به گزارش پايگاه خبري موبايلستان به نقل از موبنا وزیر ارتباطات در آخرین اظهارات خود به مناسبت روز جهانی ارتباطات ، وضعیت اپراتور دوم را رضایت بخش ارزیابی کرد و پیشی گرفتن این اپراتور از برنامه تعیین شده را نشانه ای بر امنیت فضای سرمایه گذاری در عرصه مخابرات کشور قلمداد کرد.
علیرضا قلمبر دزفولی مدیر عامل ایرانسل نیز در نشست خبری که به مناسبت یک سالگی این اپراتور برگزار شد، به ایرانسل نمره قبولی داد و توپ مشکلات شبکه این اپراتور را در زمین عوامل خارجی انداخت که کارشناسان و ناظران مسایل حوزه ارتباطات، منظور از عوامل خارجی قید شده از سوی مدیرعامل ایرانسل را وزارت ارتباطات می دانند.
در واقع اگر موضوع اپراتور دوم ایران را یک مثلث فرض کنیم که یک ضلع آن کنسرسیوم ایرانسل و ضلع دیگر آن وزارت ارتباطات است، بی شک در ضلع سوم، مشترکان این اپراتور قرار دارند که شامل جمعیتی بالغ بر 5 میلیون نفر می شود .
نکته اینجاست که ضلع سوم این مثلث ، براساس آنچه که تا کنون گفته و شنیده شده است، از کیفیت خدمات و وعده های تبلیغاتی ایرانسل ناراضی بوده و بر خلاف آقای وزیر و مدیر عامل ایرانسل، ارزیابی قابل قبولی از عملکرد این اپراتور ندارد.
واقعیت این است که مشترکان ایرانسل از مشکلات ارسال و دریافت پیامک، پوشش دهی ضعیف آنتن، مسائل مربوط به صورتحساب و شارژ اعتبار سیم کارت و همچنین دهها وعده تبلیغاتی این اپراتور غیر دولتی که به هیچکدام وفا نکرده، به شدت ناراضی هستند و وجود همین مسائل نیز باعث شده تا برند تجاری ایرانسل نتواند آنطور که انتظار می رفت ظاهر و با اقبال عمومی روبه رو شود.
حال سئوالی که مطرح می شود این است که کدامیک از سه ضلع این مثلث درست می گویند؟
وزیر ارتباطات که تلاش می کند تا از فعالیت دست و پا شکسته یک اپراتور نیمه خصوصی به عنوان شاهدی بر موفقیت وزارتخانه تحت امر خود بهره برداری کرده و گزارش عملکرد خود را رنگین تر کند یا مدیر عامل ایرانسل که می گوید: اگر مشکلی هست به عوامل بیرونی مربوط می شود؟
شاید هم مردم درباره این اپراتور بی انصافی می کنند و از آن توقع بیجا دارند؟
آنچه مسلم است ، ایرانسل نخستین اپراتور مستقل غیر دولتی تلفن همراه در ایران است که البته بر خلاف آنچه که عنوان می شود، به دلیل حضور نهادهایی چون بنیاد مستضعفان و شرکت صاایران خصوصی محسوب نمی شود و همین وابستگی، امکان تامین منافع را از طریق اهرم های موجود غیر خصوصی به ایرانسل داده است.
چه بسا که اگر چنین نبود، وزارت ارتباطات تا به حال طبل رسوایی آن را همچون دهلی که برای GC ها نواخت به صدا درآورده بود و آقای وزیر هم در یک مراسم رسمی از عملکرد آن دفاع نمی کرد.
نتیجه این که دو ضلع بالای هرم این مثلث، بی دغدغه و بدون نگرانی از پیامدهای عملکردشان، می توانند به خود نمره قبولی بدهند و ...
اما ضلع سوم که گویا در پایین این هرم قرار داشته و از کمترین تاثیر گذاری بر روند تصمیم گیری ها نسبت به دو ضلع دیگر برخوردارند، از قماش همان کسانی است که سال های سال در صف ایستاده و پس از انتظار طولانی، سیم کارت همراه اول را در گوشی خود انداخته و به هزار و یک دلیل هم هیچ اعتراضی به کیفیت پایین و قیمت بالای آن نکرده است.
واقعیت این است که صنعت مخابرات و ارتباطات کشور هم مانند صنعت خودروی ملی، براساس یک قانون نانوشته اداره می شود که ارکان آن بر انحصار دولت در بازار و نداشتن حق انتخاب از سوی مشتری استوار شده است.
بر همین اساس هم اپراتور دوم تلفن همراه با وجودی که انتظار می رفت موجد تحولی جدی در بخش ارتباطات سیار کشور باشد، در عمل سهم خود را از این سفره گسترده دریافت کرد و عملکرد آن نشان داد که از قواعد بازی رقابت در بازار آزاد صرفا تبلیغ کردن را یاد گرفته است و مانند مدیران دولت تمجید کردن از خود را !
با این وصف انتظار می رود رگولاتور مخابراتی که براساس قانون ، وظیفه حمایت از حقوق مشترکان را بر عهده دارد، با وجودی که تاکنون در برابر اپراتور دولتی در موضع ضعف قرار داشته، اپراتور دوم تلفن همراه را مورد بازخواست قرار دهد تا دست کم ضلع سوم این مثلث کمی احساس امنیت و با ارزش بودن نماید.
چرا که قاعده بازی می گوید هیچ مثلثی با دوضلع نمی تواند مثلث باقی بماند و به همین دلیل هم باید ضلع سوم مورد حمایت جدی قرار بگیرد تا ارکان این اپراتور غیر دولتی از هم نپاشد.