تلفن همراه دیگر نمادی برای ارتباطات لحظه ایست. هیچ کجا، هیچ کاری نیست که به وسیله تلفن همراه انجام نشود و توانایی این وسیله در برقراری ارتباط باعث سرعت بخشیدن به پیشرفت دنیای تجارت و کار آمدتر شدن و بازده بیشتر آن شده است.

عوارض ناخواسته استفاده از تلفن همراه

ولی متاسفانه پدیده تلفن همراه عوارض ناخواسته ای هم با خود دارد. به عنوان مثال این فرهنگ غلط بین بعضی ها به وجود آمده که اگر هر لحظه از روز در جریان کارها و مسائل کاری خود یا شرکت خود قرار نگیرند دچار ضرر یا شکست می شوند.

همچنین تلفن همراه صدمه ای بزرگ به مرز آسیب پذر بین کار و زندگی شخصی وارد کرده است. استفاده مداوم از تلفن همراه باعث ایجاد مشکلات خانوادگی و تهدید آسایش در زندگی شخصی شده است.

کدام یک صاحب دیگریست؟

به نظر شما کدام یک صاحب دیگریست؟ شما یا تلفن همراهتان؟ برای رسیدن به جواب سوال باید به پرسش های زیر پاسخ داد.

* آیا هر کجا که هستید تلفن همراهتان با شماست؟

* آیا تلفن همراه آخرین چیزی است که قبل از خواب به آن نگاه می کنید؟ و اوّلین جیزی که بعد از بیدار شدن به آن نگاه می اندازید؟

* آیا در اوقات فراغت از کار هم تماس های کاری دارید؟

* آیا هنگامی که تلفن همراه خود را رها می کنید خانواده یا دوستانتان نگاه هایی منفی به شما می کنند؟

اگر جواب شما به سوالات بالا "بله" است، بنابراین تلفن همراهتان صاحب شماست.

قواعد زندگی با تلفن همراه

اگرچه دیگر گفتن این جمله خنده دار به نظر می رسد، ولی استفاده نا مناسب از این وسیله عوارضی واقعی هم در محل کار و هم در زندگی شخصی شما دارد. در محل کار، صداهای هشدار مداوم تلفن همراه مثل مگس هایی می مانند که توجه شما را از وظابف و مسئولیت های شما دور می کند. در خانه، انواع زنگ ها و نگاه مداوم شما به صفحه تلفن همراه نه تنها باعث ناراحتی برای خانواده و دوستان می شود، بلکه مانع حضور واقعی شما در زندگی خارج از کار می شود.

خوشبختانه، قدم های شفافی برای شکستن کنترل تلفن همراه بر روی شما وجود دارد. هفت قاعده ساده ی زیر، به شما کمک می کنند تا به جای سلاحی برای صلب آزادی و سلامت روحی، تلفن همراه خود را به ابزاری برای راحتی و کار آمدی تبدیل کنید.

قاعده شماره یک: صبح، وقتی از خواب بیدار می شوید تا هنگامی که نیازی به جواب دادن ندارید، به سمت تلفن همراه خود نروید. نگاه پشت سر هم به پست های الکترونیک و پیام های کوتاه قبل از صبحانه و آماده شدن برای کار تنها باعث ایجاد نگرانی و فشار بر روی شما می شود. اگر ازدواج کرده اید و صاحب فرزند هستید، این کار باعث دوری شما از خانواده قبل ترک خانه می شود. در واقع بهتر است حتی هنگام رانندگی هم تلفن همراه خود را از خود دور نگه دارید. در کل هنگام رانندگی هیچ دلیلی برای نوشتن پیام در تلفن همراه وجود ندارد، مگر اینکه در مترو یا اتوبوس باشید.

قاعده شماره دو: در طول روز هم نگاهی به تلفن همراه خود نیندازید، مگر اینکه واقعا باید به آن جواب داد. خیلی ها در طول جلسات در حال صحبت با تلفن خود یا نوشتن پبام هستند. بزرگترین مشکل این کار دور کردن شما از وظایفتان است، با این کار به جای اینکه به کار خود برسید به چیزی که در تلفن همراه خود پیدا کرده اید فکر می کنید.

قاعده شماره سه: در جلسات، تلفن همراه خود را خاموش کنید. در واقع تمامی شرکت ها باید قانون "تلفن های همراه خاموش" را در تمامی جلسات وضع کنند. کمتر شرایطی آزار دهنده تر و ضد بازده تر از این پیدا می شود که شرکت کنندگان در جلسات در حال مکالمه یا نوشتن پیام باشند. قطعا این افراد هیچ توجهی به موضوع ندارند و هیچ مشارکتی صورت نمی گیرد و تنها باعث تداخل در کار دیگران و افزایش بی دلیل مدت جلسات می شود چون کسی نیست که روی موضوع تمرکز کند. بازده کاری و کیفیت هم پایین می آید چون هیچ راه حل و نتیجه مناسبی در طول این جلسات به دست نمی آید.

قاعده شماره چهار: نیم ساعت قبل از خواب دیگر به تلفن همراه خود نگاه نیاندازید. اگر فکر می کنید که باید به تماس ها و پیام ها جواب دهید، دیرتر به خواب می روید و دچار ناراحتی و بی خوابی می شوید. در واقع اکثر این تماس ها می توانند تا صبح منتظر بمانند، پس بهترین کار عدم جواب دادن به آنهاست. در بهترین حالت حتی عصر ها هم به تلفن همراه خود نگاه نکنید، در غیر این صورت بین یک تا نیم ساعت قبل از خواب این کار را انجام دهید.

قاعده شماره پنج: وقتی دارید زندگی می کنید، دیگر تلفن همراه خود را رها کنید. به عبارت دیگر، هنگامی که در حال صحبت با دیگران هستید، در حال استراحت، تمرین، تماشای یک فیلم یا هر کاری که ذهن شما را از کار دور می کند هستید، نگاهی به تلفن همراه خود نیاندازید. برای خانواده یا دوستان هیچ چیزی ناراحت کننده تر از این نیست که وقتی با آن ها هستید در حال مکالمه ای کاری یا جواب دادن به یک پیام کوتاه باشید. چرا باید با آن ها باشید وقتی تنها بدنتان با آنهاست؟ ایرادی ندارد گه گاهی به پست های الکترونیکی نگاهی بیاندازید ولی تنها هنگامی که باعث ایجاد مشکل در لحظات مهم تر زندگی خود نشوید یا اینکه تنها به تماس هایی جواب دهید که مطمئن هستید باید به آن ها جواب داد.

قاعده شماره شش: از تلفن همراه خود هنگامی که نشانه ای از بی احترامی و بی شخصیتی است استفاده نکنید. شاید فکر کنید شخص مهمی هستید (شاید قطعا اینگونه باشد) ولی این به شما اجازه بی احترامی به دیگران را نمی دهد. رستوران ها، سوپر مارکت ها و ایستگاه ها جا هایی برای اینگونه مزاحمت ها هستند. شاید آزار دهنده تر از این چیزی نباشد که در حال صحبت با تلفن همراه خود هستید و کل هواپیما یا قطار صدای شما را بشنوند. این کار دیگر مکالمه نیست بلکه داد زدن از یک بلندگو است. اگر مجبور به مکالمه در یک مکان عمومی هستید تا حد ممکن از جمعیت دور شوید و مواظب بلندی صدای خود باشید. حتی خیلی خوب است که با دست خود جلوی دهان خود را بگیرید. از همین مطلب می توان انجام این کار را تمرین کرد.

قاعده شماره هفت: همیشه استثنا هایی برای قواعد بالا هست، گاهی اوقات باید سریعا خود را به جایی برسانید، بدون توجه به اینکه کجا و با چه کسی هستید. شاید جایی مشکلی بزرگ به وجود آمده باشد یا معامله ای پر سود در راه است که حتما باید خود را به آن برسانید.

باید دانست که این قواعد سنگ نوشته نیستند و می توان طبق نیاز خود آن ها را تنظیم کرد. موضوع مهم این است که شما قواعدی برای استفاده مناسب از تلفن همراه دارید که آن ها را برای همیشه به کار می برید نه موقتی. پس رها کردن این عادات بستگی به خود شما و هوشیاریتان دارد.

پایان

وابستگی شما به تلفن همراه، عادتی است که از استفاده مداوم از آن به وجود آمده است. پس به این فکر کنید که با جدا شدن از تلفن همراه، عادتی قدیمی را کنار گذاشته و به چیزی بهتر عادت می کنید. این کار نیاز به تلاش و تداوم دارد. باید همیشه به نیمه پر لیوان نگاه کرد. دیگران دوست دارند با شما باشند پس به شما بعد از بازگشت از دره ای که تلفن همراه برای شما ایجاد کرده بود خوش آمد می گویند. اینگونه زندگی شما شاد تر و آسوده تر می شود. بیشتر به زندگی خود می رسید و علی رغم علاقه شدیدتان به تلفن همراه می بینید چیز های بهتری هم برای استفاده وجود دارند.