می دهد که بیشترین تشابه را با نوشته شما دارند.

      شما می توانید با زدن دکمه tab گزینه مورد نظرتان را انتخاب کنید.


      با تایپ نقطه ( . ) شما با لیست پیشنهادی دیگری مواجه می شوید.


      اگر بر روی گزینه ای که می خواهید انتخاب کنید لحظه ای مکث کنید توضیحی در رابطه با آن مشاهده خواهید کرد مانند شکل بالا


      هر چه که به پایان کد نزدیک می شوید لیست پیشنهادی محدود تر می شود.برای مثال با تایپ حرف W ، IntelliSense فقط کلماتی را که دارای حرف W هستند را نمایش می دهد.




      با تایپ حرف های بیشتر لیست محدودتر شده و فقط دو کلمه را نشان می دهد.




      اگر IntelliSense نتواند چیزی را که شما تایپ کرده اید پیدا کند هیچ چیزی را نمایش نمی دهد.برای ظاهر کردن IntelliSense کافیست دکمه ترکیبی Ctrl+Space را فشار دهید.

      برای انتخاب یکی از متدهایی که دارای چند حالتهستند، میتوان با استفاده از دکمه های مکان نما (بالا و پایین) یکی از حالت ها را انتخاب کرد.

      مثلا متد Writeline همانطور که در شکل زیر مشاهده می کنید دارای ۱۹ حالت نمایش پیغام در صفحه است.



      IntelliSense به طور هوشمند کدهایی را به شما پیشنهاد می دهد و در نتیجه زمان نوشتن کد را کاهش می دهد.

    5. 11 كاربر زير از شما ParSa عزيز، سپاسگزاری كرده اند




    6. Top | #13



      درجه : عضو طلایی
      شماره كاربري : 383445
      نام : پارسا
      نوشته ها: 1,322
      سپاس ها : 17,399
      سپاس از شما 7,246 بار در 1,283 پست
      جزئيات بيشتر

      پیش فرض درس دوازدهم – رفع خطاها

      بیشتر اوقات هنگام برنامه نویسی با خطا مواجه می شویم. تقریبا همه برنامه هایی که امروزه می بینید حداقل از داشتن یک خطا رنج می برند.

      خطا ها می توانند برنامه شما را با مشکل مواجه کنند .


      در سی شارپ سه نوع خطا وجود دارد :



      • خطای کامپایلری – این نوع خطا از اجرای برنامه شما جلوگیری می کند. این خطا ها شامل خطای دستور زبان می باشد.این بدین معنی است که شما قواعد کد نویسی را رعایت نکرده اید.یکی دیگر از موارد وقوع این خطا هنگامی است که شما از چیزی استفاده می کنید که نه وجود دارد و نه ساخته شده است. حذف فایلها یا اطلاعات ناقص در مورد پروژه ممکن است باعث به وجود آمدن خطای کامپایلری شود.استفاده از برنامه بوسیله برنامه دیگر نیز ممکن است باعث جلوگیری از اجرای برنامه و ایجاد خطای کامپایلری شود.




      • خطاهای منطقی–این نوع خطا در اثر تغییر در یک منطق موجود در برنامه به وجود می آید.رفع این نوع خطاها بسیار سخت است چون شما برای یافتن آنها باید کد را تست کنید.نمونه ای از یک خطای منطقی برنامه ای است که دو عدد را جمع می کند ولی حاصل تفریق دو عدد را نشان می دهد.در این حالت ممکن ات برنامه نویس علامت ریاضی را اشتباه تایپ کرده باشد.




      • استثناء – این نوع خطاها هنگامی رخ می دهند که برنامه در حال اجراست. این خطا هنگامی روی می دهد که کاربر یک ورودی نامعتبر به برنامه بدهد و برنامه نتواند آن را پردازش کند.ویژوال استودیو و ویژوال سی شارپ دارای ابزارهایی برای پیدا کردن و برطرف کردن خطاها هستند.وقتی در محیط کدنویسی در حال تایپ کد هستیم یکی از ویژگیهای ویژوال استودیو تشخیص خطاهای ممکن قبل از اجرای برنامه است.

      زیر کدهایی که دارای خطای کامپایلری هستند خط قرمز کشیده می شود.




      هنگامی که شما با موس روی این خطوط توقف کنید توضیحات خطا را مشاهده میکنید.شما ممکن است با خط سبز هم مواجه شوید که نشان دهنده اخطار در کد است ولی به شما اجازه اجرای برنامه را می دهند.به عنوان مثال ممکن است شما یک متغیر را تعریف کنید ولی در طول برنامه از آن استفاده نکنید. (در درس های آینده توضیح خواهیم داد).




      در باره رفع خطاها در آینده توضیح بیشتری می دهیم.


      ErrorList (لیست خطاها) که در شکل زیر با فلش قرمز نشان داده شده است به شما امکان مشاهده خطاها ، هشدارها و رفع آنها را می دهد.


      برای باز کردن Error List می توانید به مسیر View > Other Windows > Error List بروید.



      همانطور که در شکل زیر مشاهده می کنید هرگاه برنامه شما با خطا مواجه شود لیست خطاها در Error Listنمایش داده می شود.



      در شکل بالا تعدادی خطا همراه با راه حل رفع آنها در Error List نمایش داده شده است.
      Error List دارای چندین ستون است که به طور کامل جزییات خطاها را نمایش می دهند.


      ستون
      توضیحات
      Description توضیحی درباره خطا
      File فایلی که خطا در آن اتفاق افتاده است
      Line شماره خطی از فایل که دارای خطاست
      Column ستون یا موقعیت افقی خطا در داخل خط
      Project نام پروژه ای که دارای خطاست.

      اگر برنامه شما دارای خطا باشد و آن را اجرا کنید با پنجره زیر روبرو می شوید :




      مربع کوچک داخل پنجره بالا را تیک زنید چون دفعات بعد که برنامه شما با خطا مواجه شود دیگر این پنجره به عنوان هشدار نشان داده نخواهد شد.


      با کلیک بر رو ی دکمه Yes برنامه با وجود خطا نیز اجرا می شود.اما با کلیک بر روی دکمه NO اجرای برنامه متوقف می شود و شما باید خطاهای موجود در پنجره Error List را بر طرف نمایید.


      یکی دیگر از ویژگیهای مهم پنجره Error List نشان دادن قسمتی از برنامه است که دارای خطاست.با یک کلیک ساده بر روی هر کدام خطاهای موجود در پنجره Error List ، محل وقوع خطا نمایش داده می شود.


      خطایابی و برطرف کردن آن

      در جدول زیر لیست خطاهای معمول در پنجره Error List و نحوه برطرف کردن آنها آمده است :
      کلمه Sample ،جانشین نامهای وابسته به خطاهایی است که شما با آنها مواجه می شوید و در کل یک کلمه اختیاری است:

      خطا
      توضیح
      راه حل
      ; expected در پایان دستور علامت سیمیکان (;) قرار نداده اید اضافه کردن یک سیمیکالن (;)
      The name ‘sample’ does not exist in the current context کلمه sample در کد شما نه تعریف شده و نه وجود دارد کلمه sample را حذف یا تعریف کنید.
      Only assignment, call, increment, decrement, and new object expressions can be used as a statement. کد جز دستورات سی شارپ نیست دستور را حذف کنید
      Use of unassigned local variable ‘sample
      متغیر sample مقدار دهی اولیه نشده قبل از استفاده از متغیر آن را مقدار دهی اولیه کنید
      The type or namespace name ‘sample’ could not be found (are you missing a using directive or an assembly reference?) نوع یا فضای نام متغیر sample تعریف نشده است باید یک کلاس یا فضای نام ،به نام sample ایجاد کنید

      MyMethod()’: not all code paths return a value
      بدین معنات که متد MyMethod() که به عنوان متدی با مقدار برگشتی در نظر گرفته شده در همه قسمتهای کد دارای مقدار برگشتی نیست. مطمئن شوید که متد در همه قسمتهای کد دارای مقدار برگشتی است
      Cannot implicitly convert type ‘type1′ to ‘type2′ متغیر type2 نمی تواند به متغیر type1 تبدیل شود. با استفاده از متدهای تبدیل انواع به هم ،دو متغیر را یکسان کنید.

      نگران یادگیری کلمات به کار رفته در جدول بالا نباشید چون توضیح انها در درسهای آینده آمده است.

      توضیحات

      وقتی که کدی تایپ می کنید شاید بخواهید که متنی جهت یادآوری وظیفه آن کد به آن اضافه کنید.


      در سی شارپ (و بیشتر زبانهای برنامه نویسی) می توان این کار را با استفاده از توضیحات انجام داد.


      توضیحات متونی هستند که توسط کامپایلر نادیده گرفه می شوند و به عنوان بخشی از کد محسوب نمی شوند.


      هدف اصلی از ایجاد توضیحات خوانایی و تشخیص نقش کدهای نوشته شده توسط شما ، برای دیگران است.


      فرض کنید که می خواهید در مورد یک کد خاص، توضیح بدهید، می توانید توضیحات را در بالای کد یا کنار آن بنویسید.


      از توضیحات برای مستند سازی برنامه هم استفاده می شود.


      در برنامه زیر نقش توضیحات نشان داده شده است :

      1
      2
      3
      4
      5
      6
      7
      8
      9
      10
      11
      namespace CommentsDemo
      {
      class Program
      {
      public static void Main(string[] args)
      {
      // This line will print the message hello world
      System.Console.WriteLine("Hello World!");
      }
      }
      }


      در خط ۷ یک توضیح ساده (تک خطی) نشان داده شده است.
      توضحات بر دو نوعند، توضیحات تک خطی و توضیحات چند خطی :

      1
      2
      3
      4
      5
      // single line comment

      /* multi
      line
      comment */


      توضیحات تک خطی همانگونه که از نامش پیداست برای توضیحاتی در حد یک خط به کار می روند.


      این توضیحات با علامت // شروع می شوند و هر نوشته ای که در سمت راست آن قرار بگیرد جز توضیحات به حساب می آید.


      این نوع توضیحات معمولا در بالا یا کنار کد قرار می گیرند.


      اگر توضیح در باره یک کد به بیش از یک خط نیاز باشد از از توضیحات چند خطی استفاده می شود. توضیحات چند خطی با /* شروع و با */ پایان می یابند.


      هر نوشته ای که بین این دو علامت قرار بگیرد جز توضیحات محسوب می شود.


      نوع دیگری از توضیحات ، توضیحات XML نامیده می شوند.


      این نوع با سه اسلش (///) نشان داده می شوند. از این نوع برای مستند سازی برنامه استفاده می شود و در درس های آینده در مورد آنها توضیح خواهیم داد.

    7. 10 كاربر زير از شما ParSa عزيز، سپاسگزاری كرده اند




    8. Top | #14



      درجه : عضو طلایی
      شماره كاربري : 383445
      نام : پارسا
      نوشته ها: 1,322
      سپاس ها : 17,399
      سپاس از شما 7,246 بار در 1,283 پست
      جزئيات بيشتر

      پیش فرض درس سیزدهم – کاراکترهای کنترلی

      کاراکترهای کنترلی کاراکترهای ترکیبی هستند که با یک بک اسلش (\) شروع می شوند و به دنبال آنها یک حرف یا عدد می آید و یک رشته را با فرمت خاص نمایش می دهند. برای مثال برای ایجاد یک خط جدید و قرار دادن رشته در آن می توان از کاراکتر کنترلی \n استفاده کرد :


      1
      System.Console.WriteLine("Hello\nWorld!");


      نتیجه
      1
      2
      Hello

      World


      مشاهده کردید که کامپایلر بعد از مواجهه با کاراکتر کنترلی \nنشانگر موس را به خط بعد برده و بقیه رشته را در خط بعد نمایش می دهد.
      متد WriteLine() هم مانند کاراکتر کنترلی \n یک خط جدید ایجاد می کند ، البته بدین صورت که در انتهای رشته یک کاراکتر کنترلی \n اضافه می کند :

      1
      System.Console.WriteLine("Hello World!");


      کد بالا و کد زیر هیچ فرقی با هم ندارند :

      1
      System.Console.Write("Hello World!\n");


      متد Write() کارکردی شبیه به WriteLine() دارد با این تفاوت که نشان گر موس را در همان خط نگه می دارد و خط جدید ایجاد نمی کند. جدول زیر لیست کاراکترهای کنترلی و کارکرد آنها را نشان می دهد :
      کاراکتر کنترلی
      عملکرد
      کاراکتر کنترلی
      عملکرد
      \’

      چاپ کوتیشن
      \f
      Form Feed
      \”

      چاپ دابل کوتیشن
      \n
      خط جدید
      \\

      چاپ بک اسلش
      \r
      سر سطر رفتن
      چاپ فضای خالی
      \t
      حرکت به صورت افقی
      \a
      صدای بیپ
      \v
      حرکت به صورت عمودی
      \b

      حرکت به عقب
      \u
      چاپ کاراکتر یونیکد

      ما برای استفاده از کاراکترهای کنترلی از بک اسلش(\) استفاده می کنیم.از آنجاییکه \ معنای خاصی به رشته ها می دهد برای چاپ بک اسلش (\) باید از (\\) استفاده کنیم :

      1
      System.Console.WriteLine("We can print a \\ by using the \\\\ escape sequence.");


      نتیجه
      1
      We can print a \ by using the \\ escape sequence.



      یکی از موارد استفاده از \\ ،نشان دادن مسیر یک فایل در ویندوز است :

      1
      System.Console.WriteLine("C:\\Program Files\\Some Directory\\SomeFile.txt");


      نتیجه
      1
      C:\Program Files\Some Directory\SomeFile.txt



      از آنجاییکه از دابل کوتیشن (“) برای نشان دادن رشته ها استفاده می کنیم برای چاپ آن از “\استفاده می کنیم :

      1
      System.Console.WriteLine("I said, \"Motivate yourself!\".");


      نتیجه
      1
      I said, "Motivate yourself!".



      همچنین برای چاپ کوتیشن (‘) از\’ استفاده می کنیم :

      1
      System.Console.WriteLine("The programmer\'s heaven.");


      نتیجه
      1
      The programmer's heaven.



      برای ایجاد فاصله بین حروف یا کلمات از \t استفاده می شود :

      1
      System.Console.WriteLine("Left\tRight");


      نتیجه
      1
      Left Right



      هر تعداد کاراکتر که بعد از کاراکتر کنترلی \r بیایند به اول سطر منتقل و جایگزین کاراکترهای موجود می شوند :

      1
      System.Console.WriteLine("Mitten\rK");


      نتیجه
      1
      Kitten


      مثلا در مثال بالا کاراکتر K بعد از کاراکتر کنترلی \r آمده است.کاراکتر کنترلی حرف K را به ابتدای سطر برده و جایگزین حرف M می کند.

      برای چاپ کاراکترهای یونیکد می توان از \u استفاده کرد. برای استفاده از \u ،مقدار در مبنای ۱۶ کاراکتر را درست بعد از علامت \u قرار می دهیم.برای مثال اگر بخواهیم علامت کپی رایت (© )را چاپ کنیم باید بعد از علامت \u مقدار ۰۰A9 را قرار دهیم مانند :

      1
      System.Console.WriteLine("\u00A9");


      نتیجه
      1
      ©


      برای مشاهده لیست مقادیر مبنای ۱۶ برای کاراکترهای یونیکد به لینک زیر مراجعه نمایید :
      http://www.ascii.cl/htmlcodes.htm
      اگر کامپایلر به یک کاراکتر کنترلی غیر مجاز برخورد کند، برنامه پیغام خطا می دهد.بیشترین خطا زمانی اتفاق می افتد که برنامه نویس برای چاپ اسلش (\) از \\ استفاده می کند.

    9. 10 كاربر زير از شما ParSa عزيز، سپاسگزاری كرده اند




    10. Top | #15



      درجه : عضو طلایی
      شماره كاربري : 383445
      نام : پارسا
      نوشته ها: 1,322
      سپاس ها : 17,399
      سپاس از شما 7,246 بار در 1,283 پست
      جزئيات بيشتر

      پیش فرض

      خب بالاخره تموم شد

      ممنون از دوستانی که همراهی کردن، خوندن، یا نخوندن و تشکر کردن

      این سری آموزش ظاهرا نیمه کاره رها شده، اما در صورت آپدیت شدن در همین تاپیک قرار خواهد گرفت..

      موفق باشید :)

    11. 10 كاربر زير از شما ParSa عزيز، سپاسگزاری كرده اند





    صفحه 2 از 2 نخستنخست 12

       توضیحاتی درباره این موضوع

    کلمات کلیدی این موضوع

    مجوز های ارسال و ویرایش

    • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
    • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
    • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
    • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
    •